'Het was niet makkelijk hier door te stromen'

Giovanni van Bronckhorst (21) is de ware Feyenoorder. Op zijn zevende kwam hij al naar de club op zuid. Dit seizoen is de middenvelder met engelengeduld doorgebroken....

Van onze verslaggever

John Volkers

ROTTERDAM

Bij het Olympisch elftal en ook 'onder 18' mochten de talrijke jeugdige Ajacieden de eenzame Feyenoorder Giovanni van Bronckhorst graag dollen. 'Ik werd er wel eens moe van. Die van Ajax kregen volop kansen. Er waren jongens van mijn leeftijd bij die al een halve finale Europa Cup achter de naam hadden. En zelf stond ik nog te pillen in het tweede.'

Tegenwoordig kan Van Bronckhorst generatiegenoten als Reiziger, Davids en Kluivert in elk geval in eigen land de hand schudden. Hij heeft een vaste plaats in het eerste van Feyenoord veroverd en dat heet iets bijzonders in Rotterdam. Waar in Amsterdam, bij de hooggeprezen jeugdopleiding van Ajax, de ene na de andere junior van de lopende band komt, daar wordt in de Maasstad heel wat behoudender geopereerd.

Van Bronckhorst is de eerste sinds begin jaren tachtig die weer van eigen kweek is. In dat opzicht is hij de opvolger van echte Feyenoorders als Wijnstekers, Troost, Van Til en Houtman. Vier jaar deed hij over het laatste traject, van de entree in de A-selectie - als nummer 25 - tot vaste keuze in de basis-elf.

Eufemistisch: 'Ik stak er bij de jeugd boven uit, maar het was niet makkelijk hier door te stromen. Binnenkomen was eenvoudiger. Ik kwam als zevenjarige jongen van LMO. Ze kenden me al, ik hoefde op de open dag alleen mijn naam te zeggen. De jeugdopleiding van Feyenoord is anders dan die van Ajax en van PSV. Karakteristiek in mijn tijd was de sterke onderlinge band van de jeugdspelers.

'Namen? Klomp van PSV, Xanthopoulos, Hertog van Excelsior, Asmus van Utrecht, Koning en nog een paar jongens in de eerste divisie. Ik zelf heb altijd willen slagen bij Feyenoord. Ik ben even bij RKC geweest, omdat ik de bevestiging wilde hebben dat ik de kwaliteiten zou hebben voor de eredivisie. Na dat jaar voelde ik me rijp voor Feyenoord.'

Onder Van Hanegem bleef de middenvelder-met-de-fraaie-trap nog een jaar op de bank. Begin dit seizoen kreeg hij, van de inmiddels vertrokken coach, de lang verbeide kans. 'Witschge die altijd op mijn plaats speelde, werd linksback. Door de komst van Koeman, de man van de dieptepass, gingen we bovendien 4-4-2 spelen. Taument zou op links geprobeerd worden, maar die was geblesseerd. En zo belandde ik links op het middenveld. Ik heb die kans met beide handen gepakt.

'Ik werd altijd gezien als die mooie voetballer. Of als de jongen met die wat slome loop. Zo denken de mensen over mij. Niet als iemand met veel werklust. Maar ik kan er ook in kleunen. Ik heb dit seizoen twee gele kaarten, in het verleden haalde ik dat niet. Ik weet intussen ook hoe ik moet verdedigen. Je man opzoeken, duelleren en zeker niet te veel slidings maken.

'Dat maakt de kans op gele kaarten geringer. Dat geldt trouwens voor heel Feyenoord. We vielen in het verleden, inderdaad in de periode-De Wolf, op door stomme overtredingen. Nu zijn we ook wel hard maar fair, we weten waar de grens ligt. Daar gaan we niet zoals vroeger overheen.

'Ik ben op meerdere plaatsen inzetbaar. Multi-functioneel, zouden ze in Amsterdam zeggen. Ik kan linksback spelen, midmid, maar zelfs libero. Dat heb ik in Jong Oranje wel gedaan. Maar bovenal heb ik drang naar de goal. Ik heb een schot zoals ze dat noemen. Ik heb wedstrijden dat ik kort achter de spitsen beland. Zelfs in de uitwedstrijd tegen Mönchengladbach kwam ik in schietpositie. Toen raakte ik met rechts de paal.

'In de jeugd scoorde ik altijd al veel. Mijn doelstelling voor dit seizoen was tien doelpunten. Die heb ik gehaald, negen in de competitie, één in de beker. Een Europees doelpunt tegen Rapid Wien? Dat zou wat zijn. In de treffer van Trustfull tegen Gladbach had ik al een aandeel. Ik maakte ruimte voor zijn schot, maar de bal schampte mijn scheenbeen waardoor die keeper kansloos was.

'Ik was in die wedstrijd, met veel onrust en balverlies aan onze kant, best goed op dreef. Ik kreeg twee kansen, maar Kamps reageerde sterk. In de slotfase hadden we die 1-0 nog kunnen uitbreiden. Maar dan zie je dat sommige spelers voor eigen eer gaan of het overzicht missen. Dat is het verschil met echt grote spelers, die zien de ander altijd staan. Zoals Trustfull.

'Rapid Wien zegt me niet zo veel. De trainer heeft ons een paar videobeelden laten zien. Op papier doen we niet voor die Oostenrijkers onder. Deze halve finale Europa Cup is voor mij een jongensdroom. Vòòr dit seizoen had niet eens van een vaste plaats gedroomd. Zie je hoe snel het kan gaan?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden