'Het mag allemaal op zijn Jean-Luc Godards'

Nanouk Leopolds Guernsey is geselecteerd voor het alternatieve programma van Cannes. Als een officiële erkenning ziet ze dat...

Door Ronald Ockhuysen

Producent Stienette Bosklopper (43) kreeg vorige week nog een telefoontje.

Of ze besefte dat de publiciteitsfoto van Guernsey, met een naakte vrouw in een keuken, niet in alle culturen even goed zal vallen. De Amerikaanse vakbladen kon ze nu wel vergeten. 'Die schijnen een foto met een blote dame niet aan te durven.'

Het betreffende beeld is onder tijdsdruk tot stand gekomen. De foto is enkele weken geleden genomen, nadat bekend werd dat Guernsey – de tweede speelfilm die producent Bosklopper en regisseur Nanouk Leopold samen maakten – was geselecteerd voor de Quinzaine des Réalisateurs, het alternatieve programma van Cannes. Er moest op stel en sprong een affiche komen. Actrice Maria Kraakman is er op te zien. Alleen. Met haar rug en billen naar de lens, in een fel verlichte omgeving.

Bosklopper: 'De film vertaald in één beeld. Het is een geënsceneerde foto geworden, niet een beeld uit de film. Kwetsbaar. Productioneel een hele toer. Veel brainstormen. Allemaal kleine dingen die geregeld moeten worden. Dingen waar je tegenop loopt. Het haar van Maria Kraakman moest bijvoorbeeld opnieuw in de verf .'

Bosklopper had op 17 maart een werkkopie van Guernse y naar het kantoor van het filmfestival in Parijs gestuurd. Vier dagen later kwam de brief. Of er een korte synopsis voor de catalogus kon worden aangeleverd. 'Een dag later volgde de formele uitnodiging. Nanouk ontving een persoonlijk schrijven van de directeur.' Leopold: 'Hij had een analyse van mijn werk gemaakt, en vergeleek de film met het werk van Antonioni.' Na een korte pauze: 'Daar werd ik behoorlijk vrolijk van.'

Met de selectie voor Cannes komt er voor Leopold een wens uit. De regisseur, 'opgegroeid op het filmfestival van Rotterdam', beschouwt de uitnodiging als een prijs. 'Eerst was er Rotterdam. Elk jaar weer die prachtige films. Pas na een paar jaar festivalbezoek begon het bij mij te dagen dat er een nog groter podium bestond. Een plek waar alleen gloednieuwe, kunstzinnige films worden vertoond: Cannes.' Ze is er nog nooit geweest. 'Ik vond dat ik dat echt moest verdienen. Ik bedoel: het betekent echt veel. Het is mijn versie van Whitney Houston op de Oscaruitreiking. Ik zie het als een officiële erkenning dat ik iets doe dat hout snijdt.'

Met de blije boodschap uit Frankrijk volgde ook de stress. Het festival van Cannes stelt zo zijn eisen. Bosklopper, tien dagen voor vertrek bezig met de controle van de ondertitels: 'Ze gaan er vanuit dat de producent een tot in de puntjes geoutilleerd bedrijf heeft. Een bedrijf dat zonder pardon van alles tevoorschijn tovert. Circe Films is meer van het houtje-touwtjewerk .'

Op de eisenlijst van het festival stond onder meer de aanlevering van 1800 persmappen ('normaal maak ik er nog geen vijftig'). Er moesten vier 'headshots' van Leopold worden opgestuurd (Leopold: 'Sinds het laatste portret was mijn haar al weer zwart, lang en kort geweest'), verschillende versies van het filmverhaal gingen in het Frans en het Engels op mail, en de film diende in twee kopieën en met dubbele ondertitels te worden aangeleverd. 'We zitten nu te kijken of die titels wel een beetje synchroon lopen. Anders krijg je van die situaties dat er wel Franse ondertitels in beeld komen terwijl op hetzelfde moment geen Engelse tekst verschijnt. Dan denkt het Engelstalige gedeelte van het publiek: ik mis iets. Dat leidt verschrikkelijk af.' Tijdens de correctieronde heeft Leopold ook het een en ander onvertaald gelaten. 'Vaak zijn de woorden niet belangrijk. Die krijgen door de ondertiteling veel te veel nadruk .'

Guernsey is een film die volledig op beelden steunt. Leopold ontvouwt met indringende, afgemeten shots het verhaal van Anna, een moderne vrouw die voor haar werk veel tijd in ontwikkelingslanden doorbrengt. Na een incident – ze vindt een collega die zelfmoord heeft gepleegd in een badkamer – kantelt haar wereldbeeld. Anna begint haar zicht op de werkelijkheid te wantrouwen, en stelt zichzelf vragen over zaken die eerst vanzelfsprekend waren. Omdat ze anders tegen het leven aankijkt, gaat ze alles ook anders zien. Terwijl er eigenlijk niets is veranderd. Leopold: 'Als je goed over iets nadenkt, alles probeert te doorgronden, dan kun je er op een gegeven moment geen deel meer aan nemen.'

Bosklopper: 'Het is een verhaal over moderne problematiek. Wat voor relaties ga je aan? Is de geborgenheid van een gezin te rijmen met het verlangen naar persoonlijke vrijheid?'

Door de selectie is de belangstelling voor Guernse y in het buitenland gewekt. Collega's hebben Bosklopper geadviseerd vóór het festival een salesagent te nemen, een advies waaraan momenteel wordt gewerkt. 'Ik krijg nu al elke dag mailtjes van internationale distributeurs die de film willen zien. Die willen de vertoningsrechten kopen voordat het festival officieel is begonnen – dat scheelt een hoop geld. Ze zien natuurlijk ook in de door het festival verspreide informatie dat ik nog geen salesagent heb. Ze denken: die kunnen we even snel binnenhalen.' De plotselinge aandacht heeft Bosklopper aangezet haar bedrijf Circe Films professioneler te doen ogen. De nieuwe huisstijl die al sinds december in de ontwerpfase verkeerde, werd versneld afgemaakt, en de website is 'flink opgekrikt'.

Bosklopper: 'Daar stond nog altijd het affiche van Nanouks vorige film op. Ik heb het nu laten aanpassen. We moeten toch een beetje goed voor de dag komen.'

De afgelopen dagen is in een Belgisch laboratorium in Kortrijk in grote haast gewerkt aan de definitieve filmkopie, maar Leopold is nog niet tevreden. Het geluid loopt niet altijd even synchroon, en de begin-en eindtitels vindt ze te onscherp – oneffenheden die razendsnel moeten worden weggepoetst. Zaterdag is de eerste vertoning in Cannes, op de markt. Een dag later volgen de persvoorstelling en de galapremière, die vooraf wordt gegaan door een officieel diner. Bosklopper heeft 'meteen' gevraagd of er tijdens Quinzaine-premières ook een kledingcode geldt. Dat blijkt niet zo te zijn. 'Het mag allemaal op zijn Jean-Luc Godards.' Leopold: 'Echt? Dan ga ik vandaag nog op zoek naar de juiste bril.'

Aan de kostuumontwerper van de film is intussen wel een kledingadvies gevraagd, en als het meezit, wordt de zonnebank nog opgezocht om 'een beetje bij te bruinen'. Maar het belangrijkst is de voorbereiding op de afspraken met de Europese producenten, die nu wel tijd hebben voor een ontmoeting met Stienette Bosklopper uit Amsterdam. 'Voor Nanouks volgende film Wo l f b e r g e n heb ik zo'n zes ton buitenlands geld nodig. Dat hoop ik voor een deel de komende week te scoren. Want zo werkt het: wie in Cannes zijn werk mag laten zien, vindt makkelijker geld voor een nieuw project.'

Leopold heeft zich voorgenomen de komende dagen vooral te genieten. Voor even de prinses op het bal van de cinefilie, voor even weg uit het land waar de films die zij mooi vindt steevast 'klein', 'moeilijk' of 'kwetsbaar' worden genoemd. 'Dat vind ik zulke flauwekul. Tsai Mingliang. Een meester. Dan wordt er gezegd dat er voor zijn werk niet echt een markt is. Terwijl hij door zijn eigenzinnigheid in elk land een vaste schare liefhebbers heeft. Als je die bij elkaar optelt, heb je het toch weer over een groot publiek.' n

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden