Reportage

Het Londen van George Michael

Fans verzamelen zich in Londen na de dood van George Michael, maar niet in de wijk waar de zanger opgroeide, de wijk die Margaret Thatcher als parlementslid had. Voor wier tijdperk zijn muziek de soundtrack zou worden.

Fans van George Michael leggen bloemen bij zijn boerderij in Goring.Beeld Getty Images

Vanuit de Holy Trinity Church klinkt psalmmuziek. Verder is het in de late ochtend van Tweede Kerstdag stil op Church Lane in de Londense buitenwijk East Finchley - de laan waar de jonge George Michael, toen nog Georgios Panayiotou, zijn eerste levensjaren doorbracht. Een vijftiger, Leszla geheten, die zijn hond uitlaat heeft het treurige nieuws over zijn voormalige buurtgenoot gehoord. 'Ik kende zijn tante, Lulu. Die had hier een wasserette, waar we altijd onze was deden. Een hardwerkende vrouw, die trots was op haar neefje', zegt de hondenbezitter, alvorens te verdwijnen achter de deur van de plaatselijke begrafenisonderneming.

Typisch jaren tachtig

Rouwende fans hebben zich na het bekend worden van het overlijden van de popster elders verzameld. Bij zijn Londense villa in het naburige Highgate werden zondagavond laat al bloemen neergelegd, tranen gelaten en kaarsjes aangestoken. Zo ook bij de boerderij aan de oevers van de Theems in Goring waar hij op Eerste Kerstdag overleed - de dag nota bene waarop zijn fluwelen stem al dertig jaar voortdurend te horen is in Last Christmas. Zijn oude klasgenoot en Wham!-partner Andrew Ridgeley liep voorop bij de loftuitingen, gevolgd door Elton John, de muzikale vader van Michael, en Madonna.

Veel herinneringen aan Michael zijn jeugdherinneringen, vooral aan de jaren tachtig waarin hij zijn grootste successen kende. Wham! werd gezien als typisch jaren tachtig, een breuk met de rauwe punk uit de verloederde binnensteden en de progrock uit de universiteitssteden. Nummers als Club Tropicana en Wake Me Up Before You Go-Go groeiden uit tot de soundtrack van het opgewekte thatcherisme. Lekkere muziek, gemaakt door zongebruinde musici, waarmee je kon aankomen bij de middenklasse in de zuidelijke graafschappen. Ook Duran Duran, The Culture Club, Spandau Ballet en Elton John met zijn I'm still standing behoorden daartoe.

Beeld Getty Images

Integratie en voorspoed

Het levensverhaal van Michael en diens ouders sloot daarbij aan. Zijn vader was een Griekse Cyprioot die in de jaren vijftig naar Engeland was gekomen en zich net zoals veel van zijn landgenoten in Noord-Londen had gevestigd. Het openen van een restaurant was een beproefde weg naar integratie en voorspoed, zo ook voor Kyriacos Panayiotou, die trouwde met een Engelse danseres. Hard werken en klimmen op de maatschappelijke ladder, dat was de boodschap van Margaret Thatcher, die de burgers van East Finchley vertegenwoordigde in het parlement. Later verhuisde het gezin naar de tuinwijk Kingsbury en het villadorpje Radlett.

Michael ging naar een openbare school in het Watford van Elton John, en ontmoette daar op de eerste dag zijn maatje Ridgeley. Zijn vader vond popmuziek iets voor luiwammesen, maar zou bijdraaien. Voor de jonge George lonkte Londen en in de metro speelde hij, met zijn gitaar, nummers van Queen. Bus 142 bracht hem van Watford naar de grote stad, door de eindeloze, doodlopende buitenwijken waarover de Pet Shop Boys zouden zingen in Suburbia. Hier kwamen melodie en tekst voor Careless Whisper tot hem, het nummer met de eerste woorden die zijn bestaan samenvatten: 'Ik ben zo onzeker.'

Michael heeft zich altijd verzet tegen de associatie met het thatcherisme, en tijdens de mijnwerkersstakingen trad Wham! op bij benefietconcerten. Michaels muzikale loopbaan werd gekenmerkt door meer paradoxen. Zijn werk is geliefd in suburbia, maar tegelijkertijd is het een vermomde aanklacht tegen het burgermansbestaan, inclusief de homofobie die daarmee soms gepaard gaat. Jesus to a Child, opgedragen aan zijn overleden geliefde, zou het mooiste nummer worden van de artiest die in de schaduw van een kerk werd geboren - een kerk, waar nu, tussen de parochieberichten, wordt geadverteerd voor gitaarlessen.

Beeld Getty Images
Beeld REUTERS
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden