Het verloren paradijs van Cor Boonstra

Het tweedelige portret van Cor Boonstra eindigt met een prachtig lied: Nobody's business what I do. Maar de documentaire zit vol met fragmenten die in een merkwaardig licht zijn komen te staan....

Gerard Reijn

Voorbeelden te over. Wat leerde Boonstra van zijn vader? 'Hard werken en proberen een beetje eerlijk te doen.' Was zijn tijd bij Philips een succes? 'Ik ben er zonder kleerscheuren tussenuit gekomen, dat is belangrijker.'

Verheul heeft geprobeerd de film niet in zijn geheel aan de actualiteit op te offeren. De documentaire moest gaan over de persoon en de ondernemer, niet over de affaire. Al was het natuurlijk wel erg mooi om die nog te kunnen meepakken als dramatisch hoogtepunt.

Zijn vader, van wie hij dus leerde een beetje eerlijk te zijn, blijkt een grote rol te spelen in Boonstra's leven, al wordt hun gezamenlijke onderneming, de oprichting van de SRV, niet in de film genoemd. Maar pa Boonstra gaf wel 'verbazend progressieve adviezen' toen zoonlief aanmonsterde bij de grote vaart. Ook samen met zijn vader stapte Cor uit de PvdA toen die onder Den Uyl en Nieuw Links te links werd bevonden. Nog altijd zegt Boonstra bij zijn vader te rade te gaan als hij het moeilijk heeft.

Verheul trok maar liefst acht dagen op met Boonstra en bezocht met hem onder meer plekjes in Leeuwarden, waar hij zijn jeugd doorbracht. We krijgen zijn buurman te zien die hem nog van vroeger kent. Boonstra straalt van nostalgie. We zien de HBS waar hij af werd getrapt omdat hij 'onhandelbaar' was. We komen in Breezand waar zijn oudste zus werd geboren, nog vóór de Afsluitdijk.

Alle facetten van Boonstra's Philips-carrière komen aan bod. De confrontaties met Jan Timmer en met Roel Pieper, beiden exit. De stakingen in Terneuzen. Het afkappen van de joint-venture met Lucent. De overdracht van de macht aan Kleisterlee. De verkoop van opties ter waarde van 13 miljoen gulden. Onomstreden, die keer. We leren ook dat Boonstra een kunstliefhebber is, die het niet kan laten om schilderijen te blijven kopen.

Maar de film krijgt pas echt een dramatisch karakter door de liefde tussen Cor Boonstra en Sylvia Tóth. Juist aan die verbintenis zou hij zijn huidige ellende kunnen wijten: hij kocht aandelen Endemol, het bedrijf waarvan Tóth commissaris is. Een drama zo oud als Eva en de slang, en met deze hoofdrolspelers een speelfilm waard.

De laatste scènes - Boonstra en Tóth op Boonstra's afscheidsreceptie, met alle glitter en glamour en met elkaar in de houdgreep - zijn prachtig.

Kunstliefhebber Boonstra zal de documentaire graag inlijsten. En niet alleen vanwege die laatste beelden.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden