'Het waren helemaal geen studenten die de Britse ambassade in Teheran aanvielen'

Door de aanval op de Britse ambassade aan studenten toe te schrijven dacht het Iraanse regime zijn gezicht te redden. Ze hoopten dat deze zogenaamd studenten geassocieerd zouden worden met de studenten van de 'groene revolutie'. Dat betoogt de Iraanse publiciste Ferdows Kazemi.

De Britse ambassade in Teheran, die deze week werd bestormd. © EPA

De inflatie heeft in Iran een nieuw hoogtepunt bereikt, de werkloosheidscijfers stijgen tot astronomische hoogte, de fraudeschandalen van hoge beambten zijn het onderwerp van de dag. En wie zich eraan waagt om ertegen te protesteren wordt gearresteerd en gemarteld. De berichten over de barbaarse handelingen van het regime tegen de gevangenen bereiken de bevolking dankzij de sociale media heel snel.

Een atoombom
De internationale gemeenschap beschuldigt Iran van het treffen van voorbereidingen om een atoombom te maken. Op grond daarvan ziet Israël haar kans schoon om wellicht een aanval op Iran aan te kondigen. Onlangs is het zoveelste belangrijke complex van het Iraanse nucleaire programma getroffen door een mysterieuze explosie.

De Britten nemen het voortouw in het instellen van strengere (economische) sancties tegen Iran.

Democratiseringsproces
Elke militaire én economische sanctie tegen Iran heeft tot nu toe de bevolking hard geraakt en de autoriteiten ongeschonden gelaten. Dit zal in de toekomst niet anders zijn. Daar komt nog bij dat elke sanctie, behalve een politieke, het Iraanse volk verder isoleert. Elke stap dichterbij de isolatie van het volk betekent een stap verder van het democratiseringsproces dat door het volk in gang is gezet. Om deze redenen keurt een grote meerderheid van de Iraanse tegenstanders van het islamitische regime, binnen en buiten Iran, militaire ingrepen en economische sancties tegen Iran af. Israël en het Westen kunnen vanzelfsprekend niet op de steun van de Iraanse bevolking, of het nu voor- of tegenstanders zijn van het regime, rekenen voor hun plannen.

Karikatuur
Dat weten de Iraanse autoriteiten ook heel goed. Zij grepen onlangs hun kans om aan de ene kant de aandacht van de bevolking van de steeds verder groeiende economische en politieke problemen af te leiden, en aan de andere kant het Westen hun zogenaamd beschaafde gezicht te laten zien. Ze maakten echter een grote fout door een karikatuur van de bezetting van de Amerikaanse ambassade, die ruim 30 jaar geleden plaatsvond, neer te zetten. In één klap probeerden ze twee vliegen te vangen. Tevergeefs!

Studenten hebben een grote rol gespeeld in de opstand, die vrij recent tegen het islamitische regime plaatsvond en hardhandig werd onderdrukt. De bloedige onderdrukking van de 'groene revolutie' van 2009 zit als een grote vlek op het internationale aanzien van de Iraanse autoriteiten. Ze proberen al ruim twee jaar die vlek weg te vegen.

Door de aanval op de Britse ambassade aan studenten toe te schrijven dachten ze hun gezicht enigszins te redden. Ze waren in de veronderstelling dat deze zogenaamd studenten geassocieerd zouden worden met de studenten van de 'groene revolutie'. Ze stuurden dezelfde mensen, die destijds opdracht hadden de campus van de universiteit van Teheran binnen te vallen, op de Britse ambassade af. Deze keer kregen ze de opdracht om zich slechts te beperkten tot materiële schade aan de ambassade en gijzeling van het personeel. Ze mochten het personeel beslist niet uit de ramen naar beneden te gooien, wat ze toen in de campus wel met studenten mochten doen.

Vervolgens traden ze Zoro-achtig op en bevrijdden de Britten. 'Zie, hoe goed we zijn! We zijn geen misdadigers, we bevrijden zelfs onze vijanden uit de klauwen van een stelletje barbaren die jullie studenten noemen en steunen.'

Geen studenten
Nee, het waren geen studenten. In ieder geval geen studenten wiens opstand van 2009 onderdrukt werd, wiens kameraden geëxecuteerd of gevangen genomen zijn en nu onder zeer onmenselijke omstandigheden in de gevangenissen leven. Die studenten keuren een militaire ingreep of economische sancties tegen het Iraanse volk uiteraard af. Maar dit betekent niet dat ze barbaarse instrumenten in zetten om hun ongenoegen kenbaar te maken. Dat is de manier waarop alleen dictators handelen.

Helaas voor het Iraanse regime pakte het anders uit. Ik ben benieuwd hoe ze zich uit deze situatie gaan redden. Het komt vast goed, zoals het tot nu toe goed gekomen is. Ze zijn niet van gisteren. Ze gaan al 33 jaar fluitend door het leven. Dit terwijl het Iraanse volk gebukt gaat onder haar dictatoriale systeem aan de ene kant en de economische sancties van het Westen aan de andere kant, om nog maar niet van de achtjarige bloedige oorlog tegen Irak, gesteund door het Westen, te spreken.

Ferdows Kazemi is een in Iran geboren publiciste

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden