Het lijkt alsof je een krant uit 1939 zit te lezen

Dit zijn de ingezonden brieven uit de Volkskrant van dinsdag 17 februari.

Banen? Welke banen?

Het CPB stelt dat een belastingverlaging nauwelijks banen oplevert (Economie, 16 februari). Wat wél zou werken, is het verlagen van het kindgebonden budget en het verlagen van de bijstandsuitkeringen. Want dan gaan moeders met jonge kinderen en bijstandstrekkers actief op zoek naar een baan. Sorry, ik begrijp dit even niet. Want waar zijn dan die banen, die jonge moeders en bijstandstrekkers kunnen vervullen? Moeten die niet eerst gecreëerd worden door de bedrijven ?

Het probleem is niet, dat er een schreeuwend tekort is aan personeel, maar dat er een nijpend tekort is aan banen. Het model van het CPB gaat uit van de vooronderstelling dat een dergelijk tekort aan personeel op middellange termijn wél optreedt. Dat lijkt mij echter onwaarschijnlijk. Immers, de werkloosheid is op dit moment met 8 procent voor Nederlandse begrippen zeer hoog. Het herstel, dat ingezet zou zijn, is nogal mager. Dus het moment dat de 750 duizend werklozen aan de slag zijn en er een tekort zou ontstaan aan personeel is heel ver weg. Wellicht zal een dergelijke situatie zich zelfs nooit voordoen.

En hebben wij van de zich nog steeds voortslepende kredietcrisis niet geleerd, dat modellen slechts een beperkt voorspellende waarde hebben, zeker op de middellange en lange termijn ? Ook het CPB heeft met al zijn modellen de kredietcrisis niet aan zien komen! Nadeel van het gebruik van dit soort modellen is, dat zij - immers overgoten met een economensausje van het CPB - geloofwaardig overkomen.

Sommige politieke partijen gaan er graag met de resultaten vandoor. Arme bijstandsmoeders en bijstandstrekkers die nog steeds geen baan kunnen vinden, maar intussen financieel afgeknepen worden, dankzij de economen van het CPB.

Normaal teken ik nooit met mijn titel, maar net als het CPB gooi ik nu ook een economensausje over mijn kritiek.

Drs. R. Hoek, Rotterdam, econoom

Leugentje

Wanneer ik als kleine crimineel een dezer dagen voor de rechter zou moeten verschijnen, dan wist ik het wel. Ik zou gelijk een brief aan premier Rutte sturen met de mededeling dat ik voor een klein vergrijp verantwoording moet afleggen. En dat het in mijn ogen allemaal erg wordt opgeblazen en dat ik altijd VVD heb gestemd (een aanvullend klein leugentje mag in dit geval).

Ik vraag hem ten slotte mij, net als zijn collega Verheijen, te willen steunen. Tegen de rechter zou ik zeggen dat ik ruiterlijk erken dat ik fout zit en dat ik geen heilige ben. Ik vraag om clementie en geef hem een kopie van mijn brief aan Rutte. Met een beetje mazzel kan ik vrijspraak tegemoetzien, met dank aan de partij die zegt de criminaliteitsbestrijding hoog in het vaandel te hebben.

J. Tolsma, Leiden

Maandagmorgen

Aanslag op een synagoge, Joden die door een regen van eieren naar de synagoge moeten (Ten eerste, 16 februari), oproep voor massale emigratie naar Israël, Joden op straat uitgescholden en bespuugd.

Zie hier de Volkskrant van een gemiddelde maandagmorgen in februari 2015. Het lijkt alsof je een krant uit 1939 zit te lezen.

Len Koetsier, Groningen

Muur van Mussert

Toen ik dezer dagen las over de muur van Mussert ( ik dacht dat hij allang weg was) herinnerde ik mij de samenkomt van de Katholieke Verkenners ( nu Scouting ) op die plaats. Op 29 en 30 juni 1947 werd de eerste nationale koempoelan na de oorlog gehouden op de Goudsberg in Lunteren de plaats waar Mussert zijn grote bijeenkomsten organiseerde.

Een van de hoogtepunten was op 30 juni het bezoek van Prins Bernhard, toen nog koninklijke commissaris van de Nederlandse padvinders, en bisschop Baeten van Breda als vertegenwoordiger van de Nederlandse bisschoppen. We vonden het geweldig door de nationale leiders van de padvinderij te worden toegesproken vanaf de plaats waar Mussert had gestaan. Het waren een paar geweldige dagen al die duizenden enthousiaste jonge mensen uit heel Nederland die allemaal geloofden in een betere wereld na die verschrikkelijke jaren. Laat de muur maar staan, er zijn ook mooie herinneringen aan verbonden.

J.A.Hellemons, Deurne

Koot & Bie

'Een zeer hoog opgeleide mailde mij onlangs: 'Dank! We gaan ermee bezig!', schrijft Aleid Truijens in haar column (Ten eerste, 14 februari), gevolgd door: 'Dus ach.'

Deze hoogopgeleide mevrouw of meneer is waarschijnlijk een 55-plusser. 'We gaan ermee bezig was ooit in kringen van VPRO en Volkskrant verkerenden een geaccepteerde en veel gebezigde Koot&Bie-uitdrukking.

'Even beauty gets old', zingt Tom Waits.

Hella Prins, Den Haag

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden