Het publiek was net zo gemêleerd als het elftal

De ingezonden brieven van woensdag 19 april.

Beeld Guus Dubbelman/de Volkskrant

Brief van de dag: Zo kan het ook bij voetballen

Ik ben een oma die af en toe een wedstrijd van haar kleinzoon bijwoont. Ik schrijf dit naar aanleiding van de uitspraken van Johan Derksen over Marokkaanse voetballertjes. Ik was een tijd geleden bij voetbalclub De Dijk in Amsterdam Noord. Het elftal was gemengd en bestond uit een Antilliaan, twee Surinamers, drie Marokkanen, een Indiër, een Engelsman, een Turk en verder Nederlandse jongetjes van 9 of 10 jaar. Toen ze het veld opkwamen, was er niet echt sprake van teamgevoel. Vooral de Antilliaanse/Surinaamse mannekes verwaardigden zich niet om maar een woord met de anderen te wisselen. Mijn kleinzoon liep het veld op, druk pratend met de Indische jongen, want dat is zijn beste vriend, en de Turkse en een Marokkaanse jongen, die ik kende van de voetbalwedstrijdjes op het veldje achter hun huis. Het publiek was net zo gemêleerd als het voetbalelftal. Langs de lijn stonden ook een Marokkaanse moeder met hoofddoek, een Marokkaanse vader en opa. Aan het eind van de wedstrijd maakte mijn kleinzoon een fout, met als gevolg een doelpunt voor de tegenpartij. Dat had als gevolg dat een Marokkaans teamgenootje hem de huid vol schold. Mijn kleinzoon werd kwaad en gaf hem een duw. Toen klonk het eindsignaal en de jongens gingen naar de kleedkamer. Toen de Marokkaanse jongen voorbij zijn vader liep, werd hij op het matje geroepen door zijn vader en opa. Hij kreeg te horen dat hij zich had misdragen en dat voetbal een teamsport is. Hij moest terug, naar mijn kleinzoon, om zijn excuses aan te bieden en het uit te praten. En zo geschiedde. Even later kwamen de twee lachend en pratend van het veld. Hier werd ik blij van. Ik ben naar de mannen gegaan en heb hen bedankt.

Mary van Asperen-Atkins, Augustinusga

Oordeel van de leraar

Wat is dat nou toch ineens, met het oordeel van de leraar, bij het advies voor voortgezet onderwijs? Alsof leraren maar een beetje op basis van willekeur of geïmponeerd door mondige ouders adviseren. Ik mag toch hopen dat ze hun adviezen baseren op het leerlingvolgsysteem dat elke school verplicht moet bijhouden en dat gevuld is met toetsen uit de schoolloopbaan van een kind vanaf groep 1. Toetsen die voor het overgrote deel ook gewoon van Cito zijn. En die, in tegenstelling tot de eindCito, geen momentopname zijn maar een reëel beeld geven van de capaciteiten van een kind.

Marijke de Vries, Delft

NSB'er uit levensbehoud

Het staat buiten kijf dat veel NSB'ers lid waren uit ideologische overweging (V, 19 april). Maar dit zal niet bij allen het geval zijn geweest. Mijn grootvader had in de oorlog een slagerij en vier kinderen. De Duitsers dwongen hem lid te worden van de NSB, anders zou zijn slagerij 'om economische redenen' worden gesloten. Mijn grootvader legde het verzoek terzijde en accepteerde daarmee het wegvallen van zijn broodwinning. Het lijkt derhalve aannemelijk dat er personen waren die, geterroriseerd door de Duitsers, NSB-lid werden uit levensbehoud. Ik durf te stellen dat deze groep personen minder fout was dan 'echte' NSB'ers.

Charles Rousseau, Maastricht

Kinderen van hun tijd

Naar aanleiding van het boek Fout van Bas Kromhout wordt de conclusie getrokken dat NSB'ers nog fouter zijn dan gedacht. Maar dat komt vooral doordat men die vergelijkt met hoe hedendaagse mensen de wereld bekijken.

Natuurlijk wordt geschiedenis altijd vanuit het heden geschreven, maar een historicus moet toch proberen zich in het verleden te verplaatsen. In de jaren dertig dacht de gewone Nederlander veel negatiever over Joden dan we nu voor mogelijk houden. Hun uitspraken en grappen liegen er niet om en wij zouden ons daar nu voor schamen. Als je uitspraken van NSB'ers daarmee vergelijkt, is het minder rabiaat. Ze zijn kinderen van hun tijd. Het is te gemakkelijk om mensen uit het verleden vanuit een hedendaagse benadering weg te zetten als de grootste schurken en misdadigers.

Piet Winkelaar, IJsselstein

Doorstromen graag

Er is veel commotie rond het weer opkomende klassekarakter van ons onderwijs. Eén aspect is naar mijn mening volstrekt onderbelicht: de verminderde in- en doorstromings-mogelijkheden. In het afgelopen decennium is het in veel opzichten moeilijker gemaakt door te stromen van vmbo naar havo en vwo.

Ook binnen het mbo was het vroeger mogelijk om, bij gebleken geschiktheid, door te stromen van niveau 1 tot niveau 4, waarna eventueel zelfs het hbo in zicht komt. De overheid heeft in zijn wijsheid echter beslist dat er voor een leerling in het mbo maximaal 4 jaar financiering beschikbaar is. Daarmee zijn de doorstromingsmogelijkheden aanzienlijk beperkt.

Kinderen moeten eerlijke kansen krijgen in het onderwijs. Daarvoor is objectieve advisering nodig en de herinvoering van bredere brugklassen.

Verbeteren van de doorstromingsmogelijkheden doet de rest.

Marion van Voorst, oud-docent mbo, Houten

Braziliaanse graaiers

Hans Wansink stelt dat vervroegde verkiezingen met een nieuwe generatie politici Brazilië er weer bovenop kunnen helpen (Commentaar, 19 april). Ik zou echter hier nog aan toevoegen dat deze nieuwe generatie een volledig antecedentenonderzoek moet hebben gehad, omdat nu 80 procent van de politici corrupt is.

Dat zou de politiek ook wat geloofwaardiger maken, want nu denkt iedereen: wat een graaiers.

Frits Roos, Fortaleza Ceara, Brazilië

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden