Het wonderlijke leven van Meertje Kaal ( 19 )

Een vriend brengt een grote, houten lijst en een beschilderd stuk linnen. Gevonden op straat. Vooral de lijst komt goed van pas.


'Mijn ouders waren tijdens de oorlogsjaren koster en kosteres van de hervormde kerk in Wormer. Ze waren niet gelovig. Ik heb er althans nooit iets van gemerkt. Bij een slootje achter het huis had mijn vader een staketsel gebouwd, een klein houten bouwwerk van palen en latten. Uit de sloot haalde hij laagveen en dat deed hij in het staketsel. Hij had houten plankjes onder zijn schoenen gemaakt en daarmee trapte hij al het water uit het veen om er turf van te maken. Hij deed het om ons warm te krijgen. Zo'n klein mannetjes als mijn vader, je kon het bijna niet geloven dat hij dat deed. Er stond ook een hokje dat bij de kerk hoorde, het was het hok waar ze papier bewaarden. Mijn moeder hield er een geit, ze had er een heleboel stro neergelegd. Het was verboden door de kerkenraad, maar ze deed het toch. Ze molk de geit en maakte boter en karnemelk. Af en toe kwamen er mensen van de kerk, die ons dreigden te ontslaan als we dat hok niet zouden ontruimen. Maar dat kon niet, er zaten regelmatig onderduikers in. De kerkenraad mocht dat niet weten, de helft van de boeren daar was zo fout als wat. Ze inden liever linnen en zilver van mensen die honger hadden en met karretjes vol uit Amsterdam kwamen. Er was ook altijd ruzie over spinnenwebben in de kerk, omdat mijn moeder die niet genoeg zou schoonmaken. Mijn vader zat het liefst op zondag in de kerkbankjes om te zingen, hij zong als tenor. Direct na de oorlog, toen mijn broer uit de onderduik kwam, zijn ze vertrokken en naar Wormerveer gegaan. Mijn vader had een opleiding als drukker en zetter, maar hij kon niet onder een baas werken. Dat had de hele familie Kaal. Nog, de nazaten kunnen dat ook niet. Mijn vader nam werk aan, nu zou je hem een zzp'er noemen, hij plakte zakken voor de meelfabriek, van die heel grote zakken om rijst of meel in te vervoeren. Ze kregen een halve cent per zak. Soms werkte de hele familie mee om hem door die zakken heen te helpen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden