Het wilde Noorden

Voor echte wildernis hoef je Europa niet uit. In het Finse Oulanka kun je uren lopen in de ruige natuur zonder iemand tegen te komen.

Het kan een uur of drie, vier in de nacht zijn, wie zal het zeggen. Ergens roept een vogel. De hemel geeft een zwak licht af, maar donker is het niet. Donker wordt het niet in de noordse zomer, wat schemerig, hooguit. Het is onze derde nacht, de zoveelste keer ook dat we wakker worden in een nacht die geen nacht is, maar een gedimde versie van de dag.


Pas deze keer dringt het meteen door: de ruis in de verte is geen wakker wordende stad, geen snelweg of industrieterrein. Het is de waterval bij de oude molen; de deprogrammering van de stadsmens is begonnen.


Finland. Oulanka National Park, 270 duizend hectare wildernis en die houdt niet op bij de grenzen van het park. Reis door naar het Oosten, de Russische grens over, en je doorkruist duizenden kilometers taiga: sparren, berken, lariksen, dennen, moerassen, meren en wilde rivieren - vrijwel zonder onderbreking tot aan Kamtsjatka. Een beklemmende gedachte voor wie thuis is gewend aan stukken natuur waar je in een dag omheen kunt fietsen.


Het zijn een paar toeristen die de werkelijke tijd aanhouden. Om acht uur 's ochtends klinkt een wekker in een tentje bij de oude molen. Finnen - die hebben geen last van de witte nachten en slapen op de klok. Hij veegt de dennennaalden uit de tent, zij hangt de handdoeken op tussen de berkenstammen nadat ze zich hebben gewassen in de rivier. Wild kamperen mag hier, al is Oulanka een nationaal park. Flintertjes zonlicht spelen in de berkenbladeren boven de tent.


Het stel loopt de Bear's Trail, een spectaculair wandelpad van 80 kilometer door bossen, canyons, langs watervallen en over hangbruggen boven woest kolkende beken. Beren? Emma Vallipuro schiet in de lach. 'Het grootste beest dat je kunt tegenkomen is een rendier, en zelfs die kans is klein.'


Emma en haar vriend Joose Koskinen lopen de route in drie dagen, anderen doen er twee keer zo lang over. Je komt ze soms tegen bij de wildernishutten, waar iedereen gratis zijn slaapzak mag uitrollen. Ze stappen ferm met hun rugzakken of nordic-walkingstokken over de hazenpaden tussen de lage begroeiing, en roosteren worstjes bij de vuurplaatsen onderweg.


Oulanka is aangesloten bij Pan Parks, een organisatie van elf beschermde, afgelegen natuurparken die de Europese wildernis onder de aandacht van een groter publiek wil brengen. Toeristen zijn er niet alleen welkom, ze kunnen ook rekenen op faciliteiten die andere parken meestal niet hebben - duurzame voorzieningen in samenwerking met lokale partners.


Emma en Joose uit Helsinki besluiten deze ochtend hun gasstelletje ingepakt te laten en te ontbijten in het nabije Basecamp Oulanka met koffie en vers brood. Ze laten zich en passant informeren over de mogelijkheden om te raften of te kanoën, maar besluiten toch verder te gaan lopen. 'We willen de wildernis te voet ervaren.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden