'Het voelde een beetje alsof ik mijn moeder achterliet'

Rudi (33) zegde zijn werk als timmerman op om te reizen. In café Schiller vertelt hij over tradities van zijn dorp Aalten. Tradities zijn leuk, vindt hij, maar verplichte nummertjes zijn het overpeinzen waard.

'Ik heb nooit iets gehad met het nemen van 'de standaard trappetjes' in het leven, zoals hier gewoon is: samenwonen, trouwen, kinderen. Prima als je het hele rijtje afloopt, maar denk er in ieder geval over na. En ook: waarom zou je voor de kerk trouwen en je kind laten dopen als je verder nooit in de kerk komt? Veel mensen zeggen dat ze het niet tegenover hun ouders kunnen maken om zich uit te schrijven.

'Het was ook best moeilijk om mijn moeder te vertellen dat ik mijn lidmaatschap van de gereformeerde gemeente had opgezegd, maar ze begreep het wel. Het was ook lastig om te vertellen dat ik naar Australië wilde, al zei ik al sinds mijn twaalfde dat ik de wereld wilde zien.

'We stonden de afwas te doen toen ik over mijn plan vertelde. Mijn vader is in 2004 overleden. Ik woonde nog thuis, mijn zus was al het huis uit. Het voelde een beetje alsof ik mijn moeder achterliet. 'Hoe lang dan?', vroeg ze. 'Vier maanden ofzo?', zei ik. 'Niet langer?' 'Ik denk van niet', zei ik, maar eigenlijk wist ik al wel dat ik een jaar weg wilde blijven.

'De eerste paar maanden moest ik vooral wennen aan het feit dat ik geen agenda had. Het enige wat ik elke dag moest regelen, was een slaapplaats, eten en drank. Toen ik een jaar later vertrok uit Sydney wist ik dat het klaar was met het simpele, vrije leven. Ik heb heel hard staan janken, in hostel The Wood Duck Inn.

'Ik kwam terug in Aalten op de dag van het Sjoksfestival. Op Schiphol stonden mijn moeder, broer, zus en vrienden te wachten met een kratje Grolsch en een spandoek: 'Een jaar lang weggeweest, nu is het uit met het feest.'

'Ik heb het precies een jaar volgehouden om geen agenda te gebruiken. Je kan gewoon niet zonder, hier. Voor mijn werk bij een drinkwaterbedrijf ben ik al vijf keer naar Bangladesh geweest. Daar komt het gevoel terug dat ik kreeg als ik in de outback van Australië op een heuvel zat te kijken naar de zonsondergang, met een zak goon: dit zouden de mensen thuis eens moeten zien.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden