Het radicale midden

WAT IS 'het radicale midden'?..

Jan Blokker

Geen flauw idee.

Maar ik hoef me niet te schamen voor m'n onwetendheid, want het blijkt nog te moeten worden uitgevonden.

Staatssecretaris Rick van der Ploeg en Tweede-Kamerlid Jet Bussemaker in een zojuist verschenen bundel beschouwingen onder de titel Leven na paars?:

'De PvdA moet een gezonde afstand nemen van de liberale invulling van de derde weg, net zoals de PvdA zich ook niet voor honderd procent moet identificeren met het beleid van Paars. Tegelijkertijd dient met kracht afstand te worden genomen van de ouderwets-linkse agenda. Het vast blijven houden aan een ouderwets-linkse agenda leidt tot een conservatieve politiek. De PvdA moet juist het radicale midden durven uitvinden: het midden van een herkenbare, links-realistische agenda.'

Nóg geen flauw idee, eigenlijk.

Nou kan dat aan Rick en Jet liggen, want om nou te zeggen dat ze de dingen helder uitleggen - nee.

Zo zeggen ze dat de overheid zich moet richten op problemen die lagere overheden en private organisaties niet aankunnen, en geven een voorbeeld:

'Iedereen wil enerzijds lekker kunnen parkeren, en anderzijds niet dat de straten dichtgeslibd zijn met geparkeerde auto's. Dit vraagt een streng parkeerbeleid van de overheid. De overheid moet - in de traditie van Rousseau - de goedwillende burger helpen door af te dwingen wat burgers collectief willen.'

Nou jij weer, en dan ik weer. En maar héééél betrekkelijk in de traditie van Rousseau.

Eigenlijk elke zin van nu eens Rick dan weer Jet, ontkent de vorige, ondermijnt de volgende, en herbevestigt zichzelf. Rick en Jet zijn een tautologische tweeling.

Maar de eerlijkheid gebiedt te bekennen dat het ook aan mijn politieke onbenul kan liggen. Vaak ligt onder hun woorden, naast de ouderwets-linkse en de links-realistische, nog een derde agenda, die mij ontgaat, omdat ik in die dingen te oppervlakkig ben.

Een ingewijde als Ad Melkert heeft daarom dat 'politieke midden' onmiddellijk wél begrepen, zoals blijkt uit een artikel op de opiniepagina van NRC Handelsblad waarin hij het in zijn eigen woorden nog eens navertelt:

'Daarbij gaat het om de bereidheid tot ingrijpende maatschappelijke vernieuwing in combinatie met het verwerven van een breed draagvlak voor verandering.'

Snap ik het nou wel?

Nog niet.

Dus moet het aan mij liggen.

Zo wist ik zelfs na drie keer herlezen niet wat Melkert bedoelde te zeggen naar aanleiding van een boekje van de Amsterdamse politieman Van Riessen, dat Misdaad laat zich tegenhouden' schijnt te heten.

Ad: 'Een titel die boekdelen spreekt, omdat het niet de open deur is die hij in een geordende samenleving waarin ieder zijn verantwoordelijkheid kent zou moeten zijn.'

Een titel die niet de open deur is die hij (Van Riessen? het boekdeel? Melkert misschien wel zelf!) zou moeten zijn. In een geordende samenleving uiteraard. Waar ieder zijn verantwoordelijkheid kent.

Schrijven - het is een kunst.

In Engeland heb je staatslui gehad die het konden: Churchill, boekenplanken vol. Disraeli die in z'n vrije tijd wel tien curieuze romans voltooide, zelfs de stuurse Gladstone die bij wijze van oefening Homerus en Horatius vertaalde. En nou weet ik ook wel dat niet iedere politicus een goed schrijver hoeft te zijn.

Maar waarom schrijven ze dan, als ze het niet kunnen?

Laat ze dan liever eerst dat radicale midden uitvinden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden