Het oog gericht op de Controcorrente

'Gebruik allebei jullie ogen', riep Moritz de Hadeln eerder deze week de journalisten op die verslag doen van het filmfestival van Venetië....

De Hadeln wilde maar zeggen dat beide competities even belangrijk zijn. Dat is nieuw, want 'Venezia 60' wordt algemeen beschouwd als de hoofdcompetitie. De Controcorrente, gekenmerkt door vernieuwingsdrift en relatief onbekende namen, krijgt traditioneel minder aandacht.

Met de eerste festivaldagen achter de rug – rustige, zonder veel opwinding verlopen dagen – , lijkt het erop dat De Hadeln zijn zin krijgt. De nevencompetitie dreigt de hoofdcompetitie zelfs te overschaduwen. Geen enkele film zorgde tot nu toe voor algemene euforie, maar in de Controcorrente was in elk geval veel interessants te zien.

Zoals Pen-ek Ratanaruangs Last Life in the Universe, een prachtig vormgegeven drama over twee eenzame zielen die elkaar vinden in Bangkok. De vierde film van de Thaise regisseur, die in Nederland een bescheiden succes de langverwachte opvolger van Sofia Coppola's debuutfilm The Virgin Suicides. Coppola stelt niet teleur: de door haarzelf geschreven komedie is minstens zo trefzeker als haar debuut en behoort tot het beste wat Venetië tot dusver te bieden heeft.

Lost in Translation speelt zich af in Tokio, waar een jonge vrouw (Scarlett Johansson) zich verveelt in een hotel terwijl haar man aan het werk is. In de hotelbar ontmoet ze een oudere, licht versleten acteur (Bill Murray). De film drijft op sfeer (een 'romantisch jetlaggevoel' volgens de regisseuse), rake en grappige observaties en schitterend acteerwerk, en bewijst dat ook een klein verhaal een groots effect kan hebben.

In de Controcorrente draait ook The Five Obstructions, een geslaagd experiment van Lars von Trier en diens grote voorbeeld Jürgen Leth, waarin de eerste de laatste lastige opdrachten geeft, resulterend in een vijftal fraaie variaties op een thema. Met sadistisch genoegen

kende met zijn zwarte komedie 6ixtynin9, combineert een melancholieke toon met absurdistische elementen. De taalverwarring tussen de hoofdpersonen, de Japanner Kenji en de Thaise Noi, heeft een onverwacht teder effect: elk woord tussen hen wordt behoedzaam uitgesproken.

Spraakverwarring ligt ook aan de basis van Lost in Translation,

dwingt Von Trier zijn collega in vreemde bochten. The Five Obstructions is niet alleen een onderhoudend verslag van het steekspel tussen twee grote regisseurs, maar biedt daarnaast helder inzicht in het creatieve proces.

Het is te vroeg om te bepalen waar dit jaar Venetiës zwaartepunt ligt, want in de hoofdcompetitie staan nog veel belangrijke premières op stapel. Eén ding is zeker: van de films die een plek buiten competitie kregen, moet niet te veel worden verwacht.

Neem The Human Stain, de verfilming van de indrukwekkende roman van Philip Roth met hoofdrollen voor Anthony Hopkins, Nicole Kidman en Ed Harris. Regisseur Robert Benton lichtte uit het boek wat hem het meest interesseerde: niet het scherpe commentaar op de Amerikaanse samenleving in de jaren negentig, maar 'de emotionele relaties tussen de personages'. Het resulteerde in een oppervlakkig, drama dat met boegeroep werd ontvangen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden