Hij weet precies wat een yucca hebben kan

Martin Plasmeijer geeft de planten water. Hij wurmt zich in krappe personeelsliften, vult zijn gieter in bedrijfskeukentjes met bergen Nutroma-kuipjes, sjouwt met 13 liter gangen door en trappen op....

Hij houdt ervan om een praatje te maken in de kantoren waar hij over de vloer komt. Niet dat hij weet wat er gebeurt. De mevrouw van de mysterieuze holding in Zuid (Ze vergaderen er. Maar waarover?) informeert naar de gezondheid van zijn vrouw, heel aardig. De jonge honden van het ict-bedrijf gooiden hun schefflera om (Uit de hand gelopen bedrijfsborrel? Ze lachen raadselachtig). Die heeft hij gespalkt met bamboestokken, nu komt hij steeds kijken hoe hij opknapt.

Op een ander kantoor meldt een secretaresse dat hun rhapis na een groeispurt nu weer stilstaat. ‘Da’s omdat hij van die donkere plek op het oude kantoor komt, hè’, knikt hij begrijpend. ‘Daar hebben we het over gehad.’

Hij komt op de gekste plaatsen. Zoals in de Bijlmerbajes, ‘die mensen hebben ook recht op schone zuurstof’. Moet hij zijn scherpe scharen inleveren, verwijdert hij het oude blad met z’n nagels. Met de gevangenen (Waar zitten ze voor? Hij weet het niet, hij wil het niet weten) heeft hij het over het weer, het nieuws, de dagelijkse dingen. Als ze vragen of hij wat voor ze wil ritselen, een ander soort plantje misschien, geeft hij niet thuis.

Het zijn veelal bedrijven die hem bestellen, maar soms ook rijke particulieren. Connie Breukhoven, ja! Liep hij tegen het lijf in de hal van haar appartementencomplex. Mevrouw, zei hij, het is hier te donker voor die yucca’s met dat gele blad.

Ze staan hier prima, antwoordde zij, ik heb ervaring met planten. Hij weer: vertel mij wat over yucca’s, ik weet precies wat ze kunnen hebben. Nou, mooi dat hij gelijk kreeg. De yucca’s verdwenen en er kwamen kentia’s voor in de plaats.

Hij is 45, groeide op tussen de kwekerijen van Noord-Holland. Zijn ouders hadden een bloemenwijk, als jongen stond hij chrysanten te stekken. Daarna ging hij de bouw in, om over te stappen naar de klimop. Van groene vingers kom je nooit af, zegt hij, of het nu binnen- of buitenplanten zijn. Hoe monsterlijk groot het kantoorpand ook is, hij weet er elke plant te vinden. Het populairst zijn ficussen en dracena’s. Die hebben een stevig bottengestel, dat goed in de korreltjes gedijt. ‘Planten geven rust en verminderen het ziekteverzuim’, weet hij, ‘dat is wetenschappelijk bewezen. Maar veel mensen kijken er niet naar om. Ze missen ze pas als ze weg zijn.’

De plantenman. Pas op, want hij heeft het meteen in de gaten als de planten water krijgen in zijn afwezigheid. Dat is niet de bedoeling. Het systeem is juist zo afgesteld dat de plant als hij droog staat met zijn wortels zoekt naar de bak water eronder. En dan heb je de onverschilligen, die hun koffie of thee in de bak gooien. Geeft een vreselijke stank als je hem leegpompt. ‘Ik vroeg zo’n man: doe je dat thuis ook met je planten? Nee, zei-ie terug, alleen op kantoor. Zo’n man is toch geen plant waard.’

In zo’n geval deinst hij er niet voor terug om stevig op te treden in naam van Bruinsma Hydrokultuur. Dan zegt hij heel eerlijk: ‘Sorry meneer. Zo vervalt uw plantgarantie.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden