'Het schaatsen is me met de paplepel ingegoten'

Wie: Roel Klungel
Leeftijd: 45
Schaatst sinds: z'n 4de
Lid sinds: 1986
Rijdt tocht in:13 tot 14 uur
Startnummer: 15834

Drie weken geleden ging hij onderuit met zijn fiets. Zijn zoontje zat op een zitje op de stang. Nick is er met zijn 8 jaar eigenlijk te groot voor, maar zo fietsen ze de zeven kilometer naar school wel vaker, omdat ze dan onderweg gezellig kunnen kletsen. Als Nick achterop zit, horen ze elkaar niet. Ze hadden niet in de gaten dat het glad was en hij kwam keihard op zijn knie terecht. Later op de dag strompelde hij op krukken naar de trein.


De pijn is minder nu en dat geeft de burger moed. Want ook bij hem is het gaan kriebelen. Gisteren had hij een broodtrommel vol met boterhammen mee naar zijn werk. Halverwege de middag was er nog maar één plakje uit. Heel z'n leven is hij al gek van schaatsen. Toen hij 4 jaar oud was, hing hij op smalle houtjes achter een slee. Als er natuurijs was, waren ze thuis niet meer te houden. 'Het is me met de paplepel ingegoten.' Zijn ouders zijn 71, gisteren hebben ze samen de toertocht verreden op het Oldambtmeer in Groningen. Het liefst willen ze met hem mee op de Tocht der Tochten.


Hij is een geboren Groninger en een getogen Drent. Tegenwoordig woont hij op een poldermolen in Amsterdam. Twee dagen per week werkt hij bij de Gamma als verkoper op de constructieafdeling. De rest van de week bij een molenbouwer in Groningen, in de buurt van zijn vriendin. Ze kennen elkaar van de schaatsvereniging in Assen toen ze beiden 16 jaar waren. Drie jaar geleden is het tussen hun pas iets geworden. 'Het heeft wel even geduurd', zegt hij.


Zij is ook ingeloot en ze gaan de tocht samen rijden. Van de week stond hij weer voor het eerst op het ijs. Het was nabij Zuiderwoude richting Ransdorp, even boven Amsterdam. Het viel hem niet tegen. De rugspieren staan nog niet in de diepe schaatsstand, maar 'voor de Elfstedentocht is dat eigenlijk ook niet nodig. Je staat rechter op dan bij een wedstrijd.'


Hij is geen groentje. In 1985 was hij 18 jaar en stond hij om 4 uur 's ochtends op de stoep van de VVV voor een startkaart. Zo ging dat toen nog. Een jaar later reed hij zwart mee. In 1997 werd hij uitgeloot. Nu kreeg hij de algemene brief die alle leden krijgen, plus het aparte kaartje met zijn startnummer. Hij liet het kaartje veilig thuis, nee niet in zijn portemonnee, stel je voor dat je die verliest.


Het voelt nog niet helemaal echt. Ik moet nog kleren hebben, zegt hij. 'Je gaat altijd zweten. En een bril, een skibril zou ook handig zijn, nu heb ik alleen een werkbril.'


De Volkskrant volgt een (potentiële) Elfstedentocht-deelnemer. Vandaag stellen we hem aan u voor.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden