High & low

Zanger Paskal Jakobsen zoekt de luwte op. Na een tumultueus jaar gaat BLØF het theater in, mensen echt raken.

Zittend of staand publiek?

'Als muzikant kies ik voor een staand publiek. Dat is veel dynamischer. Maar als zanger heb ik ze liever zittend in een theater. Dat geeft het meeste rendement. Je kunt dan met iedere goed gezongen noot mensen echt raken.


'Ik heb nu zin om de theaters in te gaan. De laatste plaat, Alles blijft anders, hebben we met veel tumult en lawaai uitgebracht. We waren constant op televisie en radio, ook om ons 20-jarig bestaan te vieren. Er kwam een biografie, een boek met liedteksten, een dvd, een ep, een luxebox. Zelfs postzegels. Een jaar lang hebben we lopen blazen. Dat ben ik nu wel een beetje beu. Ik wil graag de luwte in. Wij hebben allemaal zin om weer kleiner te spelen.'


Wereldreiziger of honkvast?

'Honkvast. En dat honk is Middelburg. Ik hoef niet zo te reizen. Ik ben gelukkig thuis. Ik heb op mijn arm een Maoritattoo met een Zeeuwse knoop erin. Dan ben je toch een beetje een chauvinistische Zeeuw. Mijn vrouw is reislustiger. Zij trekt mij de wereld over. Volgend jaar gaan we tweeënhalve maand reizen, onder meer naar Nieuw-Zeeland. Ik zie er net zo tegenop als dat ik ernaar uitzie. Als ik het doe, vind ik het superleuk.'


Gelovig of bijgelovig?

'Bijgelovig, maar ik kies ervoor om er niet mee bezig te zijn. Tegelijkertijd denk ik dat er simpelweg een aantal zaken voor ons niet te begrijpen is. Ik had een paranormaal begaafd familielid. Toen ik nog een kind was, maakte zij mij bang met verhalen over geestverschijningen. De aanwezigheid van geesten vind ik een akelig idee. Ik wil het liefst alles kunnen verklaren. En dat zeg ik terwijl ik in een huis uit 1860 woon met twintig kamers. Het was vroeger een bejaardentehuis en een zwakbegaafdenopvang. De oma van mijn moeder heeft er gewoond. Er zijn mensen gestorven. Daar moet ik niet te veel bij stilstaan. Ik ben wel-eens bang in mijn eigen huis.


'Het heeft misschien ook met aanleg te maken. Sommige mensen zijn nooit bang. Ik ben bang voor alles wat spanning oplevert. En gek genoeg zoek ik het altijd op. Ik kan midden in een angstaanval het podium op gaan en acteren dat het goed gaat. Dat heeft mij weleens opgebroken. Het dieptepunt was elf jaar geleden, ik kreeg een burn-out. Ik sliep weinig, dronk veel en werkte te hard. De band had dat niet door, omdat ik mijn mond hield. Nu geef ik bij de jongens aan: 'Ik zit niet zo lekker in mezelf, gasten. Jullie moeten me helpen vanavond.'


'Ik heb geleerd hulp te vragen. Zo ben ik ook 20 kilo afgevallen. Ik ben een leven lang te zwaar geweest. Iets meer dan een jaar geleden dacht ik: ik kan het niet alleen. Ik belde een trainer. Na een maand of drie werd ik steeds fitter en vond ik dat ik het zelf moest doen. Maar als ik hem een maand niet zie, kom ik weer aan. Waarom zou ik het alleen doen? Ik heb toch centen zat? Waarom houd ik die trainer niet nog veertig jaar?'


Songwriter of zanger?

'Zanger. Ik denk dat ik een goede songwriter ben, maar mét hulp van anderen. Mijn ideeën maak ik nooit alleen af. Bovendien kan ik er prima mee leven als wij een plaat maken waar niets van mij op staat, omdat de ideeën van anderen beter waren. Zingen is belangrijker. Ik denk dat meer mensen een goed liedje kunnen schrijven. Niet iedereen kan het mooi in het Nederlands zingen.'


Adam Duritz of Eliades Ochoa?

'Adam. Dat is overduidelijk. Het was heel leuk om met een Cubaanse beroemdheid als Eliades samen te werken. Maar Adam is mijn held. Ik ben al van jongs af fan van de Counting Crows. Na de opnamen in New York voor de Umoja-plaat vroeg hij of wij op zijn verjaardagsfeest wilden komen: een verkleedfeest. Dus wij als vier mariachi's met grote hoeden naar die verjaardag. Ik had hem altijd volledig boven mij geplaatst. Als hij vals zong, vond ik het nog prachtig. Op die avond viel het verschil weg. Dat was wel cool.


'Hij heeft een bipolaire stoornis. Drinkt veel. Heftig hoor. Kolere man, daar kun je je niets bij voorstellen, hoe diep iemand kan gaan. Ik heb Adam in een high meegemaakt toen we samen op Concert at Sea speelden. Hij was zo overweldigend intens. Het leek wel alsof hij constant bijna klaarkwam. Het was een fantastisch optreden en een van de mooiste dingen die wij ooit hebben gedaan.


'Het is logisch dat als je zo'n high kunt beleven er altijd iets tegenover staat. Dat is ook zo met drank en dope. Hoe goed het ook kan voelen, het komt keihard weer terug. Ik heb vaak de behoefte om die grote dingen te voelen. Als ik dorst heb, blijf ik dorst hebben. Of ik wil niet gaan slapen, want de dag mag niet eindigen. Maar ja, het kost altijd zo veel - daarna. What goes up, must come down.'


Pieken of dalen?

'Ik ben niet constant. In lichte mate herken ik de highs en lows van Adam. Ik denk dat ik heel extravert en vermakelijk kan zijn voor mijn omgeving, maar ik kan ook in mijn schulp kruipen. Het gebeurt dat mijn vrienden mij een maand of twee niet zien. Dat snappen ze. Het liefst wil ik dan met mijn vrouw en twee kindjes thuis zijn. Lekker op bed een filmpje kijken met een fles cola ernaast en om elf uur gaan slapen. Ik zoek dan even zo weinig mogelijk prikkels op. Daar geniet ik van. Keihard feesten, zuipen en muziek maken, is heel extatisch, maar als ik te veel drink, werkt het in op mijn psyche. Ik word dan zwaarmoedig en angstig.


'Ik heb twee heel gevoelige zoontjes. Eentje is duidelijk hoogsensitief en daarin lijkt hij op mij. Bij mij zijn gelukkig de scherpe randjes van mijn gevoeligheid af. Maar ik herinner me goed dat ik als kleine jongen de gemoedstoestanden van iedereen oppikte. En nog. Ik heb direct door of mensen het goed met mij voor hebben. Ik vergis me nooit en ben ervan overtuigd dat ik dat 'helder zie'.'


Tekst of melodie?

'Melodie. Er zijn veel mooie liedjes zonder goede tekst. Coldplay heeft alleen maar kutteksten. Maar de muziek is buitengewoon goed. Nederlands is een lastige taal om in te zingen, veel harde klanken. De tekst luistert dus nauw, maar de melodie wint.


'We zijn in de ogen van veel mensen die band met die moeilijke teksten. Het is heel Nederlands om dat zo te cultiveren. Peter (Slager; bassist en tekstschrijver, red.) en ik weigeren onze teksten uit te leggen. We vinden dat we dan het liedje te kort doen. Iedereen ervaart het anders.


'Ik vind het prachtig wat Peter schrijft. Het is wel zo dat de directere teksten het makkelijkst zingen. In het verleden hebben we nummers gemaakt die ik nu niet meer op een plaat zal zetten. Maar dat er tot op de dag van vandaag op Aan de - fucking - kust nog steeds kritiek komt, snap ik niet. Dat hebben we twintig jaar geleden geschreven. Je zou het bijna een jeugdzonde kunnen noemen.


'Er zijn bloggers met een twitteraccount die zelf BLØF-teksten verzinnen: 'Op de rand van mijn wanhoop ligt een drol in de zon. Hij schijnt.' Ik zit er niet mee.'


Narcistisch of realistisch?

'Een narcist heeft geen reëel zelfbeeld. Dat heb ik wel. Ik begon natuurlijk met muziek maken omdat ik de behoefte had gezien te worden. Ik was een tiener met een gitaar en ik merkte dat ik iets kon. Het voelde fijn als dat gewaardeerd werd.


'Ik ben nu anders dan tien jaar geleden. Als ik mezelf nu terugzie, kan ik me wel voor mijn kop tikken. Wat een arrogante sukkel. In de tijd dat we net waren doorgebroken, rond 1998, vond ik mezelf zó goed. Heel onhebbelijk. Toch was die houding nodig om zo ver te komen. Zo ben ik niet meer. Ik heb een reëel beeld van wat ik wel en niet kan. Ik vind dat ik mooi kan zingen. Ik kan dat echt heel goed. En verder zijn er niet veel dingen waarin ik goed ben.'


Credit: Theatertour Later als ze groter zijn vanaf 9/2. blof.nl


Extra: CV Paskal Jakobsen

1974 geboren op 20 januari 1974 in Vlissingen.


1993 MDGO-agogisch werk. 1992 oprichting BLØF. 1998 doorbraak met single Liefs uit Londen. 2001 drummer Chris Götte overlijdt na een verkeersongeluk. Norman Bonink volgt hem op. 2006 eerste editie Zeeuwse popfestival Concert at Sea, door de band georganiseerd. 2006 Album Umoja, met daarop nummers uit dertien landen die in samenwerking met lokale artiesten zijn opgenomen.


Jakobsen woont met zijn vrouw en twee kinderen in Middelburg.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden