Het meisje met de engel op haar schouder

AMSTERDAM - Om twee uur 's middags opent Anisah Alchatib, zoals elke dag, haar Indonesisch restaurant in Amsterdam-west. 23 jaar geleden verhuisde ze van Java naar Amsterdam, waar twee jaar later haar dochter wordt geboren, Shahira. Gisteren bracht ze Shahira naar Schiphol. Ze zou, voor het eerst alleen, naar Jakarta vliegen. Met vlucht MH17.


Shahira (21) heeft zin in haar vakantie. Op 2 augustus trouwt haar tante en bijna de hele familie is uitgenodigd. Ook haar moeder, die over een week vertrekt. Shahira heeft nog nooit alleen gevlogen, dus ze vindt het spannend. Alleen inchecken. Alleen boarden. Alleen overstappen op Kuala Lumpur.


'We gingen vroeg weg', zegt haar moeder, 'maar toen we om half tien bij balie 29 kwamen, de balie van Malaysia Airlines, was het heel druk. Er waren zoveel mensen. Het viel me op dat ze vrolijk waren. Ze hadden zin in hun vakantie.' Anisah schudt haar hoofd. 'Ze waren allemaal zo jong in die rij... Oh nee. Ik besef het nu allemaal pas. Zo jong nog.'


Met haar linkerarm veegt ze haar ogen droog. Ze heeft kippenvel.


Op Schiphol sluit Shahira aan in de rij. Omdat ze niet precies weet of ze nog op tijd is, schiet ze het echtpaar aan dat voor haar staat. Ze waren rond de zestig, schat Shahira. De vrouw legt haar lief en geduldig uit wat er te gebeuren staat en hoe het allemaal werkt.


Als ze na een uur eindelijk aan de beurt is, krijgt ze te horen dat de vlucht vol zit. Of ze het ziet zitten om via Dubai te vliegen tegen een vergoeding van 600 euro. Shahira schrikt van het voorstel. Twijfelend loopt ze naar haar moeder. Het eten bij KLM schijnt minder lekker te zijn, de stoelen minder groot. Haar moeder overtuigt haar. 'Doe het maar gewoon', zegt ze. Shahira loopt naar de balie en zegt 'ja'.


'Ik ben zo blij', zegt haar moeder een dag later. Ze huilt. 'God heeft het zo geschreven.' Nadat Shahira twee uur later heeft ingecheckt, snelt ze richting Amsterdam om haar restaurant te openen.


Vanwege de commotie vergeet ze iedereen te vertellen dat haar dochter een andere vlucht heeft genomen.


Dan belt om half zes haar neef Ryan. 'Het vliegtuig van Shahira is neergeschoten.' De rest van de avond zit ze continu aan de telefoon. Alle familieleden, alle vriendinnen van Shahira bellen huilend op om te vragen of het echt waar is. 'Nee', zegt Anisah.

undefined

Telefoon loopt vast

Shahira landt ondertussen op Dubai. Als ze haar telefoon aanzet, loopt die vast. Ze heeft te veel gemiste oproepen, sms'jes, whatsappjes. Er is iets. Zodra haar moeder weer belt, neemt ze direct op. 'Mamma, waar ben ik?', vraagt ze in paniek. 'Je bent in Dubai meisje. Dubai. Rustig maar.' 'Ik wil hier niet zijn, mamma. Ik wil bij jou zijn.'


Ze komt nog vier mensen tegen met hetzelfde verhaal. Ook zij kregen een nieuw ticket op Schiphol. Ze zoeken snel een café met wifi, bellen en mailen iedereen dat ze veilig zijn en vliegen door naar Jakarta. Daar wordt Shahira opgehaald door haar tante. Als ze een half uur later bij haar thuis zijn, zet ze Skype aan.


Ze zegt: 'Ik kan het nog steeds niet bevatten. Oh, die oude vrouw uit de rij. Ze was zo lief voor me. Is zij dood mamma? En al die jongens? Ik vind het zo erg. Ik verbaas mij dat mijn tranen niet op zijn.'


Shahira en haar moeder praten nog even door. Soms kijken ze elkaar gewoon een tijdje aan in stilte.


'Ik wil even douchen', zegt ze tot slot. 'Ik voel me zo raar.' En dan, vlak voordat ze ophangt, zegt Anisah tegen haar dochter, het meisje met de engel op haar schouder: 'Shahira, wees je wel voorzichtig? Drink je genoeg water? Het is daar warm.'


'Ja, mamma. Ik zal genoeg water drinken. Tot volgende week.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden