Reportage slag om de recreatieruimte

Het park is ‘de mooiste sportplek’, maar vinden andere bezoekers dat ook?

Een bootcampgroep werkt zich in het zweet in het Prins Hendrikpark in ’s-Hertogenbosch, met hondenuitlaters en rustzoekers op de achtergrond. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Daar komen de groepjes aan in hun sportkleding, om zich flink te laten afbeulen tijdens een bootcamp. Want waar kun je beter trainen dan in een mooi park? Alleen valt dat niet altijd in goede aarde bij de andere gebruikers. 

Eerst is het rustig in het Prins Hendrikpark aan de IJzeren Vrouw, een waterplas in ’s-Hertogenbosch. Dan, vlak na etenstijd, betreden de baasjes met hun honden de paden, en veroveren de sporters het grasveld. Daarnet keken een vader, moeder en peuter vanaf hun picknickkleed nog vredig uit over de houten vissteigers. Nu zit het jonge gezin precies tussen twee bootcamps in, tussen meer dan dertig mannen en vrouwen die zich na werktijd nog even komen afbeulen in de avondzon.

Rond trainer Lisanne (24) van City Bootcamp staan tien sporters. ‘Op één tik je met je linkerhand de grond aan’, instrueert ze de groep. ‘Op twéé met rechts en op dríé spring je in de lucht.’ Het gras is met bidons bezaaid. Op commando zetten de sporters zich in beweging: ‘Een! Twee! Twee! Een! Drie! Een! Twee!’

City Bootcamp biedt buitentrainingen aan in zes steden in Noord-Brabant en Gelderland. Het Prins Hendrikpark wordt gedeeld met concurrenten zoals Sport Xperience en The Bootcamp Club: op een grasveld verderop is een andere groep met gewichten in de weer. Wekelijks werken 25 clubjes hier een work-out af. Sommigen doen hun squats, lunges en sit-ups ’s ochtends, de meesten ’s avonds. Bij City Bootcamp kun je voor drie tientjes een maand onbeperkt aan de trainingen meedoen.

‘Wij hebben de mooiste sportplek ter wereld’, zegt Karim van den Broek, verantwoordelijk voor de Bossche afdeling van City Bootcamp. ‘Een mooi park, lekker aan het water, daar kan geen sportschool tegenop.’

City Bootcamp adverteert zelfs op zijn website met de faciliteiten die het Prins Hendrikpark te bieden heeft: ‘Onze instructeurs kennen het park op hun duimpje; er is rondom de hele plas geen obstakel meer te vinden waar ze geen bootcamp-attribuut van hebben weten te maken.’

Vinden andere parkgebruikers die openbare parken ook zo’n geschikte sportplek? In het Prins Hendrikpark leven sporters en ontspanners ogenschijnlijk in harmonie samen. Enkel een grote hond begint te blaffen als een van de sporters zijn baasje – relaxend met een blikje bier in de hand – te dicht nadert. Toegegeven: tegen een voorbijlopend keffertje gaat de hond harder tekeer.

Speelweide

Toch veroorzaken bootcamps soms problemen waarop niet alleen honden, maar ook mensen aanslaan. Ten eerste is er de vraag: voor wie zijn de bankjes en speeltoestellen er eigenlijk? In het Amsterdamse Vondelpark bijvoorbeeld gebruiken sporters de speelweide en het pierenbadje, bedoeld voor de waterpret van jonge kinderen. Een groep Amsterdammers die zich hieraan stoorde, zette vorig jaar een ludieke actie op touw. Vanaf 1 april zouden alleen sporters met een zogenaamde Vondelparkpas in het park mogen hardlopen of kickboksen. Een grap, maar met een serieuze ondertoon: het is te druk in het park op de grens van Amsterdam-Zuid en -West.

City Bootcamp herkent dit probleem. ‘Vorige week gebruikte een van onze groepen het kunstgras rondom de speeltoestellen’, zegt Van den Broek. ‘Een oma wilde met haar kleinkind schommelen, maar daaromheen waren tien mensen aan het sporten. Niet echt een vrije speelomgeving.’

Misschien moeten de bootcamps uitwijken naar speciale speeltuinen voor volwassenen? Aan de rekstokken in zogenoemde calisthenics-parken kunnen sporters iedere spier in hun lichaam trainen. In Nederland zijn al tweehonderd van dit soort parken, in ’s-Hertogenbosch is er maar één. City Bootcamp gebruikt deze locatie ook, maar voor veel sporters uit de stad is het te ver weg.

Een tweede probleem kunnen calisthenics-parken niet wegnemen: geluidsoverlast. ‘Je hebt mensen die vinden dat een park er voor de rust is’, zegt Van den Broek. ‘Bij een park in Nijmegen vonden omwonenden dat de trainer best veel herrie maakte. Dat vonden ze niet prettig.’

In Weert kwam het drie jaar geleden tot een rechtszaak. Een buurtbewoner wilde het Molenakkerpark beschermen tegen commerciële activiteiten en richtte zijn pijlen op bootcampaanbieder AYsports. In eerste instantie gaf de gemeente hem gelijk: geld verdienen aan sportlessen strookte niet met het bestemmingsplan van het park.

De sportinstructeur ging tegen die beslissing in beroep. Volgens hem verbeterden zijn sportlessen juist het imago van het park – een argument dat de gemeente van gedachten deed veranderen. Als hij bij zijn aanwijzingen en aanmoedigingen zijn stemgeluid zou temperen, mocht hij zijn bootcamps voortzetten.

Na het park trekken de sportende gezelschappen soms de woonwijk eromheen in. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

In het Prins Hendrikpark trekt het sportende gezelschap na de warming-up op een drafje een woonwijk in. Omwonenden zien hen van achter de glazen balustrades van hun balkonnetjes het pannaveldje oprennen. De meeste bewoners zien de sporters graag. ‘Wij vinden het juist gezellig’, zegt een vrouw met doorrookte stem. ‘Als ik zelf maar niet mee hoef te doen.’

Wat voor de meesten geen probleem is, kan een enkeling wel als storend ervaren. Tussen deze appartementen gaat geschreeuw van een bootcamptrainer gauw galmen. In 2017 had een buurtbewoonster daar zo veel last van dat ze naar de gemeente stapte. ‘Rustig op mijn balkon zitten is er niet meer bij’, zei ze destijds tegen het Brabants Dagblad.

Grijs gebied

Maar de publieke ruimte is van iedereen, vindt de gemeente ’s-Hertogenbosch – een vergunning voor het geven van bootcamps is niet nodig. Het beleid is er juist op gericht om het sporten in de openbare ruimte te stimuleren. ‘Natuurlijk moet dat wel gebeuren op een wijze die geen overlast oplevert voor anderen’, laat een woordvoerder weten.

‘Dan kom je in een grijs gebied’, zegt Van den Broek van City Bootcamp. ‘We hebben ook weleens muziek bij ons. Een zware bas is vervelend, maar de openbare orde verstoren, wat is dat precies?’ De fitnessbranche zelf ziet hij niet met maatregelen of richtlijnen komen. ‘Dat is net een cowboywereld. Je hoeft geen opleiding te doen, het is geen beschermd beroep. Als je ‘bootcamptrainer’ op je rug zet, kun je morgen beginnen.’

Lisanne wil de klachtenmailtjes en -belletjes voor zijn en laat de opzwepende ­muziek achterwege. ‘In de winter is dat al helemaal belangrijk’, legt ze uit. ‘Dan komen we vaker in woonwijken, omdat het Prins Hendrikpark slecht verlicht is. Als de kinderen dan vroeg op bed liggen, moeten we goed oppassen.’

Na een dik uur heeft ze haar sporters voor vanavond voldoende afgemat. Op de parkeerplaats staat de volgende groep al in sportkleding gehuld te trappelen.

De Volkskrant brengt de strijd om de ­beperkte recreatieruimte in kaart.

Bootcamp: van het Amerikaanse leger naar de Europese buitenlucht

Hardlopen en springen. Opdrukken en optrekken. Uitvalspassen en kniebuigingen. Tijdens een bootcamp train je met een groepje, onder begeleiding van een fitnesstrainer, je gehele lichaam, totdat je na een uur met verzuring in de spieren naar adem hapt.

In Nederland vinden de meeste bootcamps plaats in de buitenlucht. De oefeningen zijn eenvoudig uit te voeren, maar daardoor niet minder zwaar. Sporters maken enkel gebruik van hun eigen lichaamsgewicht of gemakkelijk te verplaatsen voorwerpen. De zware apparaten blijven in de sportschool achter.

Oorspronkelijk gebruikte het Amerikaanse leger bootcamps om in het buitenland gestationeerde soldaten fit te houden. Rond 2000 waaide het fenomeen over naar Europa. Nu bieden bootcamporganisaties op alle niveaus trainingen voor burgers aan: van een uurtje rustig bewegen tot een totaal uitputtende training.

Waar interessante en spraakmakende verhalen online en in de krant ophouden, gaat het Volkskrantgeluid verder. Wat is een zwart gat precies? En hoe gaat het eraan toe in tbs-klinieken? Onze verhalenmakers leggen het uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden