Het type Henry

Henry van Loon heeft inmiddels ook en ruime carrière ná zijn onverbiddelijke YouTubehit DWDD in Drie Minuten. Hoe bevalt die? De wereld van de cabaretier in acht dilemma's.

Cabaretier of entertainer? 'Ik denk dat je mij het best kunt omschrijven als cabaretier, omdat ik dat het liefste zou zijn. Ik ben entertainer in de zin dat ik meerdere dingen doe, zoals rollen voor tv, zingen in de a-cappellagroep Stanley en de Menzo's en sketches voor Vrijdagmiddag Live op Radio 1. Maar uit cabaret haal ik de meeste voldoening. Als een volle zaal om mij lacht, dan geeft dat uiteindelijk het prettigste gevoel.

'Gek genoeg is cabaret voor mijn gevoel niet mijn beste aspect. Ik weet eigenlijk niet of ik een goede cabaretier ben, ik vind het eigenlijk best moeilijk om telkens weer mijn beste voorstelling te spelen.'

Tv of theater?

'Theater heeft mijn voorkeur, maar is lastiger. Bij cabaret heb je maar één kans om anderhalf uur lang alles raak te schieten. Je hebt in een show zo'n honderd momenten, waar de grap goed moet vallen en het raak moet zijn. Als vijf van die momenten mis zijn, dan moet je er daarna tien op rij inschieten, anders ben je het publiek kwijt. Als je de eerste twintig momenten mist, dan komt waar je mee bezig bent helemaal niet over.

Daarbij is Nederland best wel groot, overal zitten heel andere mensen. Elke avond moet je voor die mensen bekijken hoe je kunt scoren. Je moet elke avond precies hetzelfde doen, maar steeds opnieuw zorgen dat het publiek jou accepteert.

Heel simpel gezegd is tv dus makkelijker. Als je daar denkt dat het niet lekker gaat, kun je het stukje gewoon nog een paar keer proberen. De druk van het publiek is niet zo hoog.'

Op het podium: antiheld of superheld?

'De antiheld, dat was in mijn eerste programma het thema. Voor dat programma was ik eigenlijk een amateur, die een gooi deed naar het grote podium. Dat aspect heb ik uitvergroot, omdat het parallel liep aan mijn ontwikkeling. Dus werd ik de antiheld die het spannend vindt om op het podium te staan en niet goed weet hoe hij cabaret moet maken.

In dat eerste programma heb ik de nervositeit en de spanning, die ik op het podium heb, vormgegeven. Nog steeds ben ik doodsbang als ik het podium op kom. Het blijft spannend om voor een hele groep mensen te staan.

Ik maak ook een beetje anti-humor. Het ritme van mijn grappen is anders, hoor ik regelmatig van de mensen die mij feedback geven. Dat wil zeggen dat de grap niet zit in de punchline, maar bijvoorbeeld in de opbouw. Dat doe ik onbewust, maar het zorgt voor een andere cadans in mijn shows.'

Toomler of Carré?

Direct: 'Toomler. Dat is veel persoonlijker en directer. Ik heb daar eigenlijk mijn tweede opleiding genoten, bij de Comedytrain. Dat is een hele bijzondere plek, een respectvolle omgeving.

'Ik hecht er waarde aan als alle dingen gerangschikt en overzichtelijk zijn, in mijn auto hebben alle dingen bijvoorbeeld een vast plekje. Toomler is ook zo'n plek, waar ik controle over heb en elk plekje heb gezien. Spelen in Toomler wordt vaak vergeleken met een gesprek. Als je in een gesprek heel belachelijk doet of grote verhalen vertelt, dan zegt iedereen: doe even normaal. Dat is in Toomler ook zo. Je kunt iedereen zien zitten, jij staat toevallig op het podium. Je moet zorgen dat je het publiek jouw wereld in trekt. Ze zitten er bovenop, dus moet je heel goed spelen. Het is veel spannender om in een gesprek mensen op het verkeerde been te zetten, om ze te verrassen. In een groot theater is de code duidelijker, de afstand groter: iedereen zit in het donker, jij staat op het toneel en je kunt hartstikke belachelijk doen, dat zal er allemaal wel bij horen.

Maar ik hoop ooit in Carré te mogen staan. Ik ben heel benieuwd hoe het is om zo'n enorme bak te bespelen, of ik dat kan.'

De Wereld Draait Door in Drie Minuten-filmpje: Zegen of een vloek?

'Toen het filmpje, waarin ik alle aspecten van het programma in drie minuten vat, een succes werd, leverde dat wel wat stress op. Dat filmpje werd opeens heel veel bekeken, wat op dat moment spannend was. Ik dacht: 'Ik? Hoezo ik?' Je kunt niet aan iedereen vragen of je het goed hebt gedaan , of ze het leuk vinden, wat ze goed vonden of wat ze gaan verwachten. Dat moet je op een gegeven moment los laten. Uiteindelijk is het leuk als mensen daardoor komen kijken en dan moeten ze zelf maar bepalen of mijn show grappig is. Er komen mensen die aan de hand van het filmpje misschien iets anders verwachten. Maar uiteindelijk is het volgens mij vooral een goed stukje.'

De Wereld Draait Door of RTL Boulevard?

Na lang nadenken: 'Toch De Wereld Draait Door, the lesser of two evils. Ik kijk het omdat er af en toe iets leuks is en verder erger ik me wel eens aan de mensen die daar zitten, net als iedereen. Wat mij de laatste tijd opvalt, is dat ze alleen nog maar dingen promoten die al uitverkocht zijn. Dan zitten mensen daar een toneelstuk te promoten en aan het eind van het gesprek zegt Matthijs: 'Het is overal uitverkocht, maar toch tof dat je het kwam promoten.'

'Ik merk ook dat gasten het een beetje beu zijn om gevraagd te worden en vervolgens worden afgebeld omdat er iets belangrijkers tussenkomt. Dat is best heftig, DWDD kan toch je carrière veranderen. Het programma heeft heel veel macht, als je daar zit, heb je volle zalen. Dus ondanks de frustraties wil iedereen daar zijn. Ik ga er ook zeker zitten hoor, als ze me vragen. Ik ben gek als het niet doe. Zo'n antiheld ben ik nou ook weer niet.

'Van RTL Boulevard word ik een beetje boos. En van Shownieuws nog meer. Dat kan ik niet zomaar kijken. Dat komt door de manier en ongeïnteresseerde toon waarop er met onderwerpen wordt omgegaan. Het is liefdeloos. Dat is een open deur, maar daar kan ik niet goed tegen.'

Oirschot of Amsterdam?

Meteen: 'Amsterdam. Dat is gewoon mijn plekje. Spelen in Toomler in Amsterdam voelt ook meer als een thuiswedstrijd, dan spelen in Brabant. Ik ben hier gewend geraakt, opgegroeid en eigenlijk volwassen geworden.

Ik woon nu twaalf jaar in Amsterdam, maar zal misschien wel eens verhuizen naar rustiger vaarwater. Het is toch een drukke stad. Je doet met de auto drie kwartier over een stukje wat op de fiets acht minuten kost. Dan ga ik misschien aan de rand van de stad wonen, maar ik zou niet snel terug verhuizen naar Oirschot.

Typetjes of toch gewoon Henry van Loon?

'Ik kies voor het typetje Henry van Loon. De Henry van Loon die op het podium staat, tijdens mijn programma, dat ben ik niet zelf. Daar heb ik het ook over in mijn nieuwe programma Electropis. Zo zit ik niet op de bank. Dat je op het podium staat en er zitten een paar honderd man in het donker, zorgt er al voor dat je niet jezelf bent.'

1982Geboren in Oirschot

2000-2003Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunst Academie 2004Wordt lid van de Comedytrain

2009Begint de a-cappellagroep Stanley en de Menzo's met Martijn Hillenius, Steef Hupkes, Niels van der Laan en Jeroen Woe.

2010Het filmpje De Wereld Draait Door in Drie Minuten is wekenlang een hit op YouTube en Dumpert

2010Eerste theaterprogramma De Henry van Loon Entertainmentshow

2012-2013Tweede theaterprogramma Electropis

Henry van Loon heeft een relatie met Jennifer Hoffman.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden