Het voetbalmoment: 'Slaagt Tadic wel, waar Ruiz en Chadli faalden?'

Elke maandag kiest sportverslaggever Charles Bromet zijn moment van het voetbalweekend. Deze keer: het hakballetje van Dusan Tadic, waaruit Nathaniel Clyne 1-1 zou maken in de 56ste minuut van het duel Liverpool - Southampton.

Dusan TadicBeeld afp

Het was een achteloze veeg met zijn fluwelen linkervoet. De bal ging achter het standbeen van Dusan Tadic langs en daar stond zijn nieuwe teamgenoot Nathaniel Clyne plots vrij voor doelman Simon Mignolet. Tegenstander Dejan Lovren had het nakijken.

De vernietigende knal van Clyne die daarop volgde in het dak van het doel mocht er zijn. Al was de inleiding nog net even iets fraaier. Southampton was teruggekomen tot 1-1 en Tadic had de Premier League een bescheiden voorproefje gegeven van zijn technisch vermogen.
Gisteravond, in de late uitzending van Match of the Day op de BBC, kwamen ze woorden te kort om deze voor hen onbekende speler te loven.

Le Tissier
Dat was trouwens even wennen, de gezichten van Ronald en Erwin Koeman naast elkaar op de bank namens Southampton, op Anfield. Graziano Pellè die als spits talloze luchtduels uitvocht met Martin Skrtel, en de meeste daarvan verloor. En dan was er dus ook nog Tadic. Hij speelde een uitstekende wedstrijd voor 'The Saints' in het shirt van de club die ik altijd met één speler zal blijven associëren: Matt Le Tissier.

Talloze onvergetelijke doelpunten maakte hij voor Southampton, dat hij een carrièrelang trouw bleef. Als Le Tissier soleerde, leek er stroop aan zijn voet te kleven waar de bal vertederd aan bleef likken. Hoe vaak boog hij de bal wel niet succesvol richting de uiterste bovenhoek? Zoete herinneringen.

Dusan Tadic en Koeman.Beeld anp

Transfers
Zal Le Tissier zondag ook even goedkeurend hebben geknikt bij het aanschouwen van Tadic' sterke spel? Liverpool won de wedstrijd dan wel met 2-1. Maar het door datzelfde Liverpool leeggeroofde Southampton had alle reden met grote tevredenheid van het veld te stappen. Tadic voorop.
Liefst vier seizoenen hebben we de nu 25-jarige Serviër mogen meemaken in de eredivisie: vanaf 2010 eerst twee jaar bij FC Groningen en daarna twee jaar bij FC Twente. Ik gebruik het woord 'liefst' hier bewust, omdat de krenten uit de eredivisiepap steeds sneller weg gegeten lijken te worden.

Eén goed seizoen kan op dit moment al genoeg zijn voor een transfer. Spelers uit de Nederlandse competitie zijn koopjes voor de clubs uit de grote competities. De technische en tactische bagage is vaak dik in orde. De taalbeheersing en het vermogen zich aan te passen zijn er ook. Als ze de fysieke en kwalitatieve sprong voorwaarts kunnen maken, zullen ze terecht komen in de lijstjes met spelers die worden gezien als de succesaankopen van het seizoen.

Borussia Dortmund
Van Tadic herinner ik me een interviewafspraak in november 2011, toen hij nog speler van Groningen was. Het gesprek zat er al lang en breed op, toen de fotograaf belde dat hij flink was vertraagd.

Of dat een probleem was? Ik keek opzij. Tadic schudde van nee. Hij had wel honger gekregen inmiddels, zei hij lachend, maar dan at hij wel wat later. Waarna hij verder ging over zijn favoriete buitenlandse club. Dat was vroeger Borussia Dortmund en eigenlijk was dat nog altijd zo. Vanwege de fanbeleving. Vanwege de shirts. En vanwege Andy Möller, zijn idool uit de tijd dat hij nog een jochie was.

Zijn start in Engeland is dus veelbelovend geweest. Al moeten we daarbij heel voorzichtig zijn. Bryan Ruiz (Fulham), Nacer Chadli (Tottenham Hotspur) en Leroy Fer (Norwich City) verlieten FC Twente ook toen ze dachten klaar te zijn voor de Premier League. Maar dat is vooralsnog helaas een miscalculatie gebleken. Uitblinken in de eredivisie is wat anders dan beeldbepalend zijn in een van de topcompetities.

Vastberadendheid
Zou Tadic een uitzondering zijn? Destijds, in 2011, vertelde hij hoe de tennisser Novak Djokovic een voorbeeld voor hem was. Niet alleen om zijn successen. Maar vooral om het plezier dat hij uitstraalde en het karakter dat hij heeft getoond om zich voorbij Roger Federer en Rafael Nadal te vechten.

De blik in de ogen van Tadic was er een van vastberadenheid. Hij wist wat hij ervoor wilde doen en wat hij ervoor moest laten. Koeman moet die kwaliteit, die winnaarsmentaliteit in hem hebben herkend, toen hij besloot Tadic mee te nemen naar de Premier League. It takes one to know one.

Bryan Ruiz (links).Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden