die ene leerlingShauna Plompen over Soufiane

‘Hij had echt talent voor het werk waarvoor we hem aan het opleiden waren, maar de weg ernaartoe paste niet bij hem’

Leerkrachten, docenten en hoogleraren over de leerling die hun kijk op het vak veranderde. Deze week: mbo-docent pedagogiek Shauna Plompen (29) over Soufiane, die veel talenten had, maar niet kon stilzitten in de schoolbank.

Rik Kuiper
null Beeld Hedy Tjin
Beeld Hedy Tjin

‘Soufiane was bezig zijn leven te beteren. Door fouten in zijn verleden had hij een tijd in detentie gezeten. Daar had hij wel wat onderwijs gevolgd, maar een middelbareschooldiploma wist hij nooit te behalen. Ik denk dat hij na een niveautest bij ons een mbo-opleiding tot sociaal werker mocht gaan doen. Dat paste ook bij hem. Hij deed al enige tijd vrijwilligerswerk in een buurthuis in Utrecht.

‘In mijn lessen zag ik aanvankelijk een rustige jongen, die niet per se actief meedeed. Maar stelde je hem een praktische vraag – hoe hij bijvoorbeeld een bepaalde jongere zou helpen – dan gaf hij altijd een antwoord waarvan ik dacht: jeetje, wat weet hij al veel. Soufiane begreep wat jongeren nodig hebben. Hij wist hoe je contact moest leggen, vertrouwen kon winnen en hoe belangrijk het was laagdrempelige activiteiten te organiseren waarmee je jongeren het gevoel geeft ergens bij te horen. Ook kon hij haarfijn uitleggen welke wijkagenten goed werk leverden en welke niet, en waar dat dan aan lag.

‘Toch had hij moeite zich staande te houden op de opleiding. Op tijd komen, stilzitten, zelfstandig aan opdrachten werken: dat was hij niet gewend en hij was er niet goed in. Hij verstoorde de lessen met zijn grappen. En hij zat vaak op zijn telefoon.

‘Als loopbaanbegeleider probeerde ik, samen met een begeleider vanuit het buurtteam en de reclasseringsmedewerker, duidelijke afspraken met hem te maken. Dat was niet altijd makkelijk. Enerzijds wil je grenzen stellen, anderzijds moet je soms tegemoetkomen aan de behoeften van een student. Dat botste soms. Zo wilde hij graag een rondje lopen als hij onrustig was, maar tegelijkertijd wisten we dat de kans bestond dat hij dan oude vrienden tegenkwam die zouden proberen hem te verleiden te spijbelen. We moesten op zoek naar de balans.

‘Op een gegeven moment zat Soufiane er helemaal doorheen. We zaten in een lokaaltje en ik vroeg hem hoe het ging. Hij werd stil. Ik word gek, mevrouw, zei hij. Ik werk keihard, ik ben half overspannen, wat verwachten jullie allemaal nog meer van me?

‘Ik legde hem uit dat hij van alle studenten de grootste stappen had gezet, maar dat het nog niet genoeg was. Hij kwam immers van ver.

‘Op dat moment twijfelde ik of hij het zou redden. Hij had echt talent voor het werk waarvoor we hem aan het opleiden waren, maar de weg ernaartoe paste niet bij hem. Het was te theoretisch, te schools. Ik heb wel gedacht dat het goed zou zijn als het schoolsysteem anders ingericht was, met meer praktische opdrachten die hij bijvoorbeeld in zijn buurthuis zou kunnen doen.

‘Nadat we voor de tweede keer een plan van aanpak hadden gemaakt, waarin we vastlegden dat hij zijn gedrag moest verbeteren, maakte hij een fout. Hij reed hard de parkeergarage uit, wat tegen de regels is. De conciërges deden een officiële melding. Dit meen je niet, dacht ik. Net nu we zo goed bezig waren.

‘Ik had hem op dat moment kunnen opgeven, maar ik zag hoe gemotiveerd hij was. Soms vergat hij een afspraak, maar als ik hem belde, dan kwam hij direct. Hij gaf niet op, hij moest en zou dat diploma halen. Dat heb ik mijn collega’s ook voorgehouden als ze twijfelden over zijn prestaties of als ze de vrees uitspraken dat hij het straks in de praktijk, zonder onze begeleiding, niet zou redden. Ik vertelde ze dat hij nog altijd vooruitgang boekte en dat een diploma een kantelpunt in zijn leven zou vormen. We moesten erin blijven geloven.

‘Dat pakte goed uit. Na het eerste jaar bij ons kreeg hij zelfs weer een verklaring omtrent gedrag, die hij nodig heeft om als sociaal werker aan de slag te kunnen. Daarna maakte hij zijn opleiding af en nu runt hij samen met anderen een jeugdzorginstelling in Utrecht. Daar is hij niet alleen een rolmodel voor de jongeren, hij adviseert ook de politie over de omgang met de jeugd. Ik ben blij dat we hebben doorgezet.’

Soufiane heet in werkelijkheid anders.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden