'Het moet nu afgelopen zijn met Hamas'

Aan de Israëlische zijde van de Gazastrook kijken inwoners niet op van de langsrazende tanks. Orthodoxe joden delen versnaperingen uit aan gespannen soldaten.

NIR AM/BE'ERI - In kibboets Be'eri staat bewoner Alexandro zijn net geplante boompje te wateren. Boven hem zet de piloot van een F-16 de nabrander aan, verderop klinkt een swoesh van een projectiel. 'Is er een van ons, wees niet bang, ik herken het geluid', zegt Alexandro, met de tuinslang in zijn hand. Aan de horizon, iets meer dan vijf kilometer verderop, stijgen diverse rookpluimen op in verschillende grijsgradaties.


Daar is Gaza-stad, dat al dagen zwaar onder vuur ligt van het Israëlische leger. Vanuit zee, vanuit de lucht, vanaf de grond wordt de strook land beschoten. Speciale commando-eenheden van Israël zijn naar verluid de buitenwijken van Gaza-stad genaderd en leveren daar hevige strijd.


Zondag moet voor de bewoners van de 'Strip' een absolute horrordag zijn geweest, met tientallen bombardementen door het Israëlische leger. Je ziet de vele rookpluimen en je weet: daar vinden mensen de dood.


'Ik vind het verschrikkelijk voor de burgers daar', zegt Alexandro, terwijl hij zijn tuinslang oprolt. 'Maar het moet maar eens afgelopen zijn met die idioten van Hamas.' Het is een geluid dat je vandaag vaker hoort aan de Israelische kant van de grens met Gaza.


Meer dan 35 jaar woont Alexandro in kibboets Be'eri. Hij weet niet hoe vaak er mortiergranaten en Kassam-raketten in zijn woongemeenschap zijn terechtgekomen. Hij laat de resten van een Kassam zien, de geëxplodeerde staart gebruikt hij als bloempot. Aan alle huizen zijn sinds twee jaar beveiligde kamers gebouwd. Een 'geschenk' van de Israëlische overheid, na het vorige rondje knallen over en weer in november 2012.


Veel bewoners van Be'eri slapen dezer dagen in hun beveiligde kamer, maar Alexandro (67) heeft geen trek in het Spartaanse verblijf. Hij zegt: 'Ik ben drie keer getrouwd geweest, nare scheidingen achter de rug. Die waren pas de hel. Daarbij vergeleken is dit...' Hij grijnst en benadrukt dat dit een 'zwarte grap' is.


Het is voor de verslaggever die vandaag aan de Israëlische kant langs het front rijdt onmogelijk te beoordelen wat er een paar kilometer verderop precies gebeurt. Twee jaar geleden, tijdens de laatste grote confrontatie tussen Hamas en Israël, kon je nog op dezelfde dag aan beide kanten van het front komen. Vandaag is Gaza, nu Israël er een groot grondoffensief is begonnen, zo goed als onbereikbaar. Slechts journalisten die er al waren voordat Israël donderdag zijn grondoffensief begon, zijn er nog actief. Een aantal van hen keerde zondag in konvooi terug naar de Israëlische kant.


Je ziet Merkavatanks door de akkers racen, grote gele stofwolken opwerpend. In de lucht hangen helikopters, af en toe hoor je een straaljager of het gebrom van een drone. Boven de Gazastrook klinken voortdurend diepe knallen, gevolgd door afschrikwekkende rookpluimen. Het is een subjectieve waarneming, maar vandaag knalt het vooral in en boven de Gazastrook. Slechts eenmaal klinkt boven het Israelische Erez het luchtalarm, en moeten we - we drinken juist een cappuccino in de lokale en hippe koffietent - een shelter opzoeken voor een mogelijk inkomende Hamas-raket. De veilige ruimte blijkt de gemeenschappelijke toiletruimte te zijn, de ook schuilende vrouwelijke soldaten controleren tijdens het luchtalarm voor de spiegel hun haren. Borstel in de hand, automatisch wapen op de rug.


Overal zie je even verderop Israëlische soldaten in het veld, achter opgeworpen aarden wallen. Hun burgerauto's staan bestoft langs de weg. Velen zijn een paar dagen geleden als reservist opgeroepen en zijn meteen naar het zuiden afgereisd. Spraakzaam zijn ze niet. Iedereen is gespannen: nee, liever geen praatjes met journalisten. Er zijn, volgens de laatste berichten, zondag bij de strijd in Gaza-stad zeker dertien Israëlische soldaten gedood.


Iets verder, voorbij de stad Sderot, willen we een stoffige landweg inrijden waar tanks tussen de struiken staan. Mag de fotograaf een foto maken? Ok, maar niet dichterbij komen, zegt een soldaat. Plotseling ontstaat onrust, soldaten rennen onder de bomen, de tanks komen ronkend in actie. Wat...? Weg, weg, hier, roept de soldaat, terwijl hij zelf achter de verderop geparkeerde pantservoertuigen dekking zoekt. Iedere soldaat is paranoïde over de naar verluidt vele tunnels die Hamas hier heeft gegraven. Met als enige doel: soldaten krijgsgevangen maken. De ontdekking van een soortgelijke tunnel was donderdag de aanleiding voor Israël een massief grondoffensief tegen Hamas te beginnen.


Bij Nir Am draait een grote camper de weg op. De kampeerwagen helt vervaarlijk naar rechts. Op de achterkant is de beeltenis van een lachende rabbijn geschilderd. Het zijn de orthodoxe volgelingen van rebbe Menachem Mendel Schneerson. Volgens hen is de 'Rebbe', die in 1994 stierf, de messias. Vandaag rijden ze rond langs het front en delen mueslirepen en softdrinks uit aan de soldaten. Zelf zijn ze vrijgesteld van dienst, maar ze ondersteunen 'hun' soldaten.


Bij het Saad-kruispunt zetten ze hun camper stil. Uit het veld stromen de soldaten, tuk op een verzetje, toe. De orthodoxe joden zetten in hun camper vrolijke, religieuze muziek op. Surrealistisch beeld: vervuilde soldaten maken samen met hun orthodoxe landgenoten een dansje aan de rand van de weg. Vier kilometer verderop, boven Gaza, gaat het opnieuw van 'boem'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden