Column

Het monnikenbierprobleem is opgelost

Fijn, geen monniken meer met hun vingers in mijn ambachtelijke bier.

Nico Dijkshoorn
null Beeld anp
Beeld anp

Een enorme opluchting: bier wordt niet meer gebrouwen door kale monniken. Ik heb dat altijd een vervelend idee gevonden, dat mijn ambachtelijke bier in elkaar werd gefrutseld door murmelende christensupporters. Je weet niet of ze stiekem Het Gemalen Heupbeen van Jezus door je bier roeren. Ik heb weinig met mannen in een pij, om de buik gesjord met een stuk touw.

Ik had hetzelfde bij de verpakking van camembert. Ik wil op het doosje niet zien hoe ik er later zelf ga uitzien. Een scheef lachende gnoom met een vogelnest op zijn hoofd, apetrots op een lullig kaasje.

Beide problemen zijn opgelost. Ik kocht gisteren brie in een kuipje. Je hoeft niet meer net te doen alsof je de korst ook lekker vindt. De brie lekt niet in je baard als je op Franse wijze nonchalant een punt in je mik duwt. Als brie in een kuipje kan, dan moet het ook lukken met camembert. Dat is een kwestie van tijd.

Het monnikenbierprobleem is opgelost door Grolsch. Die laten hun bier alleen nog maar door singer-songwriters met een hipsterbaard brouwen. Ik heb het zelf gezien in de reclame voor Kornuit. Grolsch, dan dacht je toch altijd meteen aan een stuk elzenhout waaruit een vakman een viool zat te snijden. Vakmanschap is meesterschap. Grolsch, dat was met een loep voor je oog splintertjes hout van een oude boot afschaven, of een kok die heel geconcentreerd twee garnalen pelde. Nu is dat anders. Als je twee akkoorden op een gitaar kunt rammelen en als je je baard laat staan, mag je bier komen maken.

In de reclame komen alle baardbrouwers tegelijk door een oude houten deur naar buiten. Ze lachen, want ze zijn jong. Je ziet het meteen, ze hebben de hele dag hardop zingend bier staan brouwen. Ze lopen in slowmotion een heerlijke avond tegemoet. De volgende dag gaan ze met zijn allen fijn een nieuw bier ontwikkelen.

Vroeger - een jaar geleden - werd de naam van het bier pas verzonnen als het klaar was. Nu verzinnen baardbrouwers eerst een pakkende naam. Iets stoers en toch lief. Iets geils en toch droog. Schaambeugel, voor echte vrouwen! Matennaaier, voor de man alleen!

Ik vind het een prettig idee dat er geen monniken meer met hun dikke vingers in mijn bier zitten te rommelen. In de nabije toekomst neem ik een slok uit mijn flesje Bandeloos en droom ervan ooit enthousiast te kunnen doen over Formule 1-wedstrijden. Dat is wat ik zo graag wil, met racevrienden om half vier 's nachts urenlang naar een wedstrijd in Japan kijken en dan Max Verstappen op een verdienstelijke 17de plek zien eindigen. 'Alles bleef redelijk heel dit keer, jammer dat mijn stuur tijdens de vierde ronde even kort in brand vloog, maar daar gaan we aan werken. Dat gebeurt nog te vaak.'

En daarna, omdat je toch wakker bent, met zijn allen een flesje Ruimdenkend openwippen.

Soms, als ik de vooruitgang even niet meer aankan, ga ik naar mijn slager. Hij draagt een schort vol met bloed. Hij slaat schnitzels met een vuistbijl plat. Eergisteren was ik in zijn winkel. Hij wees naar een stapel tartaartjes in zijn vitrine. Er stond een bordje voor: Nu met Ruigmaling. We hebben daar samen heel hard om staan lachen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden