Het wordt tijd dat de EO en Joop van Ellende een show voor álle mensenzielen maken: Mohammed, the Musical

Wordt het niet eens tijd voor Mohammed, the Musical?

Beeld Gabriel Kousbroek

Ik woonde net als Jezus in Jeruzalem. Dat maakt mij niet meteen een kenner van de beste man, maar ik heb mij ter plekke wel verdiept in zijn handel en wandel. Zo kwam ik op basis van het turven der Heilige Graven tot de conclusie dat er minimaal drie historische Jezussen moeten zijn geweest.

Wie verder iets zinnigs wil lezen over de Heere Jezus, verwijs ik naar het werk van professor David Flusser (dat zijn herinnering tot een zegen mag zijn), bij wie ik nog colleges heb mogen volgen aan de vooraanstaande Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem. Tip van Tuur: vermijd te allen tijde de ideologische kletskoek over Jezus en diens collegaprofeet, apodictisch gepredikt door de geflipte non Karen Armstrong.

Ik denk eigenlijk nooit aan Jezus, tot ik van de week las dat de Verlosser komende Witte Donderdag (no pun intended) in de Bijlmer aan het kruis wordt genageld. Dit vanwege The Passion, het gruwelijkste variétémisbaksel dat Nederland ooit heeft voortgebracht. Nog liever kijk ik aan de stoel geketend en met luciferhoutjes tussen de oogleden gesperd naar duizend musicals van Ome Joop de Filantroop en zijn slippendrager Albert Verlinde.

Vreemd genoeg wordt de Bijlmerjezus vertolkt door de roomblanke Tommie Christiaan. Ik had nog nooit van hem gehoord dus hij past goed bij die andere onbekenden uit de EO-heilandenstal, zoals Jan Dulles, Martijn Fischer en Dwight Dissels. Een dramatisch dieptepunt is nu reeds de afgrijselijke aansteller Glennis Grace in de rol van Maria.

Ik heb niets tegen een knullige uitvoering van het lijdensverhaal van Jezus. In Moncarapacho, het vorige gat waar ik woonde, heb ik eens uit beleefdheid jegens de inheemsen de kruisweg afgewerkt. Voor de onbenullen onder ons: een kruisweg stelt de gelovige in staat stil te staan bij de belangrijkste gebeurtenissen van de lijdensweg van het Lam Gods, aan de hand van veertien kruiswegstaties (van het Latijns woord statio, dat halteplaats betekent). Zo kan een arme Portugese drommel de Via Dolorosa doorlopen zonder in Jeruzalem te zijn geweest.

Het voordeel van Moncarapacho is dat je alle veertien attracties binnen een stijf kwartiertje kan afvinken, als je tenminste flink doorhobbelt.

De zalvende droeftoeters van de Evangelische Omroep zegenen de armen van geest dit jaar met een passietranentrekker over 'omzien naar elkaar, samen in plaats van alleen op een plek waar 130 verschillende nationaliteiten samenkomen en die 150 christelijke kerken telt: de Bijlmer'.

Het wordt tijd dat de EO en Joop van Ellende een waarachtig inclusieve show voor álle mensenzielen maken: Mohammed, the Musical.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden