Lezersbrieven

Het leven gaat door, we laten ons niet doen!

De ingezonden brieven van 25 maart

Het Beursplein in Brussel Beeld afp

I will survive

Hoe mooi sluit het bericht, dat discoklassieker I will survive van Gloria Gaynor voor de eeuwigheid is (V, 24 maart), aan bij de constatering van Mark de Geest uit Brussel na de aanslagen van 22 maart: 'Daarna gaat het leven gewoon door (...) we laten het ons niet doen!'

Gina de Lange, Steyl

Paradijs

Op weg naar het paradijs? De poortwachter van het paradijs zuchtte diep. Het werd steeds moeilijker de 78 beloofde maagden te rekruteren. De meeste binnenkomende vrouwen waren allang geen maagd meer, óf ze waren getrouwd geweest óf verkracht. De spoeling werd steeds dunner. Het probleem was dat er de laatste tijd steeds meer helden binnenkwamen aan wie de maagden in het vooruitzicht waren gesteld.

Vandaag was het gelukt 78 vrouwen bij elkaar te krijgen, jammer genoeg geen maagden, dat was al lang niet meer mogelijk omdat de 'maagdenvliesherstellers' in staking waren gegaan wegens overbelasting.

De vrouwen die nu klaar stonden, verdomden het de helden met open armen te ontvangen; ze stonden met hun rug naar de poort gekeerd. Die emancipatiegolf had ook zijn baas niet meer tegen kunnen houden.

Dora van Ravenstein, Amsterdam

Schande!

Wat zie ik tot mijn grote verbazing in de nieuwe Schijf van Vijf! Bij drinken wordt water uitgebeeld als een plastic flesje!?

Zijn we al zo diep gedaald dat we alleen water uit een plastic flesje kunnen drinken? Zou juist het voedingscentrum niet het goede voorbeeld moeten geven of is dit hun idee van up-to-date-eten?

Truus van Duijn, Krommenie

Betutteling

Ik voelde een enorme betutteling toen ik het artikel van Ellen de Visser las over de Schijf van Vijf (Ten eerste, 23 maart). Regeltjes, regeltjes en nog meer regeltjes. Alsof we ons eigen gezonde verstand niet normaal kunnen gebruiken! Men weet zelf echt wel dat een croissantje iedere ochtend niet goed is, maar kom op, laten we het geen zondes noemen en gewoon genieten van al het lekkere eten dat er is.

We worden steeds onzekerder van al die goedbedoelde tips waarmee weworden platgegooid. Onzeker over of we niet allemaal slechte dingen eten en of we onze kinderen wel de juiste voeding geven.

Maar ik heb maling aan die nieuwe Schijf van Vijf, ik ga morgenochtend gewoon weer genieten van een lekker bakje koffie met twee klontjes suiker en een volkoren boterham met worst!

Faye Cornelisse, Maarssen

Schijf van Vijf

Referendum

Over nut en noodzaak van het komend referendum over het associatieverdrag met Oekraïne en over een ja of een nee-stem wordt ook blijkens de discussie in de Volkskrant verschillend gedacht.

Maar blijft een ministerie dat het regeringsbeleid uitdraagt, niet, anders dan Rutger Kaput in de krant van maandag beweert, juist bij zijn leest? En zou het juist niet vreemd zijn als een departement dat binnen de Rijksoverheid onder meer het aangaan en ratificeren van internationale overeenkomsten als werkveld heeft, het regeringsstandpunt daarover niet zou uitdragen? Dat lijkt mij voor zo'n departement nou juist een kerntaak.

In een democratie behoren departementen mijns inziens in de door het parlement gecontroleerde regeringstrein te zitten. Van een door Kaput verondersteld voor een karretje spannen van het kabinet of eigen politiek van een ministerie, kan dan geen sprake zijn.

Of en in hoeverre belastinggeld op de juiste wijze beschikbaar is gesteld voor ja- en nee-campagnes, lijkt mij een andere discussie dan de kwestie of de overheid haar eigen beleid mag uitdragen.

Ine van Haaren-Dresens, universitair docent staatsrecht, Heerlen

Laat Syriëgangers niet ongemoeid

Politiek Nederland weet kennelijk nog steeds niet wat het met teruggekeerde Syriëgangers aan moet. Terwijl CDA-leider Van Haersma Buma en zijn PVV-collega Wilders er maandag voor pleitten deze jihadisten te interneren, lamenteerde D66-leider Pechtold plichtmatig dat er geen verdeeldheid mocht worden gezaaid. In feite zag Nederland zich al eerder, in 1945, voor hetzelfde dilemma geplaatst, toen duizenden jonge Nederlandse mannen, voormalige vrijwilligers uit de Waffen-SS, de Luftwaffe, de Kriegsmarine, de NSKK en de Wehrmacht, terugkeerden. Afgezien van het feit dat ze dienden te worden bestraft, bestond de angst dat ze, onder de dekmantel van de organisatie Weerwolf, als vijfde colonne zouden kunnen opereren. Met name de jongeren onder hen, de 17-, 18-jarigen, werden na een korte internering in een heropvoedingskamp geplaatst. De Nederlandse psycholoog A.F.G. van Hoesel greep destijds de gelegenheid aan om in vraaggesprekken met jeugdige politieke delinquenten erachter te komen wat hun beweegredenen zouden zijn geweest om in Duitse krijgsdienst te treden. In 1948 resulteerde dat in een uiterst leesbaar proefschrift, De jeugd die wij vreesden. Hoewel hun overwegingen hem tamelijk diffuus toeschenen, had de intensieve Duitse propaganda, zeker bij jongens uit politiek onbetrouwbare gezinnen, een belangrijke rol gespeeld. Tot dezelfde constatering kwam ik jaren later, toen ik voor mijn boek over de SS in Nederland, Voor Führer, volk en vaderland, enkele voormalige Waffen-SS'ers interviewde. De meesten van hen hadden inmiddels hun leven weer op de rails gekregen, maar vaak had dat nogal wat voeten in de aarde gehad. Een samenleving die zichzelf respecteert, kan het zich nu eenmaal niet permitteren oorlogsmisdadigers als voormalige Waffen-SS'ers of jihadistische Syriëgangers ongemoeid te laten.

Sytze van der Zee, Amstelveen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden