Het wonderlijke leven van Meertje Kaal ( 27 )

Haar nieuwe dichtbundel ligt te koop op de hoek van de tafel.Gedichten en litho's op dik, geschept papier.

'Ik had een vriendinnetje op het gym in Zaandam dat stierf aan leukemie toen ze 29 jaar oud was. Haar zusje vond in haar spullen gedichten van mij, die ik als kind had geschreven en die zij altijd had bewaard. Ik wil maar zeggen dat ik als kind al dichtte, het ging vanzelf.


'In de tijd dat ik met de vier kinderen 's avonds alleen thuis zat, las ik bij kaarslicht Proust of schreef ik gedichten. Ik had geen geld voor de muntjes die toen nodig waren voor gas en elektra. Mijn vader had me wel een radiootje gegeven, maar Henk, mijn toenmalige echtgenoot, verkocht alles voor drank of drugs. Ook dat radiootje.


'Inmiddels heb ik veertien bundels. De eerste gaan vooral over mijn eigen belevenissen. Een vriendin zei: 'Je hoeft jou niet te spreken, je hoeft je gedichten maar te lezen.' Later werd ik lid van de Amsterdamse voorleesclub. Fries de Vries was voorzitter. Hij was dichter en leraar Nederlands. We zijn met wel dertig mensen begonnen, er zijn er nog maar een stuk of acht over. We lezen altijd voor uit eigen werk, nog steeds.


'Ik publiceerde ook in het literaire tijdschrift Iambe, iedere maand een gedicht en af en toe proza. Fries gaf commentaar, hij was een echte leraar en dat stimuleerde behoorlijk. Je had veel tijdschriften in die tijd, je kreeg ook de kans veel te publiceren. Ik deed altijd mee. Ook in Hollands Maandblad, dat in 1959 werd opgericht door K.L. Poll. Hij liet me weten dat hij weleens een zin in mijn gedichten de moeite waard vond, maar verder zag hij er niks in.


'Je kreeg er 13 gulden voor. Mijn oom, de kunstschilder Jaap Kaal, moedigde me aan, alles was goed als ik maar geen penseel oppakte. Hij hield literaire avonden waar domineesvrouwen kwamen. Ze lazen Leopold en de Tachtigers. Ik denk dat die vrouwen allemaal een beetje verliefd op mijn oom waren. Ze bakten taarten, zetten koffie en thee. Ik vond het fantastisch. Het was heel anders dan met mijn andere ooms en tantes.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden