Het wonderlijke leven van Meertje Kaal ( 12 )

Op haar werktafel staat een Japans lakdoosje uit 1936. Er zitten penseeltjes, inkt en andere schildersattributen in. Ze voelt er alleen maar aan, ze heeft er nooit mee gewerkt.


'Ik heb een strafblad opgelopen bij de bezetting van het Stedelijk Museum in Amsterdam. We hebben er een keer de nacht doorgebracht. Ik zie directeur Edy de Wilde nog voor me. In een toeter riep hij: ik herhaal het nu voor de derde keer, wilt u dit pand verlaten, anders gebeurt er wat. We zijn eruit gesleept door de politie.


Wij vonden dat De Wilde alleen maar bezig was met het promoten van Amerikaanse kunst, nooit iets Hollands. Het was een soort opstand. Op het politiebureau fotografeerden ze me van voren en van achteren en werden mijn vingerafdrukken afgenomen. De politierechter Nolens gaf ons straffen van vier maanden voorwaardelijk en een boete van 100 gulden. Ik had zelf een advocaat. Voer jij het woord maar, kijken of we dit ongedaan kunnen maken, zei hij. Maar mevrouw, zei die rechter tegen me, dat u dit soort dingen doet, terwijl u getrouwd bent en dan noemde hij de naam van mijn man. Het heeft me niks geholpen. Ik moet u toch die straf toekennen, zei hij. Ik was een tijdje penningmeester van de BBK, de beroepsvereniging van beeldend kunstenaars. Een half jaar maar, zo'n bestuur is niks voor mij. In Den Haag hebben we een depot met werken die waren gemaakt voor de Contraprestatie bezet. We spraken met Marga Klompé, toen minister van Cultuur, een aardig mens. Wij protesteerden tegen het feit dat er kunstenaars uit de regeling werden geweerd, omdat ze niet zouden voldoen aan de normen van kunst. Wij vonden dat het gewoon een sociale uitkering moest zijn. Wie maakt uit of iemand kunst maakt of niet? Dat heb je niet uit te zoeken. Een heidelandschap met een kudde schapen voor boven het dressoir was net zo goed kunst als een portret van een negerin met een kind aan de borst en een sigaret in de hand. Die schilderijen werden niet toegelaten, onzin. Wij vonden dat wie zijn hele leven aan de kunst wijdde, een uitkering moest krijgen en ontheven worden van de sollicitatieplicht.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden