Het Syrië van Assad: demonstraties op gezette en van hogerhand bepaalde tijden

'Wij zijn jouw man Bashar!'

De zon was nauwelijks op boven Damascus of de demonstranten verzamelden zich op straat, om te protesteren tegen de raketaanvallen uit Amerika. Veel jonge mannen, maar ook vrouwen en zelfs kinderen, waaronder een klein meisje gekleed in een allerschattigst vlekkenpakje van het Syrisch Arabische Leger.

Een afbeelding van de Syrische president Assad in Damascus. Foto Reuters

Zo gaat dat namelijk in het Syrië van Assad: op gezette en van hogerhand bepaalde tijden wordt er gedemonstreerd. Niet tegen, maar voor president Assad welteverstaan. Hoewel deelname meestal niet uitdrukkelijk verplicht wordt, is het beter voor je eigen welzijn en dat van je familie om niet verstek te laten gaan.

Als je geluk hebt, is de demonstratie op een werkdag en krijgt de opgetrommelde bevolking er een dagje vrij voor. Maar zaterdag is het ook in Syrië weekeinde, dus deze demonstranten op het Omawayeenplein staan hier voor dag en dauw op hun vrije ochtend.

Waarop dansen ze zo vrolijk? Natuurlijk, dit is het lijflied van aanhangers van Assad, de meezinger God, Syrië en Bashar van Rami Kazour. Overal te horen in Damascus: tijdens demonstraties, maar ook in checkpointkantoortjes, op de radio in dienstauto's van de vele geheime diensten en op de telefoons van hun medewerkers.

Het lied, in de beste traditie van Arabische dictaturen, stelt 'Bashar' (al Assad) op een lijn met God. In de Arabische wereld is dat heel normaal: ook in Libië onder Muammar Kadhafi scandeerden ze 'Muammar, Allah, Libya ou bass' ('Muammar, God, Libië en alleen dat'). Behalve Bashar wordt zijn vrouw Asma bewierookt, het Syrische leger, hun strijd tegen de koloniale Fransen en het seculiere karakter van Syrië, waar 'de kerk en de moskee' naast elkaar staan.

Steeds afgesloten met dat refrein waarvan demonstranten zelfs om zes uur 's ochtends met hun voeten van de vloer gaan: 'Wij zijn jouw man Bashar!'

Grootste westerse aanval in Syrië heeft beperkte agenda: 'Een eenmalig schot'

De aanval van de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Frankrijk op regeringsdoelen in Syrië was het grootste westerse bombardement sinds het begin van de burgeroorlog. En toch viel het mee: voor Koude Oorlogsscenario's lijkt niet te hoeven worden gevreesd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.