Het WK samengevat in 596 plakplaatjes

De Europese titel in 1988 bracht Nederland in een oranje staat van gelukzaligheid. Op het WK doet het voetbalelftal weer een gooi naar eeuwige roem....

Op het bureau ligt the official licensed sticker album, een kostbaar bezit naar het schijnt. De eigenaar heeft het slechts een dag willen afstaan en de huur bedraagt 2,50 euro, uit te betalen in vijf zakjes. De eigenaar is in zijn jonge leven nog nooit zo op bezit gesteld geweest als nu. Sinds het wereldkampioenschap voetbal begon, is het album zelden van zijn zijde geweken. Het heeft zelfs een eigen plekje in zijn bed.

De onnozelaar die denkt dat de voetbalmanie een fatale combinatie is van hysterie en commercie had zaterdagmiddag naar de kantine moeten komen van het Leidsch Dagblad, regionale krant te Leiden. Het zinderde van oranje. Jongetjes, tot middelbare leeftijd overigens, stootten elkaar in grote staat van opwinding aan. ‘Mag ik je dubbele zien?’ Verzamelen is van alle tijden.

Ter verduidelijking: het gaat hier om plakplaatjes van alle voetballers en alle stadions die bij dit WK betrokken zijn. In totaal levert dat 596 vakjes op, die beplakt moeten worden. De detailhandel verkoopt voor vijftig cent zakjes waarin vijf plaatjes zitten en wie dus een tijdje onderweg is met verzamelen, komt met een stapeltje dubbele te zitten. Dus wordt er tussen de wedstrijden door stevig geruild, zo stevig dat daarvoor al ruilmarkten worden georganiseerd.

Is er sprake van een rage? Gineke Wilms kan er als product manager van Panini met enig gezag over oordelen en zij meent van wel. Er zijn nu 14 miljoen voetbalplaatjes verkocht en Nederland loopt dus bijna één op één. Vergeleken met het organiserende land (zeven plaatjes per Duitser) is dat niet veel, maar in andere deelnemende landen is de score minder goed. De belangstelling is bij andere gelegenheden ook wel eens flauwer geweest. ‘We profiteren duidelijk van de populariteit van Oranje.’

Het verhaal van de gebroeders Panini uit Modena is dat van de krantenjongens die miljonair worden. Kioskhouders Giuseppe en Benito bedachten in 1961 de zelfklevende voetbalplaatjes, te verzamelen in een album. Met het WK van 1970 in Mexico werd het Panini-album internationaal zo’n succes dat het opging in multinationals, maar Panini is als merknaam nooit verloren gegaan.

De 43-jarige Peter Soons is zo’n jongen van middelbare leeftijd, die in Leiden zijn laatste slag slaat. Soons is met acht lege vakjes naar de ruilbeurs gekomen en is al ruim voor sluitingstijd compleet. Peter Soons wordt vervolgens een gevierd man deze zaterdagmiddag als hij zijn dubbele gratis weggeeft. Jeugdig Oranje staat zich rond zijn tafel te verdringen, waarop wel zevenhonderd plaatjes liggen te lonken.

Peter Soons is begonnen met verzamelen in 1978, toen het WK in Argentinië werd gehouden en hij 16 jaar oud was. Daarmee is hij tot nu toe doorgegaan, met als enig voorbehoud deelname van Oranje. Soons denkt voor zijn verzameling in het groot. Hij koopt geen pakjes, maar dozen en dat is slim bekeken. Statistisch geeft dat de meeste kans op een veelzijdige samenstelling van de (honderd) zakjes. Wilms: ‘Daar zien de controleurs in Modena op toe.’

Met de aanschaf van drie dozen à raison van 150 euro heeft hij het voorwerk gedaan en dat wordt nu in Leiden afgerond. Peter Soons had dat ook via internet kunnen doen, maar dat was volgens hem lang niet zo leuk geweest. ‘Die jongetjes waren zo ongelooflijk blij toen ze zomaar plaatjes kregen, echt geweldig om te zien.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden