Column

Hij heeft de kracht in hart, kop én benen

Op het moment dat zijn fiets op het dak wordt gezet, staat Contador gelaten naast de auto. Hij hikt al bijna 85 kilometer tegen dit moment aan, of eigenlijk al een week. Hij is gekomen om de grote mannen te verslaan, maar bevecht sinds zijn val in de eerste rit en de tweede harde klap een dag later enkel zijn gebutste lijf.

Beeld anp

Voordat hij in de auto stapt, haalt hij zijn schouders op en keert de handpalmen ten hemel. Onmacht is het. Zijn hart en hoofd willen door, misschien wel liever dan ooit.

Hij is die ochtend met lichte koorts vertrokken vanuit het hete Spaanse Vielha, maar besloot na tien kilometer toch de sprong naar de kopgroep te wagen. Zodra hij de kopgroep had bereikt, moest hij lossen. Valverde, die in het wiel van Contador was meegesprongen, moest zich ook laten terugzakken: hij stond zo kort in het klassement dat het peloton weigerde een kopgroep met hem erin de zegen te geven.

Het offer van Valverde leidt ertoe dat de kansen van de vluchters, onder wie Tom Dumoulin, aanzienlijk stijgen. De voorsprong loopt gestaag op. Met nog dertien kilometer te gaan rijdt Dumoulin bij zijn medevluchters weg. In de laatste kilometers van de rit, lijkt de hemel er alles aan te doen om de lege handen van Contador te vullen met troost. Het begint met regen en onweer, niet veel later geselen enorme hagelstenen de rennersruggen.

Dumoulin klimt stoïcijns door. Hij heeft de kracht in hart, kop én benen om als eerste over de meet te komen, en dus is dat precies wat hij gaat doen: in zijn doorweekte witte shirtje een Touretappe winnen, en zijn handen juichend ten hemel heffen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden