Hinton overbrugde de jazzgeneraties

Hij was befaamd om zijn onwankelbare timing en begeleide de grote namen uit de geschiedenis van de jazz. De dinsdag overleden bassist Milt Hinton excelleerde in de 'slapping'-techniek....

Afgelopen zomer was hij nog het middelpunt van een eerbetoon in Manhattan, waarbij negentien vooraanstaande bassisten in woord en muziek vertelden hoeveel ze aan hem te danken hadden. Milt Hinton, die dinsdag op 90-jarige leeftijd in New York overleed, was de beminnelijkste grootvader van de jazzcontrabas.

Als solist, verteller en entertainer overbrugde Minton de generaties: hij vertegenwoordigde het tijdperk van voor de opkomst van moderne basvirtuozen, maar had als tachtigplusser geen enkele moeite nieuwe talenten als Christian McBride en Branford Marsalis te begeleiden.

Hinton was befaamd om zijn onwankelbare timing, die hem de erenaam 'the judge' (de rechter) bezorgde. Ook excelleerde hij in de klassieke 'slapping'-techniek, waarbij de snaren ritmisch tegen de hals van de bas kletteren.

Een grote rol eiste Hinton niet voor zichzelf op. Voor hem diende de bas er allereerst voor om ánderen tot hun recht te laten komen.

Begin jaren dertig speelde Hinton in Chicago met de violist Eddie South. In 1936 trad hij toe tot de band van Cab Calloway, bij wie hij vijftien jaar zou blijven. In dezelfde periode maakte hij opnamen met Benny Goodman, Lionel Hampton, Coleman Hawkins en Billie Holiday.

Begin jaren vijftig was Hilton het toeren moe en accepteerde hij een baan bij de CBS-studio's in New York. Naast zijn jazzengagementen kreeg hij een drukke praktijk als sessiemuzikant, waarbij hij anoniem aan duizenden jingles en film- en tv-thema's bijdragen leverde. Vanaf de jaren zestig trok hij opnieuw de wereld rond en klonk zijn solide bas achter sterren als Harry Belafonte, Bing Crosby en Paul McCartney.

Ook als jazzchroniqueur en fotograaf heeft Hinton zijn sporen nagelaten. In 1990 werden zijn herinneringen vastgelegd op de dubbel-cd Old Man Time, zijn portretten van backstage-taferelen verschenen in twee mooi verzorgde boeken (Bass Line en OverTime).

Hinton laat een zeventig jaar omvattend archief van tienduizenden negatieven na, waarin maar één grote steunpilaar van de Amerikaanse jazz ontbreekt: hijzelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden