Het theezakje en het uitroepteken

Cécile Narinx en Arno Kantelberg geven beroemdheden (zomers) stijladvies waar u ook wat aan heeft.

C: Het had Ursula Andress kunnen zijn, of Halle Berry. Esther Williams, Pamela Anderson, Farrah Fawcett. Het had zelfs Ranomi Kromowidjojo of Ada Kok kunnen zijn! Toch werd het Bo Derek, de te bewieroken badkledingdraagster van deze week. Allereerst omdat ik alle bikinidraagsters streng heb laten afvallen: te weinig stof, te vaak bezongen. Daarna gingen de wedstrijdzwemsters van het lijstje af: niet zomers genoeg. Vervolgens moesten de rode badpakjes van Pamela en Farrah het veld ruimen: te makkelijk. Houden we over: Bo, die in de heerlijke klucht 10 (1979) Dudley Moore de kop scheel en gek maakt met haar appetijtelijke verschijning. Het badpak zelf is overigens niet overdreven diep op- of uitgesneden. De kleur oogt saai en nude maar, en daar zit 'm de kneep, is doorschijnend genoeg om de kijker zich zonder moeite voor te laten stellen hoe ze poedelnakend zou ogen, ons Bo.


Een handige tip voor iedereen die nu ook in slowmotion door de branding wil gaan hollen in een doorschijnend badpak: zorg dat het dubbele laagje stof in het kruis aan beide kanten dichtgenaaid is. Zo niet, dan kan zich daar als je omver gekeild wordt door hoge vloedgolven zand op gaan hopen, wat na het opstaan oogt als een kruidenbuiltje of theezakje tussen de benen. Tot slot nog een verstandig advies voor iedereen die zich in het kader van vakantiegekkigheid en couleur locale wil laten behandelen door plaatselijke strandkapsters: Laat! Geen! Vlechtjes! Maken! Alle 46 scheidingen op je hoofd gaan verbranden, gegarandeerd.


A: Een hoofddeksel is een van de weinige accessoires waar de man wat mee kan. Maar een panamahoed, dat kun je geen accessoire meer noemen, dat is een statement. Als de baret een vraagteken is, is de panama een uitroepteken; een nat washandje in het gezicht van minimalisten, een onvervalste manifestatie van joie de vivre. Hierboven zien we Beau van Erven Dorens, nooit verlegen om een vrolijk statement.


De panamahoed stamt - aardig weetje - niet uit Panama, maar uit Ecuador. Nog altijd worden daar de fraaiste hoeden geweven van bladen van de toquilapalm - de Inca's deden het al, naar verluidt. Het is niet te zien of Van Erven Dorens hier een superfino Montecristi draagt of een in China vervaardigd fopexemplaar. De lakmoesproef: een Montecristi moet opgerold door een trouwring passen (want superfino). Mocht de Shownieuws-anchor, net als zijn collega's van de Gooise matras, in zonde leven en dus geen trouwring bezitten, dan kan de hoed ook op alternatieve wijze getest worden: de bladeren moeten dermate dicht geweven zijn dat je de hoed kunt vullen met water zonder dat het water wegloopt.


De panama, net als de baret overigens een uniseks hoofddeksel (remember Faye Dunaway in Bonnie & Clyde), hoeft niet per se een wijde rand te hebben. Andere misvatting: de hoed hóéft niet gecombineerd te worden met evenzo flamboyante elementen, zoals in dit geval een roze pak, snakeskin cowboylaarzen (niet zichtbaar) en opspelend borsthaar. De panamahoed is slechts een uitroepteken achter de zin, geen heel toetsenbord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.