Column

Het onheilspellende borrelen onder de kapperscape

Hummusvlinder

 

Zingeving en banaliteit gaan goed samen, zo lees ik in een blaadje bij mijn kapper. Is dat even boffen! Aan het woord is een van de vierduizend Nederlandse lifecoaches (lifecoach is een eufemisme voor flessentrekker, ladenlichter, piskijker, kwakzalver, beunhaas, beurzensnijder en gebakkenluchtzwendelaar) die de Algarve onveilig maken. 'Je moet in je lichaam komen', zwamt het vrouwmens. En: 'Als je vandaag doet wat je gisteren deed, zal er morgen niets veranderen.'

Ik kom flink in mijn lichaam want ik veegde een uur geleden een hele kom huisgemaakte hummus naar binnen en het begint onheilspellend te borrelen onder de kapperscape.

De Libanese dichter Khalil Gibran schreef ooit: 'Een vrouw die niet weet hoe een aubergine of kekererwten op 101 verschillende manier te bereiden, is nog niet klaar voor het huwelijk.' Levantijnen kunnen urenlang ouwehoeren over de perfecte hummus. Mijn hospita Nouna in Beiroet maakte de beste kikkererwtensmurrie. De bejaarde maronietische dame woog 150 kilo en was smoorverliefd op mij. Ze kwakte haar enorme uiers altijd expres in mijn nek als ze de uitmuntende mezze serveerde.

Foto Gabriël Kousbroek

Ik moest aan de helleveeg denken toen ik gisteren een dag van mijn kostbare leven verspilde aan de jacht op tehina, een onmisbaar bestanddeel van hummus. Uiteindelijk vond ik een zielig potje voor een woekerbedrag bij jetsetsupermarkt Apolónia in Almancil, op twee uur fietsen van mijn hut.

De eerste hummusvlinder ontsnapt nu onder de cape vandaan. Kapper Nini punt onverstoorbaar mijn wenkbrauwen bij terwijl ze naar een telenovela kijkt. Haar wufte krullenjongen veegt met een vies gezicht de haren onder mijn stoel weg. Ik wapper even met mijn cape en geef hem een bemoedigende knipoog. Empathie maakt het leven zinvol, zo lees ik. De outdoorlifecoach zegt dat ik de natuur in moet, want daar ervaar ik de ruimte en voel ik de zon en de wind. Ik moet luisteren naar de spechten. Maar na drie jaar in het geestdodende groen komt de natuur me eigenlijk de strot uit en snak ik naar de krankzinnige heksenketel Beiroet. Raar dat een kom hummus zo veel bij me losmaakt.

Libanese katholieken zijn geboren huichelaars en veinzers, maar Nouna spande de kroon. Haar liefde voor mij hield dan ook spontaan op toen ik weigerde de verdubbeling van mijn maandelijkse bijdrage als kostganger (van 400 naar 800 dollar) te betalen. Ik ontvluchtte haar en Libanon, moddervet en zwaar alcoholist. Die 400 dollar extra was voor de whisky en arak die ze uitbundig schonk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.