Het plezier en de motivatie zijn weer terug

Enkele jaren na zijn wereldtitel stopte hij met polsstokhoogspringen. Niets lukte nog, alles deed pijn. Maandag draaide Blom zijn besluit terug. Hij wil zijn loopbaan positief afsluiten.

Ruim twee jaar raakte Rens Blom geen polsstok aan, nadat hij in 2008 zijn afscheid had aangekondigd. Door een langdurige blessure aan zijn achillespees en het vele revalideren was de wereldkampioen van 2005 alle plezier in het polsstokhoogspringen verloren. Begin volgend jaar maakt hij zijn rentree, omdat hij zijn loopbaan op een bevredigende manier wil afsluiten.


'Die laatste drie jaren voor ik stopte, waren gewoon niet leuk meer', zegt de 35-jarige Blom, die de afgelopen twee jaar bondscoach van de Nederlandse polsstokhoogspringers was. 'Het was zwoegen, het deed pijn, helemaal niets lukte meer. Ik was enorm gefrustreerd en dacht: bekijk het maar, ik stop ermee.'


Hij heeft een naar gevoel overgehouden aan het einde van zijn carrière. 'Daarom wil ik nu terugkeren naar de basis van de sport, de reden dat ik er ooit mee begon: het plezier. Dat zorgt voor een enorme drive, merk ik. Ik ben nu ontzettend gemotiveerd.'


Wanneer kwam dat plezier in het polsstokhoogspringen weer terug?

'Toen ik vorig jaar bij een trainingskamp in Frankrijk de trainer van Renaud Lavillenie aan het werk zag en dacht: dat wil ik ook. En dan niet als coach, maar als atleet. We raakten in gesprek en hij stelde voor dat ik het weer eens probeerde.


Aanvankelijk was ik bang dat ik weer geblesseerd zou raken aan mijn hiel, maar ik dacht: wat maakt het ook uit. Na afloop had ik eigenlijk overal last van, behalve van mijn achillespees.'


'Daarom ben ik sinds januari van dit jaar weer wat gaan trainen. In augustus deed ik mee aan een wedstrijd in Leverkusen, omdat een trainingsmaatje daar afscheid nam. Toen ik daar zomaar over 5 meter 30 sprong, dacht ik: als ik met zo weinig training dit al kan, dan kan ik misschien nog wel meer. Maar wat belangrijker was: ik heb daar zo van genoten.'


Veel sporters slagen er na enkele jaren inactiviteit niet meer in hun oude niveau te halen. Is jouw comeback ook geslaagd als je de top niet haalt?

'Het zit er natuurlijk dik in dat ik terugkeer om in de middenmoot mee te doen. Daar heb ik geen problemen mee. Al lijkt het me sterk dat ik niet over 5 meter 40 zal gaan. Mocht ik echter niet hoger komen en toch nog een aantal mooie wedstrijden springen, dan heb ik daar vrede mee. Alle prijzen die ik had kunnen binnenhalen, heb ik al gewonnen. Ik heb echt een heel mooie loopbaan achter de rug. '


'Ik zie dit ook niet als een comeback. Een comeback is als je het nog een keer op het hoogste niveau wilt proberen. Dat zou ik best willen, maar ik weet niet of dat realistisch is. Daar gaat het ook niet om. Ik wil gewoon nog een jaar plezier hebben.'


De vele blessures dwongen je vier jaar geleden tot stoppen. Ben je niet bang dat die weer zullen terugkomen, zodra je weer fanatiek gaat trainen?

'Voordat ik begon met trainen, heb ik eerst een heel uitgebreide sportkeuring laten doen in Ede, om te kijken of het wel verstandig was om weer te beginnen. Daar zeiden ze dat het er allemaal heel goed uitzag, maar dat mijn achilles natuurlijk mijn zwakke plek blijft, vooral bij intensieve trainingen zoals sprinten of veel springen.


Het is vooral belangrijk dat ik die trainingen goed doseer en niet twee intensieve trainingen op één dag doe. Dat zijn de randvoorwaarden om weer te beginnen en die vind ik te overzien.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden