'Het Lange lijf gebogen trapt hij voort'

Als GroenLinks-senator Wim de Boer dinsdagochtend zijn sonnet Bij het terugtreden van Wim Kok begint te lezen, legt de premier zijn stukken neer, zet de ellebogen op de regeringstafel en luistert....

Van onze verslaggever Frank Poorthuis

'Door weer en tegenwind, het lange lijf gebogen

trapt hij verbeten voort, zwaar zijn tas en fiets

zoon van een timmerman, wellicht op weg naar iets

dat hoger is dan nu, nooit heeft hij licht gewogen.'

Het zijn Koks laatste politieke beschouwingen in de senaat. Niet alleen de GroenLinks-fractie grijpt de gelegenheid aan omde balans op te maken van Koks jaren als regeringsleider enzeven jaar Paars, al zijn de andere partijen wat minder poëtisch gestemd.

Het CDA maakt kritische kanttekeningen. De kabinetten Kok hebben economisch de wind mee en konden daardoor de werkgelegenheid stimuleren. Maar ze hebben gefaald bij de criminaliteitsbestrijding en het onderwijs.

De liberalen prijzen de Paarse kabinetten voor de 'liberale impulsen' in een voordien verzuilde samenleving, voor de wetgeving op medisch-ethisch terrein: euthanasie en abortus, waartegen diezelfde middag natuurlijk Christen-Unie en SGP weer te hoop lopen. Maar VVD-fractievoorzitter Van den Broek-Laman Trip spreekt zorg uit over het toenemend aantal allochtonen dat onder Koks kabinetten een steeds zwaardere wissel trekt op onderwijs en volkshuisvesting.

Koks eigen PvdA prijst hem natuurlijk. Om het terugbrengen van de werkloosheid en het afhandelen van de bekende morele issues. Woordvoerder Stekelenburg zet echter vraagtekens bij de grote nadruk die Koks kabinetten hebben gelegd op investeringen in de harde infrastructuur (wegen, rails), waardoor bijvoorbeeld het onderwijs onderbedeeld werd. Hij signaleert dat VVD en D66 willen morrelen aan de overlegeconomie en waarschuwt dat een nieuw Paars kabinet niet zomaar voor de hand ligt.

Voor D66 lijkt er weinig misgegaan de laatste zeven jaren. Fractievoorzitter Schuyer spreekt zonder omhaal van twee succesvolle kabinetten en prijst Kok als een man 'met wie viel te discussiëren'.

Maar het aardigst is het gedicht van De Boer. Niet dat hij in zijn sas is met zeven jaar Paars. De hoop op vernieuwing, op een kabinet dat minder regentesk en minder gesloten was, was snel vervlogen, bekent hij.

De kloof tussen arm en rijk is verder toegenomen, de WAO knelt, onderwijs, openbaar vervoer zijn verschraald, de Betuwelijn is een voortschrijdend fiasco. Het is 'tijd voor een nieuwe coalitie', zegt De Boer. Maar voor Wim Kok als mens, heeft hij mooie woorden.

'Zoon van dit drassig land, waar nodig warm van taal

en wars van al het graaien: daar was je de premier.'

Enkele uren later zal Wim Kok, De Boer antwoorden. Hij is 'in zijn hart geraakt', zegt hij. Maar typischer is zijn reactie net nadat De Boer zijn sonnet heeft uitgesproken en vice-premier Els Borst de premier op de schouder klopt. Wim Kok, goedkeurend knikkend, bromt: 'mwoh, mwoh.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden