Het verhaal van een bodybuildende dandy, die geen middel schuwt om te winnen

Get me Roger Stone is een verbijsterend portret van een van de belangrijkste spelers in de Amerikaanse politiek.

Beeld de Volkskrant

Over Donald Trump weten we inmiddels wel zo'n beetje alles. Hoe hij handen schudt, dat hij veel golft, gek is op biefstuk met ketchup, een speciale knop in de Oval Office heeft om cola light te bestellen, niet gelooft in de opwarming van de aarde, houdt van deals maken en een hekel heeft aan journalisten. Waar we niet altijd evenveel van weten zijn de mensen achter hem, die zijn presidentschap hebben mogelijk gemaakt; de schimmen in Trumps schaduw.

Roger Stone is zo iemand. Hij was als adviseur en vriend een belangrijke kracht achter Trump's kandidatuur. Get Me Roger Stone, een documentaire die sinds enkele weken op Netflix staat, schetst een uitgebreid en bij vlagen verbijsterend portret van een van de belangrijkste spelers in de Amerikaanse politiek van de afgelopen vijftig jaar. Lang, lang voordat Roger Stone aan het begin stond van de Trump-revolutie, werkte hij voor zijn grote held Richard Nixon - van wie hij een tatoeage op zijn rug heeft. Later had hij een grote rol bij de verkiezing van Ronald Reagan. Get Me Roger Stone vertelt, aan de hand van archiefbeelden, interviews met journalisten, bekenden van Stone (onder wie Trump) en gesprekken met de hoofdrolspeler zelf, het verhaal van een bodybuildende dandy, die geen middel schuwt om zijn kandidaten te laten winnen. Stone is de grondlegger van het zogenaamde dirty campaigning, wordt het liefst the prince of darkness genoemd en vindt moraliteit een synoniem voor zwakte. In de documentaire vergelijkt iemand Stone met De Joker uit Batman; iemand die chaos wil, de boel wil zien branden.

Wat dat betreft heeft Roger Stone veel gemeen met Stephen Bannon, een van Trumps belangrijkste huidige adviseurs, over wie gisteravond de PBS-documentaire Bannon's War op NPO 2 werd uitgezonden. Als Stone de vormgever is van Trumps kandidatuur, is Bannon dat van zijn presidentschap. In de documentaire zegt een filmjournalist dat voormalig Hollywood-regisseur Bannon 'de bijna fetisjistische drang heeft om alles opgeblazen te zien worden. Hij is bijna alsof hij vraagt om een reinigend vuur.' Bannon - een van de mede-oprichters van alt-right nieuwsplatform Breitbart - nam aan het eind van Trumps campagne het stokje over van Stone. In tegenstelling tot zijn voorganger heeft Bannon wel een uitgesproken toekomstbeeld, namelijk dat van een totale oorlog met het 'jihadistisch, islamitisch facisme', zoals hij tijdens een conferentie in Vaticaanstad zei, drie jaar voordat hij in het Witte Huis kwam te werken. Bannon's War toont Bannon, the great manipulator volgens Time Magazine, als het brein achter onder andere het inreisverbod voor mensen uit moslimlanden en verantwoordelijk voor Trumps ontregeling van de gevestigde orde in Washington.

Get Me Roger Stone en Bannon's War zijn twee totaal verschillende documentaires, maar hebben dezelfde gemene deler: Donald Trump als lijdend voorwerp van zijn eigen succes; als een handpop, bespeeld door nihilistische en destructieve strategen, wars van elke vorm van ideologisch optimisme. Dat heeft natuurlijk wel al eens eerder in een analyse of beschouwing gestaan, maar dat verandert niet zoveel aan de nare smaak die na het kijken in je mond blijft hangen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden