'Het zou allang gewoon moeten zijn dat ik een Fries speel'

Welke rol speelt afkomst in Nederland? Dat onderzoekt Robert Vuijsje in een reeks interviews. Acteur Achmed Akkabi (32): 'Bauke of Brahim spelen, maakt voor mij geen verschil.'

Beeld Robin De Puy

In de film Soof 2, die nu wordt opgenomen, speelt Achmed Akkabi de rol van Bauke, een kok uit Friesland. Hoe is dat? 'Gewoon, het is een personage. Het is wat het is: een kok op wie Soof verliefd wordt in de film. Zijn afkomst speelt geen rol in het verhaal.'

Voelt het anders dan Rachid spelen?

'Voor mij bestaat er geen verschil tussen een kok spelen die Bauke heet of Brahim. Als hij van Marokkaanse afkomst is, moet ik het personage anders spelen, dat is het enige.'

Een Friese kok spelen voelt niet speciaal?

'Met dit soort vragen hou ik me niet bezig, dat doen andere mensen meer. Ik ben bezig met mijn leven en mijn werk. Wat wordt mijn volgende stap, wat zijn voor mij de uitdagingen? Zo kijk ik naar de wereld: ik hoor bij deze maatschappij, net zoals alle andere Nederlanders. Ik hoop dat de wereld net zo naar mij kijkt.

'Dat ik Bauke speel: het blijft vreemd dat dit niet allang gewoon is. Kennelijk zijn we in de geschiedenis nog niet zover dat dat vanzelfsprekend is. Ik weet dat hier mensen wonen die zich geen Nederlander voelen - ik sta niet zo in het leven. Op mij wordt sowieso al anders gereageerd. In Den Haag wonen niet veel acteurs.'

In het Rifgebergte had zijn vader tegen zijn moeder gezegd: blijf hier op me wachten, dan kom ik je halen en bezorg ik je een prachtig leven.

'Mijn vader en zijn broers en neven hadden gehoord dat er in Nederland en België werk was. Hij wilde eerst een positie veroveren en daarna terugkomen, trouwen en mijn moeder ophalen. Onderweg heeft hij nog een neef verloren. Toen ze de grens tussen Spanje en Frankrijk overliepen, ze reisden bijna zonder geld, werd hij neergeschoten. De Spaanse agenten dachten dat hij lid was van de ETA.

'Mijn vader wordt wat ouder, nu pas hoor ik alle verhalen. In Scheveningen ging hij werken in de bakkerij van de familie Groen. Zij hebben hem geholpen om mijn moeder te halen. Bij mijn vader wordt nog steeds iedere stuiver door tienen gedeeld. Hij kwam niet alleen voor een beter leven voor zijn eigen gezin, ook de familie die in Marokko bleef, rekende op hem.'

Achmed Akkabi (Nederland, 1983) speelde hoofdrollen in de films Alibi, Rabat en De president. Op de televisie speelde hij onder meer in de series Het huis Anubis, Moordvrouw en Bluf. De film Soof 2 draait later dit jaar in de bioscoop.

Nederlands
'Ik ben hier geboren, dus ik ben Nederlands. Wat moet ik er verder over zeggen?'

Marokkaans
'Als ik bij mijn vader ben, hij komt uit Marokko.'

Eten

'Een nasi-kipfilet kan ik erg waarderen. Ik ben gecharmeerd van de grote diversiteit aan culinair aanbod in dit land.'

Partner

'Ik heb nog nooit een Marokkaans vriendinnetje gehad. Ze zijn voor mij een verboden vrucht, denk ik.'

Mohammed-cartoons

'I couldn't care less. Als mensen die willen maken, moeten ze dat doen. En als andere mensen daar iets van willen vinden, moeten ze dat ook doen.'

Wat vond hij ervan dat je wilde acteren?

'Zij hebben voor ons alles opgegeven en zo veel obstakels overwonnen: naar een land komen waar ze de taal niet spreken, hun familie niet meer zien. Dan moet je het beter doen dan je ouders. Wij zijn hier geboren, we hebben een opleiding gehad.

'Het probleem is alleen: voor arbeiders bestaat de wereld van de kunsten niet. Zij denken: ga maar gewoon hard werken, net zoals wij. Mijn vader was sceptisch en zag er geen toekomst in, maar in zijn cultuur geldt ook: je bent 18 en volwassen, dus moet je zelf je beslissingen nemen.'

Hoe ben je begonnen?

'Ik werkte in een herenmodezaak in Den Haag, in het hogere segment. Carlo Mode in Kijkduin. De Italiaanse eigenaar was getrouwd met een Nederlandse vrouw. In de winkel noemden ze me Maurizio, zodat de klanten niet wisten dat ik Achmed heette. Die man hielp mij en leerde me dingen. Hij was mijn meneer Groen.

'Ik werkte ook in de bediening bij Rederserf, een deftig restaurant in Scheveningen. Minister Pronk kwam daar eten. Andere jongens van mijn leeftijd gingen pizza's bezorgen. De enige Marokkanen die in dat restaurant werkten, zaten in de keuken, bij de afwas. Zij dachten: wie is die gast dat hij in de bediening komt lopen?

'Mijn vader koos er bewust voor om niet in de Schilderswijk te wonen. Al zijn broers woonden daar, bij elkaar, tussen de andere Marokkanen. Het was supergezellig, maar hij wilde dat wij opgroeiden tussen de mensen van hier. In die tijd werden we al geweigerd bij discotheken, ik zorgde dan dat ik met mijn Nederlandse vrienden ging. En ik dacht: waarom kan ik niet in het hogere segment werken? Als ik voor het eerst binnenkwam in zo'n zaak, keken ze me aan: wat doet hij hier? Ik probeerde uit te stralen: trust me, I got this.

'In die modezaak zag ik in de krant een advertentie voor een toneelvoorstelling. Het was een gemengd gezelschap. Ik dacht: dus je kunt gewoon acteren als je een kleur hebt? Dat wist ik niet. Ik ben naar die voorstelling gegaan, ik vond het tof, de acteurs waren goed, maar ik dacht de hele tijd: dat had ik moeten zijn, daar op het podium, ik kan het honderd keer beter.'

Je eerste grote rol was Rachid, in de Albert Heijn-reclame. Vond je het erg dat hij een vakkenvuller was?

'Ik ben die guy geweest, die vakkenvuller, ik snapte de rolverdeling. Ik dacht vooral: ik mag in een reclame spelen. Van Albert Heijn! Of het een vakkenvuller was of niet, het was een kans. Toen we de eerste twee reclames opnamen, kwam de regisseur naar me toe: goed gedaan, je wordt gebeld voor aflevering drie en vier. Natuurlijk probeerde ik cool te blijven. Ik zei: oké, leuk. Maar vanbinnen juichte ik. Ik denk dat de kracht van die reclames juist erin lag dat de rolverdeling zo herkenbaar was.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden