Het strand maakt van Barcelona de ideale zomerstad

When in Rome...

Cécile Narinx en Arno Kantelberg bespreken elke week de stijl van een wereldstad. Opdat u, toerist, er de volgende keer net iets minder opvalt. Vandaag: Barcelona.

N.B.: Deze rubriek gaat bij toeval deze week over Barcelona. Hij is geschreven voor ons V Zomer Magazine, dat werd gedrukt voor de aanslagen in Barcelona en Cambrils.

Beeld Elodie Lascar

C: Laat ik je vóór wezen en zeggen dat je verdraaid leuk kunt fietsen in Barcelona. Het voordeel is dat er veel fietspaden zijn. Het nadeel is dat die paden subiet ophouden en je plotsklaps tussen de toeterende camions fietst. Voor een schijtlijster als ik geen pretje.

A: Elk voordeel heeft zijn nadeel, dat evangelie van El Salvador is in Catalonië ook gepredikt.

C: Ben jij wel eens in Camp Nou geweest? Of is het Nou Camp?

A: Het is Camp Nou, net zoals het Casa Nova is.

C: Dat was toch een Italiaan?

A: Nee, niet Casanova, maar Casa Nova, nieuw huis. Camp Nou betekent nieuw veld. Maar ik heb erg weinig met die Nederlandse heiligenverering van Barcelona. Van die types die Barça zeggen.

C: Dichter bij de Spaanse voetballers dan in restaurant Agua ben ik niet geweest. Voor een strandtent die gefrequenteerd wordt door spelers en dier vrouwen is het er verrassend smaakvol. Vooral het terras is prettig. Even verderop zit in het park ook een leuk pretentieloos openluchtzaakje, Gamar. Beetje Mammaloe-esk met plastic tafelkleedjes en vlaggetjes.

A: Daar schenken ze geen alcohol!

C: Maar wel lekkere koffie.

A: Dat strand maakt van Barcelona wel de ideale zomerstad. Met al die ingeoliede Brazilianen die aan het volleyballen zijn alsof ze naar de Olympische Spelen moeten.

C: Barceloneta is sowieso een leuke wijk, niet idioot toeristisch, en het strand is niet volgebouwd met strandtenten en dure ligbedjes zoals in Nice bijvoorbeeld.

A: Je struikelt er wel over de pareoverkopers, masseuses, mojitoverkopers, hennatatoeëerders en vlechtjesmakers.

C: Als je een keer een pareo koopt, je haar in laat vlechten en je handen met henna laat tatoeëren ben je er voor de rest van de dag vanaf. En als je een paar mojito's wegtikt, schaam je je er ook niet meer voor.

A: Wat is eigenlijk de dresscode van de Barcelonezen?

C: Lastig te onderscheiden omdat er zo veel toeristen zijn. Aan het winkelaanbod te zien is het vergelijkbaar met Rome: strak, jeans, T-shirts, casual, sneakers. Mannen veelal met baarden, soms een kettinkje of armband.

A: Vind jij die Barcelonese hombres aantrekkelijk?

C: Beetje te klein en te behaard. Al is er één Spanjaard waar ik een zwak voor heb: Joaquín Cortés, de wereldberoemde flamencodanser met vuur in de schenen en tabasco in de aderen. Omwille van hem ben ik ooit op flamencoles gegaan, maar ik heb eerder rinse appelstroop in de aderen vrees ik. Maar Cortes is geen Catalaan. De enige echte He-Man van Barcelona was natuurlijk Floquet de Neu. Sneeuwvlokje!

A: Huh, Ronald Koeman?

C: Neehee, die albinogorilla uit de Zoo! Ik heb hem lang geleden in leven gezien, één bonk chagrijn en misogynie, maar gezien zijn aangrijpende levensverhaal volstrekt voorstelbaar. Na zijn verscheiden is er in de dierentuin een soort Graceland voor hem opgericht, je kunt allerhande foto's zien en al zijn nakomelingen tellen.

A: Ik loop liever door het Parc de la Ciutadella naast de Zoo, echt een park uit het boekje, met een meertje met bootjes en een monumentale waterval, de Cascada Monumental - die naam alleen al hè?

C: Ik zou graag de Carrer d'Enric Granados achter de universiteitstuinen aanbevelen, die straat zit vol fijne zaakjes voor ontbijt of lunch. En voor de avond El Nacional aan de Passeig de Gracia, de ultieme foodhall waar je werkelijk goddelijke oesters en vis kunt eten. Voor als je al die tapas zat bent.

A: Heb jij alle monumenten afgetikt, La Sagrada Família, Parc Güell enzovoorts?

C: Jaren geleden, maar het is er vandaag de dag zo vreselijk druk. Voor Parc Güell moet je in timeslots reserveren en de Família kun je amper zien door alle toeristen die ervoor en erop staan. Het Picassomuseum is goed te doen, mits je op tijd bent. Tip voor iedereen die net als ik naar het Mammoetmuseum zou willen gaan: dat is onlangs gesloten. Er rest niets meer dan een plaatje van een mammoet naast een dichte deur.

A: Dan ben je écht uitgestorven.

C: Wel altijd open is de Santa Maria del Mar. Op het eerste gezicht een doodsaaie kerk, maar als je De Kathedraal van de Zee van Ildefonso Falcones hebt gelezen is het een feest der herkenning.

A: Mag ik de Iglesia del Sagrat Cor nog aanbevelen, boven op de berg Tibidabo? Geweldig uitzicht over de stad en ernaast huist een geinig pretparkje.

C: Nog een laatste tip: pas goed op je spullen en stop reservegeld in je beha.

A: In mijn beha?

C: In de metro werd mijn portemonnee uit mijn dichte tas gejat. Aangifte doen kost een halve dag, want op het politiebureau spreekt niemand Engels. Een oefening in nederigheid en geduld.

A: I know nothing. I'm from Barcelona.

Cécile Narinx is hoofdredacteur van Harper's Bazaar en Arno Kantelberg van Esquire.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.