Het vrije bed

HANS AARSMAN

De afdeling gebroken benen. Bij de patiënt links gaat de genezing voorspoedig. Hij kan naar voren buigen, hij kan zelfs op zijn been leunen. Omdat er nog gips omheen zit? Dan heeft hij het witrood geblokte dekentje niet echt nodig, hij heeft ook al een spijkerbroek aan. Met zijn scheef zittende leesbril staart hij naar twee stemformulieren, een pen in zijn hand. Is niet makkelijk wijs uit worden, ieder formulier volgt een andere stemmethode, ieder goed voor de helft van het aantal zetels in het Oekraiense parlement.

Waarom zo ingewikkeld? Om de communisten in het zadel te houden. Vraag me niet hoe precies, het is een systeem waarbij het ze telkens weer lukt met veel minder dan de helft van de stemmen toch een meerderheid in het parlement te bemachtigen. Daarbij worden ze bijgestaan door zogenoemde stembeambten die landgenoten thuis opzoeken om ze te begeleiden bij het invullen van de formulieren.

Bloeduitstorting en lymfevocht zijn nog niet weggetrokken uit het gebroken been van de rechter patiënt. Pennen zitten erin, op een pen dwars door zijn enkel wordt kracht uitgeoefend door een touw dat over de rand van het bed loopt. Buiten beeld zou daar een gewicht aan moeten hangen. Is de witte doek van zijn verkleurde been getrokken om de aandacht af te leiden van wat de twee types naast hem staan te doen? Hij krijgt niet de kans zelf te bepalen waar hij zijn kruisje zet, de man aan zijn linkerzijde wijst hem waar. De vrouw aan zijn rechterzijde houdt met haviksogen in de gaten of het kruisje daadwerkelijk op de daartoe bestemde plek komt te staan.

Dat de stembeambten nog de moeite nemen om de stemformulieren te brengen en ter plekke te laten invullen. Zouden ze net zo makkelijk op kantoor kunnen doen. Misschien dat het democratischer voelt om de patiënten hun eigen kruisje te laten zetten. Zo democratisch zelfs dat de beambten over hoofd zien dat ze beter geen fotograaf in de buurt kunnen hebben bij het wijzen wáár het kruisje moet komen staan. Nog even en de vrouw met de haviksogen kan zich over de ander patiënt buigen om daar dezelfde truc uit te halen. Waarbij ze over de lege petfles op de vloer struikelt en met een gebroken been de brancard op gaat. Het bed links is nog vrij.

Updates

Twitter.com/hansaarsman

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden