Column

Het selectieve geheugen van Marc Calon

RECTIFICATIE In de rubriek Klopt dit wel? werd aandacht besteed aan een bewering van Marc Calon  in een interview in de Volkskrant over de ophef over zijn salaris toen hij in 2009 voorzitter van Aedes werd, de branchevereniging  van woningcorporaties. In het stuk is ten onrechte de suggestie gewekt dat Calon zich via een bv wilde laten betalen om zijn aanspraak op wachtgeld bij de provincie Groningen niet te verliezen. Deze constructie heeft zich niet voorgedaan en er is ook geen aanwijzing dat Calon de intentie had om zijn inkomsten in een eigen bv onder te brengen. Calon stelt dat hij nooit een bv heeft gehad. Ook heeft Calon nimmer aanspraak gemaakt op wachtgeld of wachtgeld ontvangen. Dat heeft de provincie bevestigd. De verkeerde veronderstelling over zijn intenties is ontstaan omdat de toenmalige minister, Eberhard van der Laan, Calon destijds uitdrukkelijk verzocht af te zien van een 'onduidelijkheid oproepende managementfee-constructie'. Hij wilde dat Calon in loondienst zou gaan en zich niet als zelfstandige zou laten inhuren, zoals Aedes aanvankelijk van plan was. Calon stemde daarmee in. De column van Sheila Sitalsing berustte eveneens op de bovengenoemde onjuiste veronderstelling.

In zijn afscheidsinterview sloeg Marc Calon wild om zich heenBeeld Harry Cock

Het was Fleur Agema die in 2009 per motie het begrip salonsocialisme wilde laten vervangen door calonsocialisme. Van Calon. Marc Calon. Calon zat namens de PvdA in het provinciebestuur van Groningen, waar ze hem nog kennen als een van de spelers in het spectaculaire debacle Blauwestad. Stapte in 2009 over naar Aedes, de lobbyorganisatie van de woningcorporaties. Vertrekt daar binnenkort na zeven jaar.

En sloeg gisteren in zijn afscheidsinterview in deze krant twee kantjes lang wild om zich heen. Over de politiek in zijn algemeenheid en zijn eigen PvdA in het bijzonder: 'Een grote dikke smerige bende. De rottigheid komt altijd vanuit je eigen partij.' Over de voor zichzelf begonnen Jacques Monasch: 'Flapdrol. Judas.' En over minister Stef Blok van Wonen: 'Soms een autist. Snapt weinig van volkshuisvesting.'

Ongeremd getier is altijd heerlijk leesvoer, maar ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat Marc Calon zich sommige zaken selectief herinnert. Zoals de commotie rond zijn salaris, toen hij in 2009 overstapte van de provinciale staten naar Aedes, en waar hij - getuige zijn scheldpartij gisteren in deze krant - nog steeds niet van bekomen is.

Twee ton managementvergoeding was hij overeengekomen, voor drie dagen per week lobbyen met politici en beleidsmakers voor de belangen van de sociale-woningbouwers. Uit te betalen via zijn management-bv, want sociaal-democraat of niet, een klusjesman op niveau heeft een management-bv.

In de Tweede Kamer gaan ze over bitter weinig, en ook het inkomen van de hoofdman van Aedes ligt buiten hun jurisdictie, maar dat weerhield het voltallige parlement alsmede de minister voor Wonen, Eberhard van der Laan (ook PvdA), er niet van veel afkeurend lawaai te maken over de twee ton.

Na een gesprek met Van der Laan ging Calon akkoord met twee zaken: hij zou in dienst treden bij Aedes in plaats van zich als huurling te laten uitbetalen, en hij zou akkoord gaan met een salaris van 150 duizend euro. Voor Aedes was die oplossing duurder, want boven op de anderhalve ton kwamen nog pensioen- en andere premies.

Daar is achteraf wat getututut over geweest, en ook in het interview gisteren in de Volkskrant deed Calon voorkomen alsof het een absurde oplossing was, puur om de schuimbekkende horden tevreden te stellen met een optisch lager salaris. Alles voor de beeldvorming. En met hypocriete PvdA'ers als oud-minister Van der Laan en oud-Kamerlid Staf Depla aan de knoppen.

Gek genoeg lijkt Calon glad vergeten te zijn waarom hij aanvankelijk via zijn management-bv uitbetaald had willen worden. Daar kun je namelijk verdomd leuke dingen mee doen. Calon had nog tien jaar recht op wachtgeld, dankzij zijn bestuurderstijd in Groningen. Hij had zijn Aedes-vergoeding volledig in de bv kunnen laten zitten zonder zich een jaarlijks salaris uit de bv toe te kennen en al die jaren royaal kunnen leven van zijn volledige wachtgeld.

Van der Laan, die als arbeidsrechtjurist dit soort geitenpaadjes uitstekend kent, sneed die weg af en dwong Calon tot het accepteren van een dienstverband, netjes met een maandelijks salaris dat verrekend wordt met het wachtgeld.

Zo'n 'grote dikke smerige bende' was het dus niet. Het was gewoon goed rekenen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden