Hij voelde zich bevrijd van alles: roem, eer en geld

Levensloop

Foto Studio V

Toen Maurits kind was, leerde hij het begrip vakantie kennen. Dan hoefde je niet naar school. Er bleken veel vakanties te zijn: kerstvakantie, paasvakantie en ga zo maar door.

Het langste duurde de zomervakantie. Dan namen zijn ouders hem mee naar een dorpje aan zee. Het dorpje heette Bergen en de bergen waren duinen. Hij speelde in zee, verzamelde schelpen en ving garnalen in zijn schepnetje. Bruinverbrand keerde hij terug naar de stad. Hij werd jarig en een van zijn cadeaus was een schetsboek.

Toen Maurits 15 was, ging hij zonder zijn ouders maar met zijn vriendje Wim op vakantie, weer naar Bergen. Ze sloegen hun tent op in de duinen. 's Nachts dacht hij aan Sietske, het meisje dat in een andere klas zat en op wie hij verliefd was. Hij dacht ook aan zijn vader die omgekomen was bij een auto-ongeluk. Hij verborg zijn tranen voor zijn vriendje.

Toen Maurits 30 was, schilderde hij. Dag en nacht werkte hij aan zijn doeken. Hij verkocht weinig, maar dat zou wel komen. Hij had een vriendin die Marijke heette. Met haar ging hij op vakantie in Frankrijk, waar ze veel musea bezochten. Na de vakantie zouden ze trouwen. Zijn moeder had een vriend die hij een vervelende kerel vond.

Roem

Toen Maurits 50 was, had hij bekendheid verworven als schilder. Hij verkocht goed en leefde in betrekkelijke weelde. Hij was getrouwd met Marijke, maar de laatste tijd wrong het. Ze maakten ruzie over niets. Of niets? Hij wilde geen kinderen. Tot verdriet van Marijke. Zijn moeder was intussen gestorven.

Toen Maurits 70 was, scheidde hij van Marijke. Hij had geen behoefte aan een nieuwe vriendin. Hij ging naar New York om de opening van een expositie van zijn werk in het MoMa bij te wonen. Hij bleef een weekje in New York, overwoog of hij er zou gaan wonen, maar zag ervan af. Hij zag op tegen de rompslomp van een verhuizing. Thuisgekomen begon hij, als wilde hij de verloren tijd inhalen, als een razende te schilderen.

Toen Maurits 80 was, ging hij naar zijn vakantiehuis in Frankrijk. Hij nam geen schildersmateriaal mee. Het zou écht vakantie moeten zijn. Hij maakte lange wandelingen in eenzame streken. Hij voelde zich bevrijd van alles: roem, eer en geld. Een ochtend op een bergpad greep hij naar zijn hart, zakte ineen en stierf. Het duurde dagen voor zijn lichaam gevonden werd. Hij had een glimlach op zijn lippen.

Meer over