Het zou hilarisch zijn als het niet zo treurig was

Ook bij ons thuis, om het op z'n sitalsings te zeggen, stijgt de spanning met de dag. Dankzij de peilingen.

Beeld de Volkskrant

Zal Geert Wilders de enorme zetelwinst boeken die menigeen voorspelt? Profiteert Mark Rutte van de dwaallichten die overwegen daarom 'strategisch' op hem te stemmen? Weet Lodewijk Asscher zijn beroerde imago tijdig van zich af te schudden? Hebben voldoende stemmers vertrouwen in de oerdegelijke Sybrand Buma? Verzilvert Jesse Klaver de ondraaglijke lichtheid die hij verspreidt? Gaat Emile Roemer werkelijk roemloos ten onder? Zullen de dierenvrienden trouw blijven aan Marianne Thieme? Trekt Gert-Jan Segers ook seculiere kiezers? Zijn er echt zoveel babyboomers die in de kletspraatjes van Henk Krol geloven? En heeft die malle stofzuigeradvertentie van Kees van der Staaij toch nog effect gehad?

Helaas. Het blijft tot diep in de nacht van 15 maart koffiedik kijken, niet in de laatste plaats omdat zich naast de oudgasten zoveel nieuwkomers hebben aangediend.

Wat dat betreft ben ik vooral benieuwd naar het resultaat dat Denk zal behalen - de beweging van Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk, u weet wel, het Nederlands-Turkse duo dat in 2014 de Partij van de Arbeid moest verlaten (of vrijwillig verliet; de lezingen lopen nogal uiteen).

Peilers voorspellen dat hun club straks één tot drie zetels zal binnenslepen. Maar aangezien meedoen aan peilingen bij Nederlanders met een migrantenachtergrond, begrijp ik, nog impopulairder is dan bij de rest, valt hierover eigenlijk niks zinnigs te zeggen. Misschien haalt Denk minder stemmen, misschien ook meer.

Zelf gun ik de beweging alle succes. In een parlementaire democratie als de onze, nietwaar, heeft iederéén recht op een plaatsje onder de zon. Beetje spijtig vind ik wel dat het optreden van de Denk-politici tot op heden zo weinig verheffend is.

Neem de debattechniek waarvan Kuzu en Öztürk zich bij voorkeur bedienen. Preciezer, hun virtuoze gebruik van de retorische truc die bekendstaat als de jij-bak: terugwijzen naar de ander om de aandacht af te leiden van je eigen tekortkomingen.

In de huis-tuin-en-keukenvariant gaat die ongeveer als volgt. Ik heb de vuilniszak niet buiten gezet? Jij hebt anders gisteren de lichten weer laten branden. Ik rook te veel? Moet jij zeggen, met je alcoholgebruik. Ik heb hem met een schepje op z'n hoofd geslagen? Hij pakte anders mijn emmertje af!

Maakt zo'n redeneertrant in de zandbak wellicht nog enige indruk, onder volwassenen geldt die als behoorlijk kinderachtig. Alleen toetsenbordhelden en politici blijven er dol op, speciaal die van populistische signatuur. Of ze nu van de Partij voor de Vrijheid zijn of van de beweging Denk.

Treffende illustratie biedt het interview dat Kuzu en Öztürk vorige maand gaven aan Vrij Nederland. Vrijwel elke kritische vraag pareerden ze daarin op bovengeschetste wijze. Asscher klaagt over gemene filmpjes van Denk? 'Asscher heeft laatst zélf een filmpje over ons gemaakt.' Asscher zegt dat wij polariseren? 'Bijna alle partijen buigen al járen mee met het rechtse populisme.' Kamerleden worden bedreigd als Denk ze virtueel te pakken neemt? 'Weet je hoe vaak wíj worden bedreigd als er weer eens een stukje over de Lange Arm van Ankara op De Dagelijkse Standaard staat?'

Selcuk Uzturk (L) en Tunahan Kuzu (DENK) tijdens het debat over de initiatiefwet (PVV) voor het wettelijk vastleggen van de uiterlijke kenmerken van Zwarte Piet. Beeld Freek van den Bergh/de Volkskrant

Dus toen NRC Handelsblad dit weekend onthulde dat Denk kwistig gebruik maakt van zogeheten internettrollen teneinde politieke tegenstanders verdacht of monddood te maken, was het niet héél moeilijk te raden hoe de partijtop hierop zou reageren.

En jawel. In een zelfgeknutseld filmpje op Facebook zei Kuzu: 'Er wordt gedaan alsof politiek gemotiveerde fakeaccounts exclusief is (sic) voorbehouden aan ons.' Die trollen, zei hij later tegen de toegestroomde parlementaire pers, waren het initiatief geweest van 'de jongeren' uit zijn partij. Op de toch niet onbelangrijke vraag of hij weet had gehad van hun ijver weigerde hij antwoord te geven. Wel adviseerde hij de aanwezige journalisten zich ook eens te verdiepen in het 'twittergedrag van andere politieke partijen'.

Het zou hilarisch zijn als het niet zo treurig was. Want inderdaad heeft iedereen recht op een plaatsje onder de zon. Maar Nederlanders met een migrantenachtergrond verdienen zoveel betere politici dan heertjes die blijven steken in dit infantiele zandbakgedrag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden