Hij is zwak en dat bevalt hem wel als karaktertrek

Remco Campert

Na enig verzet van Sombermans kant slaagt een kennis erin om Somberman mee naar de schouwburg te tronen, mits er aan een paar eisen wordt voldaan. Het mag geen blijspel zijn dat er wordt opgevoerd. En ook geen cabaret. Cabaretiers kijken altijd leuk naar de zaal als ze een grap hebben geplaatst. Daar heeft hij een bloedhekel aan.

De kennis verzekert hem ervan dat van dit alles geen sprake zal zijn. Ze gaan naar een Grieks drama uit de oudheid kijken. Er komt geen lachje aan te pas. En inderdaad: voor de pauze zijn er al drie doden gevallen. En na de pauze sneuvelen de twee overgeblevenen. De laatste, een actrice, door zelfmoord uit wroeging. Het schouwspel is afgelopen. Somberman klapt zijn handen stuk, hoewel hij eigenlijk tegen bijvalsbetuigingen is. Het zou vanzelf moeten spreken dat je je vak goed beoefent. Maar deze keer is hij zwak en dat bevalt hem wel als karaktertrek.

In het theatercafé waar de kennis en hij een glaasje drinken om bij te komen van het genotene, ziet hij de actrice staan die zelfmoord pleegde. Zij zag er mooi en fris uit. Van het bloed waarin zij op het toneel had gebaad was geen druppel meer te bekennen. Dit stelt hem teleur en hij complimenteert de actrice dan ook niet.

Thuisgekomen, nog onder de indruk van de Griekse tragedie, overweegt hij zelfmoord. Het zou een gepast einde van zijn leven zijn. En de schrik bij zijn kennissen! Maar hij is er te laf voor. Lafheid is een van zijn goede eigenschappen. Je kunt er lang mee leven.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden