Het Twitter-universum van Tofik Dibi

Hoe hij het virtuele universum verwart met het land waarin wij leven

Op de dag van de verkiezingen plofte ik in een radiodebatje tussen AD-journalist Wierd Duk en Tofik Dibi - u weet wel, die druktemaker die in 2012 jammerlijk sneefde als Kamerlid voor GroenLinks. Daarna genoot hij dik drie jaar wachtgeld en schreef een dapper boekje waarmee hij uit de kast kwam.

Verder bleef het wat stil, behalve dat hij zich danig roert op Twitter. Daar blijkt hij dol te zijn op het koosnaampje sgat, terwijl hij ideologische tegenstanders bij voorkeur uitmaakt voor rat of kakkerlak. Ook liet hij de afgelopen maanden bij wijze van spreken geen dag voorbijgaan zonder te waarschuwen voor Het Grote Gevaar Dat Geert Wilders Heet.

Op de radio verdedigde Dibi de stelling dat de integratie 'op rolletjes loopt'. De enigen die het klimaat bederven zijn autochtone Nederlanders die zich bedreigd voelen door het succes van Nederlanders met een migratieachtergrond.

Ik krabde me even achter de oren. Wellicht was ik er vanwege de verkiezingskoorts met mijn gedachten niet helemaal bij. Want zou Dibi in alle ernst menen dat integratieperikelen hoofdzakelijk te wijten zijn aan platte autochtone jaloezie?

Uitkomst zou vast het stuk bieden dat hij, hoorde ik, een dag eerder had gepubliceerd op de opiniepagina's van het liberale avondblad (waar de redactie, maar dit geheel terzijde, het knarsende proza van de ribbroekdragers vrijwel integraal heeft ingeruild voor dat van medelanders met een exotische achternaam).

Ik viste de krant uit de bak. En warempel. Dibi mocht een pagina lang de vloer aanvegen met de 'gangbare verklaring' voor het multicuturele vraagstuk. Wat Paul Scheffer in 2000 schreef over 'het achterblijven van hele generaties allochtonen' was volgens hem weliswaar 'nog altijd het grootste mantra in politiek en media', maar in werkelijkheid 'ook de grootste blabla'. Waarna hij 'de witte woede' inderdaad verklaarde uit afgunst op het feit dat 'steeds meer Nederlanders met een migratieachtergrond succesvol posities in alle lagen van de maatschappij bekleden'.

Nu klopt het dat de integratie niet langer één groot tranendal is - lees de verzamelde geschriften van het Sociaal en Cultureel Planbureau. In bijvoorbeeld opleidingspeil en inkomen lopen landgenoten met een migratieachtergrond goddank minder dramatisch achter dan voorheen. Maar hoe zou Dibi in hemelsnaam beargumenteren dat autochtone jaloezie de bron is van alle kwaad?

Tofik Dibi. Foto anp

Welnu, schreef hij. Toen er op Twitter een foto verscheen van gehoofddoekte apotheekmedewerksters schreeuwden 'moslimhaters' moord en brand. Bovendien had een foto van het Nederlands elftal racistische scheldkanonnades opgeleverd met verwijzingen naar Zwarte Piet, apen en bananen. 'Deze twitteraars zagen op de foto's geen vakmensen of topsporters, en zij zagen vooral geen Nederlanders.'

En dat was dat.

Wederom krabde ik me achter de oren. Dus Dibi onderbouwt zo'n these uitsluitend met wat hij zoal langs ziet komen op Twitter?

Mij lijkt dat de beste man het virtuele universum lelijk verwart met het land waarin wij leven. En hij is niet de enige. Hij is evenmin de enige die daarvoor nog een serieus podium krijgt ook.

In de aanloop naar de verkiezingen was het aantal meningenleveranciers dat dezelfde boodschap verkondigde amper bij te houden. Als we hen moesten geloven dan stonden we aan de vooravond van een fascistische omwenteling die zich op 15 maart zou openbaren in een verpletterende zetelwinst voor de PVV. De partij van Geert Wilders, wist menigeen zeker, zou veruit de grootste worden. Hoezo? Nou, kijk maar op Facebook, kijk maar op Twitter - huiveringwekkende screenshots erbij. Uiteraard dienden de peilingen nog eens als extra bewijs.

Ik heb me over de stelligheid waarmee dit scenario werd uitgedragen niet weinig verbaasd. Een kleuter kan immers bedenken dat peilingen heel veel zeggen over luitjes die lol beleven aan het invullen van onlinevragenlijsten. En doorgaans heel weinig over hoe de bevolking daadwerkelijk stemt. Zoals ook het abjecte gekakel op Facebook en Twitter heel veel zegt over de duistere krochten van de menselijke ziel. En doorgaans heel weinig over hoe burgers zich daadwerkelijk gedragen.

Tegen al die sombermannen zou je bijna willen zeggen: kom 'ns achter die laptop vandaan, sgat. Echt, dit land ziet er ineens stukken zonniger uit.

Lees hier het artikel van Dibi in NRC

Vergis je niet: de multiculturele samenleving is juist wel gelukt
Alle ogen zijn nu gericht op de Turks-Nederlandse Erdogan-fans. Maar verkijk je er niet op, schrijft Tofik Dibi, witte Nederlanders zijn niet boos omdat de integratie is mislukt, ze vrezen juist het succes ervan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.