Het wonderlijke leven van Meertje Kaal ( 29 )

De tulpen op tafel zijn allang uitgebloeid, maar zolang ze hun kopjes niet laten vallen, vindt ze het best.

'Herman wilde trouwen. Hij vond het beter voor de kinderen als hij als hun vader kon optreden. Ik was nog getrouwd met Henk, maar die was nergens te vinden. In Nederland moet je negen maanden wachten voordat je opnieuw kunt trouwen, in Kensington in Londen niet.


Wil je even zo vriendelijk zijn je jas op te tillen, vroeg de douane toen we van de boot kwamen. Ik had een platte buik, ik was niet zwanger. Had ik een dikke buik gehad, dan kon dat nooit zijn van de man met wie ik ging trouwen, dan lieten ze je niet door. We moesten drie weken voor de datum in Kensington zijn en elke dag geld in de brievenbus van het stadhuis stoppen. Het is een prachtige wijk. Bijna iedere avond gingen we naar het Holland Park, waar stukken van Shakespeare werden opgevoerd.


De ouders van Herman waren onze getuigen. Je kon ook twee mensen van straat plukken, maar zij waren speciaal overgekomen. De kinderen hadden we bij familie weten onder te brengen. Ik droeg een paarsachtige jurk, die door de vrouw van oom Jaap was gemaakt, speciaal voor de bruiloft. Ze maakte altijd kleren voor me, omdat ik zo klein was en nooit in confectie paste. Het was een kokerrok met een wijdere jurk eroverheen. Het model was in de mode. Ik liep op heel hoge hakken. Later ben ik nog eens een keer met die jurk gevallen. Het was geen jurk om in te lopen, je kon er eigenlijk alleen in zitten.


Na de huwelijksplechtigheid hebben we krankzinnig deftig gedineerd in het Charing Cross Hotel. Alles werd betaald door de familie van Herman. Herman studeerde nog, hij had alleen maar een toelage. Ik weet nog dat de pianist aan één stuk door vreselijke muziek speelde en daarom vroeg ik Hermans vader de man een fooi te geven en hem te vragen ermee op te houden. Deed hij dus niet. Hermans vader nam ons mee naar het British Museum om de paarden van het Parthenon te laten zien. Natuurlijk zijn ze geroofd uit Griekenland, maar zonder die vader zou ik ze nooit hebben ontdekt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden