Het menselijk tekort

WILMA DE REK

Het was hoe dan ook een verloren weekje, ook al kwam niet iedereen daar rond voor uit. Op Radio 1 ging Sportzomer door alsof er niets gebeurd was; ze hadden het over een Zwitserse fietstocht en praatten quasi-enthousiast over iets met tennis. Op twitter herinnerden NSB-achtige types zich opeens dat hun tante in de jaren zeventig een paar maanden in Engeland/ Spanje/Duitsland had gezeten en deden ze gauw alsof ze eigenlijk altijd al voor Engeland/Spanje/Duitsland waren geweest.

Pure ontkenning natuurlijk, de eerste fase in de rouwverwerking. De Amerikaans-Zwitserse psychiater Elisabeth Kübler-Ross was de eerste die de verschillende fases onderscheidde en benoemde. Na de ontkenning volgt fase 2: woede. Fase 3 is onderhandelen/vechten, fase 4 is depressie. Pas als je daar allemaal doorheen bent, komt fase 5: aanvaarding. 'Na verloop van tijd ziet de persoon in dat de waarheid niet te bestrijden is en accepteert het verdriet', legt Wikipedia uit. 'Mensen die verhuisd zijn, kunnen hun nieuwe omgeving gaan verkennen. Mensen die een been hebben verloren, kunnen een rolstoel gaan kopen.'

In Oekraïne doen ze die dingen sneller. Daar sprong bondscoach Olech Blochin na de nederlaag tegen Engeland onmiddellijk fase 2 (woede) in, en hij pakte fase 3 (vechten) er ook maar gelijk bij. 'Kom mee naar buiten', gromde hij tegen een journalist die vroeg waarom Oekraïne zo slecht had gespeeld. 'Als je een echte kerel bent, gaan we dit als mannen uitpraten. Kom je mee naar buiten of niet? Kom naar buiten!'.

Blochin was natuurlijk een tikje uit zijn humeur aangezien net daarvoor een cruciaal doelpunt van zijn club door twee schele lijnrechters over het hoofd was gezien. Maar wellicht zijn de mannen in Oekraïne ook gewoon wat stoerder dan de over het paard getilde stempelkussens waarmee wij ons moeten behelpen. Hugo Camps noemde Oranje in De Morgen 'het lachertje van het EK'. Trouw sprak van een 'zogenoemde gouden generatie'. Het AD bracht een pagina met tips die tot een geheide WK-zege in 2014 moeten leiden, net als de Volkskrant, die er meteen de gewenste opstelling bij leverde. Oudjes eruit, jonkies erin, dan komt het allemaal in orde.

Maar leeftijd is niet zaligmakend. Wie wil winnen, moet vooral kunnen verliezen. Beroemd is het onderzoek dat in de vorige eeuw door de universiteit van Harvard werd gedaan onder leiding van psychiater George Vaillant. Honderden jongens werden vanaf de jaren veertig in kaart gebracht en tot hoge leeftijd onderzocht op hun vermogen om met verlies en tegenslag om te gaan. Degenen die het meest bereikten en het gelukkigst werden, waren de mannen die hadden geleerd te incasseren.

In dat opzicht staan onze jonkies er beroerd voor. Dinsdag stond in NRC Handelsblad een alarmerend stuk over het groeiende aantal jongeren dat een psycholoog bezoekt. Dat komt niet doordat de jongeren van nu het moeilijker hebben dan de jongeren van vroeger, maar omdat ze vaker dénken dat ze het moeilijk hebben. Hun ouders hebben er watjes van gemaakt die omvallen zodra het leven er tegenaan blaast, iets wat die ouders zelf trouwens ook doen: Nederland heeft relatief het hoogste aantal psychologen van Europa en is wereldwijd koploper in het zoeken van hulp. NRC: 'Jaarlijks gaat 7,7 procent van de Nederlanders naar een psycholoog, psychiater, gebedsgenezer of alternatieve therapeut zonder dat bij hen een psychische stoornis is vastgesteld.'

We moeten het oude elftal aanhouden, Olich Blochin aanstellen als bondscoach en in 2014 nog een keer afgaan als een gieter. Dan maken we in 2016 héél misschien een kansje.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden