Het werd 1-0 voor klassieke muziek op Lowlands

Het werd 1-0 voor de klassieke muziek op Lowlands, met Phillip Glass' nu al legendarische uitvoering van Koyaanisqatsi.

Robert van Gijssel
Muzikant Philip Glass. Beeld EPA
Muzikant Philip Glass.Beeld EPA

Zorgelijke blikken in tent Bravo als daar zondagmiddag Philip Glass aantreedt met zijn ensemble, voor een live vertolking van het meesterwerk Koyaanisqatsi. Bij de serene openingsmaten van die klassieke minimalsoundtrack, en dus die trage cellolijnen uit de synthesizer, komt de bas van buurtent India binnenbonken. Oei. Daar gaan we last van krijgen, denk je even.

Maar Philip Glass zelf, de maestro van de minimal music, kijkt helemaal niet angstig. Hij weet hoe straks zijn eigen bassen door de tent gaan blazen, bij panikerende en elektrificerende toetsen, schokkende damesvocalen en piepende klarinetstootjes. Oorverdovend. Daar zullen ze in de India wat hinder van hebben ondervonden: 1-0 voor de klassieke muziek op Lowlands.

Philip Glass maakte zijn score bij de psychedelische beeldmontage Koyaanisqatsi van regisseur Godfrey Reggio in 1982, en die film veranderde het leven van een generatie muziekliefhebbers, omdat die ineens naar heel andere horizonten werden verwezen. Die driftige en repetitieve minimal music bleek ons bovendien iets te vertellen over het leven, en dat die doorgedraaide consumptie- en productiedrift soms wel een tandje minder zou mogen. Koyaanisqatsi schetste, in een verbluffende muzikale en visuele poëzie, een beeld van een planeet in nood. Die boodschap komt nu misschien nog wel harder aan dan toen, want die nood is natuurlijk geenszins gelenigd.

Dat Glass Koyaanisqatsi live kwam vertolken op een popfestival als Lowlands, was op voorhand al historisch. En dat wordt het concert ook. Niet alleen vanwege het verpletterende volume en de virtuoos want extreem ritmisch gespeelde op-en-af-patroontjes op vier orgels en synthesizers. Koyaanisqatsi duwt anderhalf uur lang een brok in de strot van iedereen die erbij is, en boven de soms echt knallende toetsen verschijnen hemelse boventonen, die thuis op het geluidssysteem nog nooit te horen zijn geweest. Het minuten durende, ovationele joelapplaus voor maestro Glass en zijn ensemble is terecht, en eigenlijk net zo ontroerend als die hele Koyaanisqatsi-trip in de Bravo. Een mijlpaal in 24 jaar Lowlandsgeschiedenis.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden