Het leven in Leeuwarden

Eten in Het Leven is betaalbaar. Maar zelfs voor weinig geld kun je met iets meer liefde voor het product koken....

Eten is soms net als het leven: het laat zich niet plannen. Op een gure avond zijn we gestrand in Leeuwarden. Volgens de gidsen moeten we gaan eten in Piet Paaltjes of restaurant Eindeloos, maar die zitten rond etenstijd vol. Zo kan het gebeuren dat je als reiziger zonder plan terechtkomt in Het Leven. Een wolk van geroezemoes omarmt ons. Bij na alle tafeltjes zijn bezet met publiek van jong tot oud en van redelijk net tot studentikoos. Aan een grote tafel in het midden zetelt een grijze oma als een mater familias aan het hoofd van een uitgebreide Friese familie.

Het Leven is een groot bruin eetcafé. Zoals zo vaak in dit soort zaken, ontleent de binnenhuisarchitectuur zijn inspiratie aan de rommelmarkt en de verzamelwoede van de uitbater. In één oogopslag ontwaren we een gezellig allegaartje van houten tafels en stoelen, lampen met loshangende snoeren, kandelaars, een wijnrek, een borstbeeld, een plant op een kruk, een verzameling blikken en een vleugellamme vleugel.

We vinden een tafeltje in de verste hoek. Als we gezeten zijn, begrijpen we waarom dat nog leeg was: we zitten in de celebrity-corner. Op bordjes aan de muur getuigen artiesten van hun bezoek aan Het Leven. Cabaretier Bert Visscher schreef een 'Levensliedje', Ilse DeLange heeft 'heeeeerlijk' gegeten, Van Dik Hout liet een tot overpeinzing stemmende tekst achter: 'Wat betreft het eten: we leven nog.' Daar kun je alles van denken.

Op de menukaart heeft humor zijn werk gedaan: de kaart is vormgegeven als een krantje met advertenties uit de jaren dertig. ('Gezelschaps rei zen naar de Sowjet-Unie. 15 dagen Leningrad en Moskou, inclusief 5-daagse bootreis voor 147 gulden.').

De keuken is van de internationale gestampte pot. Boerenkool, lasagne ('la Vita'), burrito, gado gado, gebakken snoekbaars, biefstuk, boeuf Bourguignon. We nemen de specialiteiten van het huis: Champigons Het Leven en de intrigerende Stoofschotel Het Leven van 'à la minute gebakken' biefstuk, wat zoiets is als een omelet van hardgekookte eieren. Daarbij willen we een glas rode wijn. De wijnkaart heeft er twee: een Zuid-Afri kaanse en een Franse. De Zuid-Afri kaan se is de lekkerste volgens de ober.

Het voorafje verschijnt in een ijzeren bakje waar in champignons gezelschap worden gehouden door stukjes tomaat, zalm en véél maïs uit blik. Het geheel is belegd met gorgonzola en even onder de gril gezet. De snelste stoofschotel ter aarde bestaat uit stukjes ietwat zenige biefstuk in een moeras van roomsaus met champignons, ui en spekjes. In een apart bakje hangen wat sperziebonen verveeld tegen elkaar aan.

Natuurlijk heeft het weinig zin Het Leven gastronomisch de maat te nemen. Het culinaire niveau is derde klasse onderbond met een kater op zondagochtend. Daar is de prijs ook naar. Maar zelfs voor weinig geld zou je met iets meer finesse en liefde voor het product kunnen koken. Het leven bestaat niet uit sfeer alleen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden