Hillary is de ideale kandidaat, maar Obama is opwindend

Zij is slim, beroemd en perfect voorbereid. Maar ook een tikje saai. Bij haar geen brok in de keel, zoals bij Obama....

HAMPTON (New Hampshire) Wat doet Hillary haar best. En wat weet ze veel over politiek. De woorden income contingency repayment plan komen vertrouwd uit haar mond, alsof ze er elke avond voor haar plezier even in leest.

Ze kan ook gevat zijn en is zelfs aardig te noemen, zoals ze twee uur lang beleefd en aanmoedigend vragen in ontvangst neemt in de gymzaal van de Winnacunnet High School.

Maar na anderhalf uur vol met beleidsdetails kijken zelfs de gehardste supporters wat beduusd. Een deel van het publiek is weggelopen. De kandidaat nodigt de mensen in de theaterzaal, die haar op een scherm moesten bekijken, uit om naar de gymzaal te komen: ‘Er is hier nu toch genoeg plaats.’

Bij Barack Obama hangt de volgende ochtend in Claremont een feestelijke sfeer. Groepjes jongeren scanderen zijn informele campagneleus ‘Fired up, ready to go’. Aanhangers houden bordjes omhoog waarop ze met de hand ‘believe’, ‘hope’ of ‘love’ hebben geschreven.

Obama maakt eerst een paar grapjes. Dan pakt de cadans van zijn toespraak de bezoekers op, neemt ze mee in zijn visioen van een politiek waar je weer in kunt geloven, en laat ze na veertig minuten met een brok in de keel achter. Wie kan daar tegenop?

Hillary Clinton is eigenlijk de ideale kandidaat: slim, beroemd, perfect voorbereid, met een uitgebalanceerd programma en een campagneorganisatie waar je u tegen zegt. Ze heeft in de Senaat zeven jaar lang ijverig laten zien dat ze niet de linkse heks is waar de conservatieve media haar voor uitmaken.

Maar nu de voorverkiezingen zijn begonnen, blijkt haar maandenlange voorsprong in de peilingen niets waard. Vorige week versloeg Obama haar in Iowa. De volgende etappe ziet er weinig beter uit.

In New Hampshire, een kleine staat met kleurige houten huizen tegen dik besneeuwde heuvels, hebben de kiezers van oudsher de voorkeur voor outsiders. In de laatste peiling krijgt Obama 39 procent van de stemmen, Clinton 29.

Het rommelt in de ooit zo zelfverzekerde machinekamer van Hillary’s campagne. Na Iowa is de koers haastig verlegd. Clinton valt Obama nu aan als iemand die ‘valse hoop’ biedt en slechts verandering predikt, maar er niet naar leeft. ‘Zeggen dat je niets met lobbyisten te maken wilt hebben en dan een lobbyist aanstellen als campagnemanager in New Hampshire, dát noem ik geen verandering’, zegt ze in Hampton.

De vragensessies met het publiek in New Hampshire moeten de kandidaat dichter bij de kiezers brengen. Ook probeert ze de hand uit te steken naar jonge kiezers, die in Iowa massaal voor Obama kozen. Op het podium speelt haar 27-jarige dochter Chelsea Clinton een prominente, zij het zwijgende rol. Samen met Chelsea hield Clinton aan boord van de campagnebus een rondetafelgesprek met jonge kiezers die nog geen keus hadden gemaakt. ‘Ik wil van jonge kiezers over hun zorgen horen en ze aanmoedigen deel te nemen aan dit ongelooflijke proces’, zeize.

Hillary beantwoordt sinds gisteren vragen op de populaire jongerensite facebook. En bij de bijeenkomsten klinkt nu naast Tom Petty en Dolly Parton ook U2. En er waren al zoveel klachten over het gebrek aan spontaniteit in Clintons campagne.

Zie verder pagina 5, kolom 3

‘Hillary kreeg me nooit aan het huilen’

Vervolg van pagina 1

Waar de Amerikaanse media ook over klagen is de Noord-Koreaanse mate van geslotenheid van Clintons campagneteam: jongens in pak die slechts glimlachen en sorry zeggen als je ze iets vraagt. Maar de laatste weken is toch uitgelekt dat intern een felle discussie woedt over de te volgen koers.

Mark Penn, Hillary’s belangrijkste campagnestrateeg, ligt onder vuur. Hij zou te vroeg en te heftig de nadruk hebben gelegd op de ervarenheid van de kandidaat. Obama kreeg zo vrij baan om de kiezers te inspireren.

Op internet wordt al gespeculeerd dat Penn na nog een nederlaag de laan uitvliegt. Volgens ingewijden is Bill Clinton, Penns oude opdrachtgever, nu diens rivaal achter de schermen. Feit is dat Bill Clinton bij zijn eigen toespraken voor Hillary steeds nieuwe boodschappen uitzet, die de campagne dan overneemt, zoals de nieuwste anti-Obamalijn: ‘woorden versus daden, gepraat versus actie, retoriek tegenover realiteit’.

Het geeft nog niet het gewenste resultaat. Ja, bij het optreden van Hillary spreken aanhangers bewonderend over haar intelligentie en detailkennis. ‘Dat antwoord over de huizenmarkt, daar zat echt alles in.’

Maar het zijn de kiezers bij Obama’s optreden waar de Clinton-campagne zich zorgen over moet maken: de jongeren die altijd apathisch tegenover de politiek stonden, maar het nu plotseling cool vinden om met een Obama 08-button op te lopen. En kiezer Kathy Thatcher, die Clintons capaciteiten zeer bewondert: ‘Maar Obama spreekt zo’n brede groep mensen aan. Mijn schoonmoeder! Mijn God! Die is zo Republikeins, en ze vindt Obama goed!’

Na afloop van Obama’s toespraak heeft Thatcher vochtige ogen. Ze twijfelt nog. Maar ook zij kan nu de voor Clinton onheilspellende conclusie trekken van een vrouwelijke kiezer in een lokale krant: ‘Hillary heeft me nooit aan het huilen gekregen.’

Alle tegenslag wordt zelfs de ijzeren Clinton soms teveel. Toen een kiezer haar vroeg hoe ze het volhoudt, kreeg de kandidaat vochtige ogen. ‘Ik heb zoveel ideeën voor dit land’, zei ze zacht, om zich te herstellen: ‘Sommigen van ons hebben gelijk, sommigen niet. Sommigen van ons zijn er klaar voor, en sommigen niet. Sommigen van ons weten wat ze op dag één gaan doen, sommigen niet.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden