Column

Het noodlot sloeg toe: excommunicatie van Facebook

Column Arthur van Amerongen

Ik was net van plan mijn 5.000 vrienden en vriendinnen op Facebook een persoonlijke nieuwjaarsgroet te sturen - met daarbij de vrijblijvende oekaze mijn bestseller Brussel Eurabia te scoren - toen het noodlot op de valreep toesloeg: een ban van 30 dagen! Ik ben blij dat annus horribilis 2015 erop zit. Bah, wat een kutjaar.

Beeld Gabriël Kousbroek

Een reden voor mijn excommunicatie gaf FB niet maar vermoedelijk heeft er weer eens een pestilentiaal knaagdier in de virtuele riolen van het internet een anonieme klacht ingediend.

De vorige keer dat ik verbannen werd, was vanwege een kerstkiek met twee schaatsende, spiernaakte deernen ergens op de Siberische permafrost. Beide juffrouwen hadden een sneu cuppie B en een miezerig Braziliaans streepje dus er ging wat mij betreft geen enkele afrodiserende werking vanuit. De tijden dat ik mij als puber terugtrok op het toilet om de ondergoedafdeling in de Wehkamp te bestuderen zijn voorbij. Hoe ziek moet je zijn trouwens om opgewonden te raken van oma's in vleeskleurige corsetten (ik bespaar u mijn opmerkingen over de zogeheten massagestaaf die een non-descript Wehkampmodel in haar wangzak prikte).

Bij de vorige ban kreeg ik tenminste nog wel uitleg van FB, zij het gecomputeriseerd. Ik heb toen op hoge poten een bericht gestuurd naar Zuckerberg cum suis met de vraag of ze de kiekjes van de afgehakte lichaamsdelen op de wandjes van de Schilderswijkbroeders wellicht ook konden verwijderen, omdat mijn kindertjes er van moesten braken aan de ontbijttafel. Kennelijk is een afgesneden Yezidi-tepel minder stuitend dan een tepel op een levende Russische tiet, want ik kreeg geen reactie.

Deze jammerklacht lijkt niet van ironie gespeend, maar de waarheid gebiedt mij te zeggen dat ik zwaar ontregeld ben. Als een kip zonder kop zit ik nu te tweeten, maar dat is toch een andere sensatie dan FB (breedsprakig als ik ben). Het ergste is nog dat ik de godganse dag chatpogingen zie van ongeruste fans. Ik kan die wel lezen, maar ik kan niet reageren. Mijn sociale leven is naar de gallemiezen.

Kijk, ik ben de beroerdste niet en mama heeft mij geleerd dat je een gegeven paard niet in de bek moet kijken. FB is gratis en ik ga dan niet als een krenterige kaaskop lopen brullen dat ik rechten heb, dat is mijn eer te na. Take it or leave it.

Ik heb mijn ziel verkocht aan Zuckerberg en die mag er mee doen wat-ie wil. Ik wens hem nog meer personeel toe in 2016.

Nieuw! Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.