Hiphop beats gitaargebeuk

Lady Gaga de Onnozele zette SXSW in de verkeerde hoek, nieuwe namen ontbraken, grote merken waren er te veel, maar hiphop en goede muziek elders in de stad maakten dat er genoeg te genieten was in Austin.

De 28ste editie van het South By Southwest Music Festival (SXSW), dat de afgelopen week in Austin, Texas plaatsvond, was bepaald niet de beste. Er kwamen weinig nieuwe namen bovendrijven en de wat bekendere artiesten, zoals Damon Albarn (Blur, Gorillaz), stelden teleur. Maar Albarn was er tenminste om voor de duizenden geaccrediteerde professionals uit de muziekindustrie nieuw werk te laten horen. Het leek wel alsof het hele middenkader van rockartiesten, de categorie Beck, Elbow en Arcade Fire, dit jaar aan SXSW voorbijging.


Waar bands als Coldplay of Soundgarden wel optraden in Austin, gebeurde dat onder de vlag van het iTunes festival, waar SXSW-gangers niet welkom waren. Het zal SXSW wellicht ook een doorn in het oog zijn geweest, want het invliegen van beroemdheden door grote merken (iTunes, Samsung) en die tijdens SXSW laten optreden voor een eigen publiek, begint steeds groteskere vormen aan te nemen.


Veel rock- en popmuzikanten lieten SXSW weliswaar links liggen, Austin bleek dit jaar wel een enorme trekpleister voor hiphopartiesten. Die waren in alle geledingen aanwezig in de Texaanse hoofdstad. De grootste sterren van het moment Jay Z en Kanye West, de iconische Snoop Dogg, maar ook Kendrick Lamar, Schoolboy Q, Chance, The Rapper, Rick Ross en nieuwe beloften als Vic Mensa en Young Thug traden op. Een andere legende, hiphop-entrepeneur Sean 'Diddy' Combs liet zich interviewen op het conferentiegedeelte van SXSW. Helaas ging het meer over zijn nieuwste tv-innovatieproject Revolt TV dan over hiphop. Combs gaf toe al jaren naar SXSW te komen omdat hier een grotere concentratie nieuwe, authentieke hiphop is te vinden dan waar ook ter wereld.


De dominantie van hiphop was dit jaar overal te merken. Reed je in voorgaande jaren tijdens het festival door het centrum van de stad, dan hoorde je uit de clubs en bars gitaren beuken - dit jaar dreunden overal hiphopbeats. Hoe populair ook, de organisatie van SXSW wist er niet goed mee om te gaan. Diverse shows (Tyler The Creator, Chance The Rapper) werden vroegtijdig stopgezet omdat de brandweer de zaal ineens te vol vond of vanwege andere onduidelijke veiligheidsredenen. Het bleek te moeilijk om hiphopacts, met een andere dynamiek en presentatie dan gitaarbands, te programmeren in typische rockzalen.


Daar moet iets op worden bedacht, want hiphop bleek in Austin zeer gewild. Het zal dus wat enthousiaster moeten worden omarmd als de grotere popnamen wegblijven.


Als er dan toch iets nieuws moet worden bedacht, kan de organisatie misschien voor een keynote ook eens een Jay Z of Kanye West uitnodigen. Dit jaar zaten ze duidelijk met de handen in het haar. Het is gebruikelijk dat gevestigde namen uit de rock-'n-roll en rootsmuziek openen: Bruce Springsteen, Steve Earle, Lucinda Williams, Robert Plant en Dave Grohl hielden ooit mooie, inspirerende verhalen. Dit jaar kwam de organisatie pas een paar dagen voor het festival aanzetten met Lady Gaga. Uit haar keynote, een beschamend onnozel interview, viel te destilleren dat ze zichzelf ziet als een waardig opvolger van revolutionaire geesten als Martin Luther King en Andy Warhol, waartegen niet eens iets werd ingebracht. Eigenlijk stond de keuze voor Lady Gaga voor alles wat SXSW niet hoort te zijn en ook niet eerder was: een platform voor leeghoofdige sterren met louter oog voor roem, status en verkoopcijfers.


Gelukkig maar dat de vele duizenden muzikanten elders in de stad op dat moment wel bezig waren met de kern van hun bestaan: het maken van mooie, overrompelende, dwingende, opzwepende en ontroerende muziek. En al moest je er harder naar zoeken dan voorgaande jaren, toch viel er genoeg te genieten.


Dramajaar

Het drama van SXSW vond woensdagavond plaats, een paar blokken naast Stubb's, waar het publiek nog wachtte op Damon Albarn. Een jonge rapper die dezelfde avond nog moest optreden, was met zijn auto de politie ontvlucht en reed in op het publiek buiten Mohawk, een andere club waar SXSW werd gehouden. De twee doden (onder wie de Nederlander Steven Craenmehr) en drieëntwintig gewonden zouden als een enorme schaduw over het festival blijven hangen. Veel artiesten stonden stil bij het drama. De een sprak zijn afschuw uit over het feit dat alles in de stad gewoon doorging. De ander legde zijn concert een paar minuten stil. Parquet Courts kreeg het publiek twee minuten muisstil. Een nare conclusie, maar SXSW 2014 zal vooral door dit drama in de herinnering blijven.


Hoogtepunten

Natural Child

De ontdekking van SXSW kwam uit Nashville. Vijf jonge mannen die zich de ouwelijke rock van JJ Cale, Little Feat en Lynyrd Skynyrd meesterlijk hebben toegeëigend en het live brachten met een mengeling van virtuositeit en vurigheid. Geweldig te zien hoeveel jeugdige fans zich zaterdagavond, op het piepkleine buitenpodium van Hotel Vegas, rond de band hadden geschaard en alle liedjes meebrulden.


Cloud Nothings

Revelatie van een paar jaar geleden, dit furieus spelende rocktrio dat herinneringen oproept aan Hüsker Dü en Nirvana. In Austin speelden ze hun hele, binnekort te verschijnen album Here And Nowhere Else. Nog strakker, nog opzwepender dan voorheen: de band uit Cleveland zal straks, bij hun in Nederland geplande optredens, ongetwijfeld veel indruk maken.


Captain Murphy

Veel hiphopshows veranderden in een chaos, maar vrijdagavond in de grote Austin Music Hall vierden een paar duizend hiphopfans feest. Voordat Nas zou afsluiten, stond de elektronica-act Flying Lotus op het programma. Vreemde combinatie. Maar Flying Lotus kwam ineens als zijn alter ego, rapper Captain Murphy, op het podium. Zijn krachtige flow overstemde de wat te jazzy begeleiding van Thundercat, maar Captain Murphy kreeg de boel goed aan de gang voordat Nas het feest compleet maakte.


Teleurstelling

Damon Albarn

Een veel te grote band die niet alleen te sloom speelde, maar ook meer dan een uur op zich liet wachten. Damon Albarns show in Stubb's - een van de mooiste (buiten)podia van Austin - was een sof. Het nieuwe werk kwam niet uit de verf en die paar Blur- en Gorillaz-liedjes hadden we ook weleens beter gehoord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden